ზუსტი დამთხვევა
ორიგინალის ენა
ქვეკორპუსები
ჯგუფები
კრებულები
ტიპები
ჟანრები
დარგები
გამომცემლობები
ავტორები
მთარგმნელები
გამოცემულია
წლიდან
წლამდე
თარგმნილია
წლიდან
წლამდე
წინა შემდეგი
2321.
სისტემებით აზროვნება | თავი IV
ალბერტ დიდის პოზიციის მიხედვით, ზოგადად არსებობა ერთგვარი დანამატია სხვა არსისა.
Albert the Great had taken the position that existence is an aliquod, a something, ‘added to essence’.
2322.
სისტემებით აზროვნება | თავი IV
როგორც პლატონურმა, ისე არისტოტელურმა მემკვიდრეობამ საკმაოდ ანგარიშგასაწევი საფუძველი უზრუნველყო ღმერთის არსებობის შესახებ მსჯელობისთვის.
Both the Platonist and the Aristotelian legacy, then, created an atmosphere of heightened awareness about talk of the being or existence of God.
2323.
სისტემებით აზროვნება | თავი IV
ღმერთის ესენცია არ უნდა გაიგივებულიყო ღმერთის მყოფობასთან ზოგადად და რომ ვერც არსებული ლათინური სიტყვების მარაგით იყო შესაძლებელი სერიოზული დისკუსიის წარმოება და პრობლემის არსში ჩაღრმავება.
Gods existence could not be equated straightforwardly with his being, nor could the available Latin vocabulary for conducting the discussion pass without intimate scrutiny.
2324.
სისტემებით აზროვნება | თავი IV
საკითხის ერთი გადაწყვეტა იმაში მდგომარეობდა, რომ საერთოდ უარი ეთქვათ ღმერთის არსისა თუ მყოფობის შესახებ რაციონალურ მსჯელობაზე ან რაიმე პოზიტიურის თქმაზე მის შესახებ.
One solution was to refuse to attempt to talk of God’s existence or being at all, or to try to say anything at all about him in a positive way.
2325.
სისტემებით აზროვნება | თავი IV
ანსელმისთვის დამახასიათებელი დოქტრინა ღმერთის ცოდნის შესახებ პირდაპირ არის დაკავშირებული მის არგუმენტთან ღმერთის არსებობის შესახებ.
Anselm’s peculiar doctrine of divine knowability is essential to his argument for the existence of God.
2326.
სისტემებით აზროვნება | თავი IV
თავის Summa Theologiae-ში ის ეხება საკითხს იმის შესახებ, თუ რამდენად არის შესაძლებელი ღმერთის ცოდნა, არ სვამს კითხვებს ღმერთის არსისა და მისი მყოფობის შესახებ, მაგრამ ამას აკეთებს მოგვიანებით, როდესაც ის განიხილავს ღმერთის სიმარტივეს, სრულყოფილებას, სახიერებას, უსაზღვროებას, უცვლელობას, მარადიულობას და ერთიანობას.
In his Summa Theologiae he places the discussion of divine knowability not with the questions about the existence of God and his being, but later, after considering God’s simplicity, perfection, goodness, infinity, immutability, eternity and unity.
2327.
სისტემებით აზროვნება | თავი IV
მაგალითად, De docta ignorantia-ში ის განსაზღვრავს ღმერთის არსებობას, როგორც აბსოლუტურ მაქსიმუმს.
For example, in the De Docta Ignorantia he proves the existence of God defined as Absolute Maximum.
2328.
სისტემებით აზროვნება | თავი IV
თუკი ერთ-ერთი ამათგანი აბსოლუტური ჭეშმარიტებაა, მაშინ აბსოლუტური ჭეშმარიტება არსებობს.
If one of these must be absolutely true, there exists an Absolute Truth.
2329.
სისტემებით აზროვნება | თავი IV
როგორც ჩანდა, ღვთაებრივი არსების ერთიანობა შეუძლებელს ხდიდა სამების შიგნით რაიმეგვარ ურთიერთობაზე საუბარს, ან პირიქით, ამგვარი ურთიერთობების არსებობა გულისხმობს მრავლობითობას და არა ერთიანობას.
It would seem that the unity of God’s being makes it impossible to speak of relations within the Trinity, or conversely, that the existence of such relations implies plurality, not unity.
2330.
სისტემებით აზროვნება | თავი V
თუ ღმერთმა შექმნა სამყარო, რომელიც მანამდე არ არსებობდა, მაშინ მას არსებობა გარკვეული დროიდან უნდა დაეწყო, რადგან ეს სამყარო მარადიულად არ არსებობდა.
If God created a world which did not exist before he made it, he must have begun at some time to do what he had not eternally done.
2331.
სისტემებით აზროვნება | თავი V
ჩვენ ან უნდა ვთქვათ, რომ სამყარო ღმერთისგან დამოუკიდებლად არსებობს, რაც მისი ყოვლისშემძლეობის ეჭვქვეშ დაყენებას ნიშნავს, ან უნდა ვამტკიცოთ, რომ სამყარო ღმერთის არსებობის ერთ-ერთი ნაწილი ან ასპექტია, რაც შეუთავსებელია ღმერთის სიმარტივესა და უცვლელობასთან, რადგან იგულისხმება, რომ მან შექმნა სამყარო, რომელიც დროებითია და ექვემდებარება ცვლილებებს და რომელიც იმავდროულად მისი ნაწილია.
