ზუსტი დამთხვევა
ორიგინალის ენა
ქვეკორპუსები
ჯგუფები
კრებულები
ტიპები
ჟანრები
დარგები
გამომცემლობები
ავტორები
მთარგმნელები
გამოცემულია
წლიდან
წლამდე
თარგმნილია
წლიდან
წლამდე
წინა შემდეგი
861.
აველუმი | თავი XIV
პოეტები ერთმანეთის არსებობას ამართლებენ და ერთმანეთს მხოლოდ ეხმარებიან - ერთი და იგივე ბადე ამოაქვთ არარსებული ოკეანის ფსკერიდან და ეჩვენებათ, ერთმანეთს ვეჯიბრებით ძალისა და მონდომების გამოჩენაშიო.
Poets justify one another’s existence, merely helping one another to pull the same net from the depths of a non-existent ocean, imagining they are competing in a show of strength and determination.
862.
აველუმი | თავი XIV
ასე რომ არ ეჩვენებოდეთ, არავინ აღარ დაწერდა ლექსს და არარსებულ სიღრმეთა მდუმარებით გავსებული არარსებული ბადეც სამუდამოდ ჩარჩებოდა არარსებული ოკეანის არარსებულ ფსკერზე.
If they didn’t have these illusions, nobody would write any more poems and the non-existent net full of the silence of non-existent depths would stay for ever on the bottom of the non-existent ocean.
863.
აველუმი | თავი XIV
მაგრამ აქ უფრო ვრცლადაა გამოთქმული ის, რისი გამოთქმაც თურმე შესაძლებელი ყოფილა უფრო ლაკონიურად, უფრო ლოკალური ინტპრერპტაციით, უფრო ლოკატორული სიზუსტით (თუკი საერთოდ არსებობს ამგვარი რამ).
But this is a broader expression of what can be put more laconically, with a more local interpretation, more local precision (if anything of the sort exists).
864.
აველუმი | თავი XIV
უკვდავების წყლის მოტანა რომ დაგავალოს, დაუფიქრებლად გავარდები, რადგან ვიდრე ეძებ, თუნდაც უშედეგოდ, კაცი ხარ, აზრი აქვს შენს არსებობას.
If he orders you to bring the water of eternal life, you’ll rush off without hesitating in search of it, for while you search, even unsuccessfully, you remain human and your existence makes sense.
865.
აველუმი | თავი XIV
აკი ბუნებაშიც არ არსებობსო?! - ნიშანს მოუგებს სელექტორს, ოდნავ წინ გადახრილი, კმაყოფილად მომღიმარი - აგერ, ა, ხელში მიჭირავს - ატყუებს ქვეშევრდომს, რადგან წამალი ხელში კი არ უჭირავს, წინ უდევს მაგიდაზე.
"And they say it’s not supposed even to exist?!" he winks at the intercom, leaning forward, smiling contentedly, "Well, I’ve got it in my hands", he says, misleading his subordinate, because the drug is in front of him on the table, not in his hands.
866.
აველუმი | თავი XIV
თუმცა, არა, ამის მაგვარი ალბათ არსებობს კიდეც.
Though something like that probably exists already.
867.
აველუმი | თავი XIV
გაუშვი იტანჯონ, ოღონდ იყვნენ.
Let them suffer, as long as they can exist.
868.
აველუმი | თავი XIII
უფრო მეტიც, თითქოს მისი არსება საერთოდ უიმისოდ, მის გარეშე არსებობდა და, მაინცდამაინც, მის წინააღმდეგ იყო ამხედრებული, თუკი რაღაც სხვა, იდუმალი, გარედან თავსმოხვეული ძალა არ აკეთებინებდა და არ ალაპარაკებდა იმას, რაც არავითარ შემთხვევაში არ უნდა გაეკეთებინა და არავითარ შემთხვევაში არ უნდა ეთქვა.
Worse, his essence was, it seemed, outside him, existing somewhere else, but still hostile to him, or else some other mysterious outside force was forcing him to do and say what he should never have done or said.
869.
