ზუსტი დამთხვევა
ორიგინალის ენა
ქვეკორპუსები
ჯგუფები
კრებულები
ტიპები
ჟანრები
დარგები
გამომცემლობები
ავტორები
მთარგმნელები
გამოცემულია
წლიდან
წლამდე
თარგმნილია
წლიდან
წლამდე
წინა შემდეგი
3561.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი II, წარსული: კულტურის ისტორია, კულტურული მეხსიერება
ინდივიდების შემთხვევაში, წარსულის მიერ აწმყოს არარეფლექტორულ განსაზღვრაზე საუბრისას ყოველთვის გამოიყენება ტერმინი „ჩვევა“, რომელიც თავის თავში სოციალურ ჩვევებსაც აერთიანებს.
With individuals, one word we use to talk about the unreflective determination of the present by the past is ‘habit’, and there exist embedded social habits as well.
3562.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი II, წარსული: კულტურის ისტორია, კულტურული მეხსიერება
თუმცა, აკადემიური მეცნიერებების თვალსაზრისით, წარსული უმთავრესად არა განმეორებების, სოციალური ჩვევებისა და არაცნობიერი კაუზალური ჯაჭვების, არამედ სწორედ ისტორიის სახით არსებობს.
Yet at least for academic study, the past does not mainly exist as repetitions, social habits or unconscious causal chains, but precisely as history.
3563.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი II, წარსული: კულტურის ისტორია, კულტურული მეხსიერება
როგორც ხშირად აღნიშნავენ, თავად ეს სიტყვა ორაზროვანია: ის გულისხმობს როგორც წარსულის შესახებ ცოდნას, ისე თავად წარსულს, როგორც ასეთს, და განსაკუთრებით კი წარსულს, რომელიც აწმყომდე აგრძელებს არსებობას.
As is often pointed out, the word itself is ambiguous: it refers both to knowledge about the past and to the past as such, and especially to the past as it continues to exist for the present.
3564.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი II, წარსული: კულტურის ისტორია, კულტურული მეხსიერება
ისტორიის პროგრესული გაგება, თავისთავად, ორაზროვანია: ის განადიდებს ჰუმანურობას, როგორც ისტორიულ ცვლილებათა მამოძრავებელ ძალას და იმავდროულად განადიდებს ისტორიასაც, რომელიც თანდათანობით ეთიკური სტანდარტი და სოციალური არსებობის საფუძველი ხდება.
The progressive understanding of history is itself rather ambiguous: it aggrandises humanity as the agent of historical change at the same time as it aggrandises history, which now becomes an ethical standard as well as the basis for social existence.
3565.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი II, წარსული: კულტურის ისტორია, კულტურული მეხსიერება
ასევე ამგვარმა ქრონოლოგიურმა თანმიმდევრობამ განაპირობა, რომ ინსტიტუციები და ჩვეულებები, რომლებიც თანამედროვე ცხოვრებაში აღარ არსებობენ, ისტორიას ჩაბარდნენ კიდევ ერთი გაგებით: უსარგებლო ნივთებად იქცნენ.
And it was in relation to that temporal order that institutions and practices which have ceased to exist in the modern world belonged to history in yet another sense: as the repository of dead things.
3566.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი II, წარსული: კულტურის ისტორია, კულტურული მეხსიერება
ამგვარი ობიექტები არსებობს ზოგიერთ ნაკლებად განსაზღვრულ ზონებში თანამედროვესა და ისტორიულს შორის, სადაც წარსული არ არის მუზეუმისა და მეცნიერების ხელში და უბრალო მოხმარებისათვის არის განკუთვნილი.
These kinds of objects exist in some ill-defined zone between the contemporary and the historical where the past is not museumified or academicised: it is simply made available for consumption.
3567.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი II, წარსული: კულტურის ისტორია, კულტურული მეხსიერება
მსგავსი დაძაბულობა წარმოიშობა მაშინაც, როდესაც კატეგორია „მემკვიდრეობა“ მარეგულირებელი ხდება, რაც არც თუ ისე იშვიათია.
