ზუსტი დამთხვევა
ორიგინალის ენა
ქვეკორპუსები
ჯგუფები
კრებულები
ტიპები
ჟანრები
დარგები
გამომცემლობები
ავტორები
მთარგმნელები
გამოცემულია
წლიდან
წლამდე
თარგმნილია
წლიდან
წლამდე
წინა შემდეგი
901.
აველუმი | თავი VII
ზოგმა არც იცის საერთოდ თუ არსებობს, არ აწუხებს უიმისობა, რის გამოც ღველფი ფერფლისგან ვერ გაურჩევია, სვეტი - ლოდისგან, მსხვერპლი - კერპისგან, ბედი - ბედისწერისგან.
Some people don’t even know that this exists, its non-existence doesn’t bother them, so that they can’t distinguish burning embers from ashes, a pillar from a rock, a sacrificial victim from an idol, luck from destiny.
902.
აველუმი | თავი VII
ორბუნებოვანია თავად სამყაროს არსი და იქამდე იარსებებს საერთოდ სიცოცხლე, ვიდრე იარსებებს სიკვდილი.
The universe has a dual nature, and life will exist only as long as there is death.
903.
აველუმი | თავი VII
ხელოვნური რძით გაზრდილი ბავშვები გაცილებით უკეთ შეეგუებოდნენ ასევე ხელოვნურ ყოფას, რომელიც თავის მხრივ, დღითი-დღე უფრო მტკიცედ მოიკიდებდა ფეხს მთელ ქვეყანაზე.
Children reared on artificial milk would be far better adapted to the artificial existence gaining ground every day in every country.
904.
აველუმი | თავი VI
გეგონებოდათ, ზოგი ნაწილი თავიდანვე აკლდაო, კვალსაც ვერ მიაგნეს, თუმცა ოთხზე დამდგრებმა, ბევრი იხოხიალეს იატაკზე.
Some parts seemed never to have existed: there was no trace of them, even though they got down on all fours and crawled all over the floor.
905.
აველუმი | თავი VI
ფიქრის სინამდვილეში ანხორციელებს იმას, რისი წარმოდგენაც შეუძლებელია არსებულ სინამდვილეში.
In the reality of his thoughts he is realising what can’t even be imagined in the reality of existence.
906.
აველუმი | თავი VI
მთელი მისი დანარჩენი ცხოვრება (მიწიერი არსებობა) სამუდამოდ, უიმედოდ დაკარგული თავისუფლების შემაწუხებელი შეგრძნებაა მხოლოდ.
All his remaining existence (on earth, at least) is just a depressing feeling of irrevocably, hopelessly lost freedom.
907.
აველუმი | თავი VI
ისინი უკლავენ სწრაფვას თავისუფლებისკენ, რომლის მიცემაც არ შეუძლიათ იმ უბრალო, მაგრამ უაღრესად ტრაგიკული მიზეზის გამო, საერთოდ რომ არ არსებობს ბუნებაში, ანდა არსებობს მხოლოდ ჩვენი თვალსაწიერის, ჩვენთვის მეტნაკლებად მისაწვდომი, ჩვენგან მეტნაკლებად აღქმული სამყაროს საზღვრებს მიღმა, რაც ისევ სიყვარულის მეშვეობით დასტურდება აქამდე.
They are stifling their urge for freedom, which can’t be granted for the simple but very tragic reason that it doesn’t exist in nature, or, if it does, then only more or less beyond what our field of vision can encompass, more or less beyond the boundaries of the world we can perceive, which so far can be proved thanks to love.
908.
აველუმი | თავი VI
ჩვენ კი ამ ერთადერთი დამადასტურებლის უგულებელყოფით, გაუფასურებით ვცდილობთ შევქმნათ თუნდაც უაღრესად მომხიბლავი, სრულყოფილი მოდელი არარსებულისა, რომელსაც სამოთხისეული ცდუნების სიტკბოც ექნება და ჯოჯოხეთური სასჯელის სიმწარეც.
Dismayed and cheapened by this unique proof, we try to create a far more enchanting and perfect model of the non-existent, which will have the sweetness of a fool’s paradise and the bitterness of a hellish punishment.
909.
აველუმი | თავი VI
თითქოს არც გიცხოვრია, არც ყოფილხარ.
It’s as if you never lived, never existed.
910.
აველუმი | თავი V
თუკი ერთს (აველუმს) კიდევ უფრო უმძაფრებს არარსებული თავისუფლებისკენ სწრაფვის ჟინს, მეორეს (ფრანსუაზას) საერთოდ უჩლუნგებს არსებული თავისუფლების აღქმის უნარს.