აველუმი | თავი XIII
პატარა გოგო ახლა ზღვის პირას დარბოდა თავის ტოლ-ამხანაგებში და ადვილი შესაძლებელია, აღარც კი ახსოვდა, არსებობდა თუ არა საერთოდ მისი უკანონო, უუფლებო და, ყველა სიკეთესთან ერთად, უფრანკებოდ დარჩენილი მამა.
Now the little girl was running about on the seashore with friends of her own age and quite probably no longer recalled the existence of her illicit, disenfranchised father, a man who, apart from all these assets, hadn’t got a franc left.
870.
აველუმი | თავი XIII
მისთვის, თუკი ბოლომდე გულწრფელები ვიქნებით, ბავშვობის დროინდელი, ბავშვურად გულუბრყვილო, ბებიის ან დედის გამონაგონი ზღაპრის გმირია და არა სინამდვილეში არსებული ჩვეულებრივი ადამიანი, მით უფრო, მშობელი, რომელიც სხვა მშობელივით, საზაფხულო არდადეგებს, მასთან ერთად, აუცილებლად, ზღვაზე ატარებს, ზამთრისას - მთაში, დანარჩენ დროს კი, ყოველ დილით, უთენია, ფაცაფუცით გარბის სამსახურში, ხოლო იქიდან მობრუნებული, ქანცგაწყვეტილი, სავარძელში გდია და ჯერ კიდევ კაშნემოხვეული, გაზეთებს ათვალიერებს, ვიდრე გაზის ქურაზე შემოდგმული კულინარული საოცრება - ფხვიერი წვნიანი თუ თხევადი ბიფშტექსი - გაცხელდებოდეს და თავის ბუნებრივ სახეს დაიბრუნებდეს.
For her, he is, frankly, a childhood hero, a childish fairytale invented by her grandmother or her mother, not a normal person who really exists, let alone a parent who, like other parents, will certainly spend summer holidays with her by the sea, winter holidays in the mountains, and the rest of the time will rush off early every morning to work, and come back exhausted, drop into an armchair and look at the newspapers, before taking off his scarf, while some culinary miracle — a packet soup, or a watery burger — is heated up, reconstituting its original form on the gas hob.
871.
აველუმი | თავი XIII
მათი ნაშიერი უიმათოდ არსებობდა თითქოს, თითქოს მათი კი იყო, მაგრამ მათ არ ეკუთვნოდა.
Their offspring seemed to exist without them, as if she did not belong to them, even if she was theirs.
872.
აველუმი | თავი XIII
კონკრეტულად კი არსებობდა, მაგრამ, იმავე დროს, ზოგადად ბავშვის, ზოგადად შვილის (სულერთია, კანონიერის თუ უკანონოსი) აბსტრაქტულ ცნებასაც წარმოადგენდა თითქოს, როგორც თავად სიყვარული, ანუ ერთადერთი ძალა, საშუალება თუ მეთოდი ბავშვის ამგვარი სახეობის შესაქმნელად, გნებავთ, მისაღებად.
She definitely existed, but at the same time she seemed to incarnate the abstract concept of a child or daughter (legitimate or not) in general, as love or the only force, means or method of creating or getting such a child.
873.
აველუმი | თავი XIII
მაგრამ ამას ალბათ უფრო აიტანდა, უფრო შეეგუებოდა (როგორც მთვარის სულ ერთი და იგივე ნახევრის ცქერას), ვიდრე მოზიარის, კონკრეტული მამაკაცის (გინდაც დასაბმელი გიჟის) არსებობას, ანუ, იმის დაშვებასა და აღიარებას, ამ ქვეყნად კიდევ რომ ჰქონდა ვიღაცას ნება (ბედნიერება), შესცილებოდა, წაერთმია მისთვის ფრანსუაზას მეორე ნახევარი, სულერთია, ვინც არ უნდა ყოფილიყო ის, გარდა თავად მახინჯი ცხოვრებისა, გულგრილი გეოგრაფიისა, ბრიყვული პოლიტიკისა, ესე იგი, ფრანსუაზასავით ორად გაყოფილი მსოფლიოსი და, რასაკვირველია, გარდა მისივე საკუთარი, ოღონდ არანაკლებ მახინჯი, გულგრილი და ბრიყვული შეხედულებებისა ყველაფერ იმაზე, რაც ზემოთ ჩამოვთვალეთ.