Similar tensions exist when the category ‘heritage’ becomes regulative, as it so often does.
3568.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი II, მომავალი: პოლიტიკა და წინასწარმეტყველება
როგორც წარსულის შემთხვევაში, ამ კითხვას ორი მიმართულებით მივყავართ: მომავალი არსებობს მომავლის შესახებ ჩვენი წარმოდგენებისა და სურათების სახით.
As was the case for the past, this question leads in two broad directions: the future exists in representations or images of the future.
3569.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი II, მომავალი: პოლიტიკა და წინასწარმეტყველება
ის არსებობს, აგრეთვე, დაგეგმვაშიც, რომელიც მომავლისთვის მომზადების მცდელობას აღნიშნავს.
It also exists in the planning which attempts to prepare for this future.
3570.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი II, მომავალი: პოლიტიკა და წინასწარმეტყველება
ორმოცდაათიანი წლების სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ფილმების ყურებისას შეიძლება უცნაური გრძნობა დაგვეუფლოს, რადგანაც ერთის მხრივ, მოძველებულ ტექნოლოგიებს ვხედავთ, რომლებიც იმ დროის ტექნიკის უკანასკნელ მიღწევებს წარმოადგენდნენ, ხოლო მეორეს მხრივ, იმ მომავალს, რომლისკენაც ფაქტობრივად მივდივართ (საოცარი სიმაღლის ცათამბჯენები, რომლებიც ღია კოსმოსამდე აღწევენ და ერთმანეთს მზის ენერგიაზე მომუშავე, არაჩვეულებრივად ორგანიზებული საზოგადოებრივი სატრანსპორტო საშუალებებით უკავშირდებიან) და ამ ორ მომავალს ერთმანეთთან ძალიან ცოტა რამ აქვს საერთო.
Watching fifties sci-fi movies, for instance, can be an uncanny experience as, on the one hand, now outdated technologies exist as the latest thing in the future, while, on the other, that future seems to share little with where we seem actually to be going.
3571.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი II, მომავალი: პოლიტიკა და წინასწარმეტყველება
მომავლის შესახებ ჩვენი წარმოდგენის ყველაზე დიდი საფუძველია აზრი, რომ ადამიანი წყვეტს ბიოლოგიურ არსებობას ბუნებრივ გარემოში და ტექნიკისა და მეცნიერების გარემოში გადადის.
What seems most of all to ground our sense of the future is the notion that human biological existence is leaving the order of nature and entering the order of technique and science.
3572.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი III, გლობალიზაციის გააზრება
ისტორიკოსები დღეს საუბრობენ „არქაულ გლობალიზაციაზე“, მიმოცვლაზე რეგიონებს შორის და განსაკუთრებით არაევროპულ რეგიონებს შორის, რასაც ადგილი ჰქონდა მოდერნისტულ ერთეულებსა და ეკონომიკებს მიღმა.
Historians today speak of‘archaic globalisation’ — exchanges between regions, and especially non-European regions, which existed outside modern states and economies.
3573.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი III, გლობალიზაციის გააზრება
ტოტალური გლობალიზმის მთავარი თეორეტიკოსები, დევიდ ჰარვი და ემანუელ უოლერშტაინი, რომლებიც ე.წ. „გლობალურ – სისტემურ მიდგომას“ იზიარებენ, მარქსიზმიდან ამოდიან და გლობალიზაციის მათეული გაგება კაპიტალიზმის ჰეგელ-მარქსისეული ვერსიაა.
Key theorists of totalising globalism such as David Harvey and Immanuel Wallerstein, who take what is often called ‘the global-systemic approach’, come out of Marxism, and their understanding of globalisation is a version of the Hegelian—Marxist understanding of capitalism.
3574.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი III, გლობალიზაციის გააზრება
პოპულარული კულტურა ნაკლებადაა აღბეჭდილი გლობალურ სკალაზე, იმის გათვალისწინებითაც კი, რომ გლობალიზაციამ ტრანსნაციონალური კულტურული გაცვლა-გამოცვლა მოიტანა და საექსპორტო ბაზრების მნიშვნელობა ბევრად გაზარდა.