We must say either that it exists independently of God, which would argue against his omnipotence, or that it is a part or aspect of God, which is incompatible with his simplicity and immutability, as arguing that he created a world which is temporal and full of differences.
2332.
სისტემებით აზროვნება | თავი V
მისი თქმით, ღმერთის სიბრძნისგან მომდინარეობს ლოგოსი, ღვთაებრივი ძალაუფლება ანუ ნება, ყოფიერების პრინციპები, რომლებიც მარადიულად არსებობენ ღვთაებრივ გონებაში.
From the Wisdom of God, he says, come the logoi, divine powers or wills, principles of existence eternally existing in the divine Mind.
2333.
სისტემებით აზროვნება | თავი V
პლატონი თავის „ტიმეოსში“ ამბობს, რომ ღმერთმა რაღაც წინარე არსებული მატერიის დამუშავების შედეგად შექმნა ეს სამყარო.
Plato says in the "Timaeus" that God worked with pre-existing matter and form to create the world.
2334.
სისტემებით აზროვნება | თავი V
მაგალითად, პროკლე ამტკიცებდა, რომ ყოველი გენერაციული ძალის მქონე მიზეზი წარმოშობს მეორად არსებებს, რადგან მათ ჭარბი ენერგია აქვთ, თუმცა იმავდროულად ამგვარი მიზეზები არ იცვლება ან სუსტდება, ამიტომ ეფექტი ანუ შედეგი უნდა ჰგავდეს მიზეზს.
For example, Proclus argues that all producing causes produce secondary existences because they have a superfluity of power, while not themselves being changed or diminished and that the effect will resemble the cause.
2335.
სისტემებით აზროვნება | თავი V
მომავალ ალბათობებს არადეტერმინირებული ბუნება აქვთ, მაშასადამე, ანგელოზებს არ გააჩნიათ გარკვეული ცოდნა მათ შესახებ.
Future contingents have an indeterminant existence, therefore angels cannot have certain knowledge of them.
2336.
სისტემებით აზროვნება | თავი V
ერიუგენა ცდილობს ახსნას თუ როგორ შეიძლებოდა ადამიანის ცოდვით დაცემა და ზოგადად კაცობრიობის ბოროტებისკენ მიდრეკა, თუკი ყოვლისშემძლე ღმერთმა ადამიანი ბედნიერებისთვის შექმნა და როგორ შეიძლება არსებობდეს ჯოჯოხეთი და ღმერთი არ იყოს პასუხისმგებელი ამაზე.
Eriugena is left with the tasks of explaining how man can bring about his own downfall for himself without that implying a defect of divine omnipotence and how we are to account for the existence of hell if God is not responsible for it.
2337.
სისტემებით აზროვნება | თავი V
მაგრამ ანსელმთან უფრო მეტი ბალანსი შეიმჩნევა, ვიდრე ნებისმიერ მის წინამორბედთან, როდესაც საუბრობს, ერთი მხრივ, რაციონალური არსების თავისუფალ არჩევანზე და, მეორე მხრივ, ღმერთის წინასწარ ცოდნაზე, პრედესტინაციასა და მადლზე.
But Anselm achieves a more subtle balance than any of his predecessors in trying to account for the coexistence of the freedom of choice of rational beings with divine foreknowledge, predestination and grace.
2338.
სისტემებით აზროვნება | თავი V
თუკი ეს ორი რამ შეუთავსებელია ერთმანეთთან, მაშინ არჩევანის თავისუფლება ვერ იარსებებს საღვთო წინასწარცოდნასთან ერთად.
If these are incompatible, then freedom of choice cannot coexist with divine foreknowledge.
2339.
სისტემებით აზროვნება | თავი V
ის პოპულარული გახდა მეთორმეტე საუკუნეში, როდესაც მისი კავშირი სამყაროში არსებულ ჰარმონიის იდეებთან, ყველა მატერიალურ საგანში და ასევე მათ მიღმა იერარქიის არსებობის იმპლიკაციებთან, აგრეთვე მისი მითითება, რომ ადამიანი არის ცენტრი და მიზანი სამყაროსი, გონებამახვილურად გამოიყენებოდა.
It became popular in the twelfth century, when its links with ideas of harmony in the universe, its implications for the existence of a hierarchy in all things, and above all, its suggestion that man is the centre and purpose of the universe were ingeniously exploited.
2340.
სისტემებით აზროვნება | თავი VI
ლანფრანცის მითითებით, თუკი შესაძლებელი იყო მანამდე არარსებული სამყაროსთვის ყოფიერების მინიჭება, მაშინ რამდენად უფრო ადვილად იქნება იგივე ღმერთისთვის შესაძლებელი უკვე არსებული ნივთიერების გარდაქმნა სხვა სუბსტანციად.
Lanfranc points out that if there is such vis in sermone in Jesus that things could come into being which did not exist before, how much more easily could he cause what was already there to change into something else.
წინა შემდეგი