But he could have borne and accepted that more easily (like beholding only one and the same half of the moon) than the existence of a coproprietor, a specific man (even a raving schizophrenic), than conceding the right (the happiness) of anyone to dispute or take away the other half of Françoise, whoever it might be, apart from life’s own ugliness, coldhearted geography, stupid politics, i.e. a world split into two, like Françoise, and apart from his own equally ugly, cold-hearted and stupid views on all the above.
874.
აველუმი | თავი XIII
ისიც ზანტად, უხალისოდ წამოიზლაზნა კედლის სიგრძე სარკმლის დაბალ რაფაზე ჩამომჯდარი, თითქოს მონატრებულ მამას კი არ უნდა შეჰგებებოდა, დედამისს უნდა წარედგინა ის თავისი მეგობრისათვის, რომლის არსებობის შესახებ გაგებული კი ჰქონდა, მაგრამ თავისი ბავშვური მრწამსითა და თვალსაზრისით, მკვდარი მამის ღირსების შებღალვად თვლიდა საერთოდ იმის არსებობას.
She reluctantly, lazily lifted herself off the windowsill that stretched from wall to wall, as if about to meet and welcome not a long-absent father but as if her mother was about to introduce a friend whose existence she had heard of, but considered, in accordance with her childlike understanding and convictions, an insult to the memory of her late father.
875.
აველუმი | თავი XIII
სონია, რა თქმა უნდა, მისთვისაც არსებობდა, მაგრამ არავითარი სურვილი არ ჰქონდა თავად, რაიმე ურთიერთობა დაემყარებინა მასთან.
Obviously, she knew Sonia existed, but she had no desire for any relationship with her.
876.
აველუმი | თავი XIII
თვითონაც არ იყო დარწმუნებული, რამდენად შესაძლებელია აუხსნა მეორე ადამიანს, რომელიც ამ დროს სახეში შემოგცქერის და რომლის ფეხსაც ეს წუთია შეეხე თავად, რომ შენ არ არსებობ, რომ ის (მეორე ადამიანი) ახლა მარტოა, ანუ ერთი ზის ამ ორადგილიან სკამზე, რაც აშკარად არ შეესაბამება თითქოს სინამდვილეს.
He doubted it could be explained to someone looking you in the face, whose leg you have just touched, but as if you didn’t exist, as if the other person were now sitting alone on a bench for two, which clearly seemed to contradict reality.
877.
აველუმი | თავი XIII
თვითონ კი, ვითომ ამ ჩიტის ჭიკჭიკს ჩამოჰყოლოდა ქვეყნის მეორე ბოლოდან და ვითომ ათასნაირ ჩიტებს სთავაზობდნენ გზადაგზა, მათ შორის რკინის მტრედებსაც, იქნებ მხარი ექცესო, მაგრამ ის მაინც ჯიუტად მოიწევდა აქეთკენ, ამ ცაცხვებისკენ, უხილავი და, შეიძლება, არც არსებული ჩიტისკენ.
He felt he’d followed this bird’s chirruping from the other end of the earth and that on his way he’d been offered thousands of various birds, including metal doves, in the hope that he would get lost, but he had still persisted in getting here, to these lime trees and the invisible, perhaps non-existent bird.
878.
აველუმი | თავი XIII
ის იყო ერთადერთი, მაგრამ საკმაოდ მყარი, საიმედო დადასტურება მიწიერი ცხოვრების არსებობისა.
She was the unique, but firm, reliable confirmation of the existence of life on earth.
879.
აველუმი | თავი XII
სამაგიეროდ, ზღვა ჯერ კიდევ არსებობდა და, რაც მთავარია, ჯერ კიდევ შველოდა აველუმს.
But the sea still existed and, above all, it was still good for Avelum.
880.
აველუმი | თავი XII
იქაურობას სონია აკლდა მხოლოდ, კი არ აკლდა, ყველაზე მეტად, აქ, ამ აივანზე იგრძნობოდა, სონია რომ აღარ არსებობდა, გამქრალიყო, გარდაქმნილიყო დროის შესაფერისად.
The only missing element was Sonia, not so much missing as no longer existing, was what one felt most on this balcony: she had vanished, she had suffered the same perestroika as her times.
წინა შემდეგი