There exists very little popular culture on a genuinely global scale even though globalisation has led to an increase in transnational cultural exchange and to the increased importance of export markets.
3575.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი III, გლობალიზაციის გააზრება
ამ გაგებით არსებობს მხოლოდ სამი მართლაც მსოფლიო ქალაქი: ლონდონი, ნიუ-იორკი და ტოკიო.
There exist only three clear global cities in this sense: London, New York and Tokyo.
3576.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი III, რეგიონული, ეროვნული, ლოკალური
ცალკეული ეროვნული სახელმწიფო შეიძლება სხვადასხვა რეგიონში ხვდებოდეს: ამერიკის შეერთებული შტატები ეკუთვნის ამერიკას, თუმცა აგრეთვე „წყნარი ოკეანისპირეთია“.
Particular nation-states may exist in quite different regions: the United States belongs to The Americas but also to the ‘Pacific Rim’.
3577.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი III, რეგიონული, ეროვნული, ლოკალური
აღსანიშნავია, რომ ამერიკის კონტინენტები ნაკლებად წარმოადგენენ კულტურულ მთლიანობას, მიუხედავად იმისა, რომ კუბელი ანტიესპანური რევოლუციონერი – ხოსე მარტი დაახლოებით - წლის ნაშრომში, გვისახავს გზებს, რითაც ეს ნახევარსფერო შეიძლება „იქცეს ამერიკად“.
It is noteworthy that the Americas barely exist as a cultural entity — this despite work by the Cuban anti-Spanish revolutionary Jose Marti for instance, circa 1890, to imagine ways that the hemisphere might ‘become America’.
3578.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი III, რეგიონული, ეროვნული, ლოკალური
ეს უმთავრესად ლათინურ ამერიკასა და აშშ-ში მექსიკურ და ლათინურ გაერთიანებებს შორის მიმდინარეობს, რომელთა მოსახლეობა დაახლოებით - მილიონია და ახლახან აფრო-ამერიკელებსაც გადააჭარბეს.
It exists mainly in flows between Latin America and the US a communities which have a population of about 33 million, having recently overtaken African Americans in number.
3579.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი III, რეგიონული, ეროვნული, ლოკალური
მაინც ღია საკითხად რჩება, შეძლებს თუ არა პან-აფრიკანიზმი არა მხოლოდ წარსული იმედგაცრუებების დაძლევას, არამედ განდგომას აბსტრაქტული „აფრიკანიზმისგან“ (აფრიკული ცხოვრების სტერეო-ტიპებისგან), სადაც შავკანიანთა თვითდამკვიდრება და თეთრკანიანთა რასიზმი ერთმანეთშია არეული.
However, it remains an open question as to whether Pan-Africanism will be able not just to overcome past disappointments but to detach itself from the abstract ‘Africanism’ (the stereotypes of African being) in which black affirmation and white racism exist in a tangle.
3580.
კულტურის კვლევები: კრიტიკული შესავალი | ნაწილი III, რეგიონული, ეროვნული, ლოკალური
ამ კონტექსტში, ეტიენ ბალიბარი პოსტმარქსისტულ ყაიდაზე ამტკიცებდა, რომ ნაციონალიზმი ის ფორმაციაა, რომელიც იძლევა ერთიანობის განცდას და ეს სცილდება რეალურ სოციალურ დაყოფას, სახელდობრ, კლასებად დანაწევრებას, მაგრამ მისი აზრით ნაციონალიზმი ვერასდროს მოგვცემს სრულად იმ მშვიდობასა და ერთიანობას, რასაც გვპირდება.
In this context, Etienne Balibar has argued, in a post-Marxist mode, that nationalism is a formation that allows for a sense of a community which transcends real social divisions, namely the divisions between classes, but, for him, nationalism can never quite offer the unity and satisfaction that it promises.
წინა შემდეგი