If in one person (Avelum) it heightens the urge to strive for a non-existent freedom, in the other (Françoise) it blunts the ability to perceive a freedom that already exists.
911.
აველუმი | თავი V
თითქოს მშობლის ბრალია მარადიული ლაბირინთის არსებობაცა და იმ ლაბირინთის მიერ აღძრული ჩვენებებიც.
As if it is the parents’ fault that the eternal labyrinth exists together with the hallucinations that the labyrinth induces.
912.
აველუმი | თავი V
ტანმა უგრძნო, მისი მისამართით იყო ნათქვამი, მას გულისხმობდნენ, მისი არსებობა აღიზიანებდა ვიღაცას, მისთვის სრულიად უცნობ ადამიანს, და სავსებით სამართლიანადაც.
He sensed that they were aimed at him, were about him, that his existence annoyed somebody, someone completely unknown to him, and completely justifiably.
913.
აველუმი | თავი V
უმუშევარია, გნებავთ, თავისუფალი შემოქმედი, მწერალი, ოღონდ, არარსებული სახელმწიფოსი.
He has no job; if you like, he’s a free agent, a writer, but of a non-existent country.
914.
აველუმი | თავი V
მოკლედ, რამდენიც არ უნდა წეროს, მაინც ვერავის გააგებინებს თავისას, იმ უბრალო მიზეზის გამო, არავის რომ არ ესმის მისი არარსებული სახელმწიფოს ენა.
In short, however much he writes, he’ll never make himself understood, for the very simple reason that nobody understands the language of his nonexistent country.
915.
აველუმი | თავი V
„ვიდრე ასეთი ადამიანები არსებობენ, ქვეყანა არ დაიღუპებაო“ - ფიქრობდა აღელვებული, დავალებული და დამოკიდებული კაცის პათეტიკურობით.
"While such people exist, the world will not perish", he thought, with the pathos of a man who is anxious, indebted and dependent.
916.
აველუმი | თავი IV
რაკი თავიდანვე, ჩვენი სათქმელის უკეთ გადმოსაცემად (ჩვენი აზრით, რასაკვირველია), ეპისტოლური ჟანრი ავირჩიეთ, არათუ კარგი, ხანდახან აუცილებელიც იქნება ალბათ, ამ ჟანრის უკვე არსებული (ჩვენს ხელთ არსებული) და არც მთლად უინტერესო ნიმუშების გამოყენებაც.
Because we chose, right from the start, the epistolary genre as the best way to narrate our tale (in our opinion, course), it will perhaps be not just good, but sometimes essential to use examples of this genre already existing (and available to us) and not entirely devoid of interest.
917.
აველუმი | თავი IV
ისაა პირველი მერცხალიც, რომელმაც მართალია ვერ მოიყვანა, მაგრამ გაზაფხულის არსებობა შეძლებისდაგვარად მაინც გაახსენა საბჭოეთის ბინადრებს, რომელთა კალენდარზეც წელიწადის ერთადერთი დრო - პირქუში ზამთარი - იდგა განუწყვეტლივ, ფეხმოუცვლელად.
It is the first swallow which, admittedly, could not bring spring, but at least did its best to remind the inhabitants of the USSR, whose calendar showed only one season, an unbroken, immovable treacherous winter, that spring existed.
918.
აველუმი | თავი IV
მისი არსებისთვის უდიდესი ცვლილებებისა და გარდაქმნების მაუწყებელია, ჯერ კიდევ ბუნდოვანი, შორეული, ძნელი დასაჯერებელი, მაგრამ გარდუვალი, დღევანდელი ენით რომ ვთქვათ, შეუქცევადი.
This is a herald of the greatest change and transformation in her existence, an obscure, distant, incredible, but inevitable — irreversible, to use the modern expression.
919.
აველუმი | თავი III
ვარდი ძვირი კია, მაგრამ რას იზამ, განსაკუთრებული დღეა, ყველაფერი იმარხება, რაც აქამდე არსებობდა, და ვარდის სიძვირემ არ უნდა შეგვაფერხოს.
Roses are expensive, but what can you do, it’s a special day, everything that existed hitherto is being buried, and we mustn’t be put off by the high price of roses.
920.
აველუმი | თავი III
ჩინური თოჯინების მსგავსად, ისინიც ერთმანეთში არსებობენ და ერთმანეთიდან ამოდიან მხოლოდ.
Like Russian dolls, they exist in each other and arise only from each other.
წინა შემდეგი