მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
67921.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
ვითომ ძალიან დასწყდათ გული.
As if they were utterly heartbroken.
67922.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
გული დასწყდათ კი არა, სიხარულით ცას ეწიენ, ახლა რაღას გვისაყვედურებ, მკვდარ ბავშვს ნაბიჭვარი არ სჯობიაო?
They weren't at all heartbroken, they were jumping for joy, because they thought they were now beyond reproach: having a dead child is far better than having a bastard, isn't it?
67923.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
იწვა კუსა და გულს ასკდებოდა.
Popeye lay there, seething.
67924.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
იწვა და ცხოველური, შეურიგებელი სიძულვილით უსმენდა შოლტების წივილს.
He lay there, and listened with an animal's relentless hatred to the swishing of leather straps.
67925.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
როგორც ჩირგვებში შიშისაგან მუხლმოკვეთილი მელია - მოახლოებულ მწევრების ყეფას.
Like a fox, its knees weak with fear, at bay in the bushes, listening to the barking of the hounds.
67926.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
თუმცა მელას რა უჭირდა, ოთხი ფეხი ჰქონდა, სირბილიც ეხერხებოდა.
But a fox had nothing to worry about: it had four legs and could easily run.
67927.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
კუსა კი, ყინვადაკრულ ჭრიჭინასავით შეყუჟულიყო ფიქრის დაბზარულ კედელში.
Popeye was huddling like a frozen cricket in the cracked wall of his thoughts.
67928.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
და განუწყვეტლივ ელანდებოდა ვიღაცის ცერა თითი, მის გასაჭყლეტად რომ მოიწევდა, მოიწევდა და თანდათან იზრდებოდა.
And he constantly imagined someone's thumb coming to squash him, coming closer and looming larger.
67929.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
კუსას სჯეროდა, დამნაშავე რომ იყო.
Popeye believed he was a criminal.
67930.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
უფრო სწორად, სასახლეში ნათრევს, არც გაუკვირდებოდა, ვიღაც ოხრის ჩიტობანაც მისთვის დაებრალებინათ.
Or rather that since he had been dragged into the palace, he wouldn't be surprised if someone blamed him for this child's game playing at being birds.
67931.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
შენმა მკვდარმა შვილებმა დაგვიფეთა ხალხიო.
"Your dead babies have caused panic among the people".
67932.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
შოლტები კი წიოდნენ, ყველა კუთხე-კუნჭულს ქექავდნენ, ყველა ხვრელში მიძვრებოდნენ.
The leather straps were swishing, every nook and cranny was being rummaged, every hole was being investigated.
67933.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
და კუსას შიშისაგან ხორციც ტკიოდა, ეწვოდა, ეგლიჯებოდა.
And Popeye's flesh hurt, burned, disintegrated.
67934.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
შოლტების წივილი, მართალია, უფრო მალე ჩაწყნარდა, ვიდრე კუსა ელოდებოდა, მაგრამ დუმილი უფრო ძნელი ასატანი გახდა.
The swishing of straps died down sooner than Popeye expected, but the silence became harder to bear.
67935.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
ხიფათის სუნით გაიჟღინთა, რადგან გამოცდილებით იცოდა, ეს დუმილი დასასრულს კი არ ნიშნავდა.
It was imbued with a smell of danger, because Popeye knew by experience that this silence meant not the end.
67936.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
არამედ ახლა უნდა დაწყებულიყო მთავარი: დამნაშავის გამონახვა.
But it was a new start for the main goal: to find the guilty person.
67937.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
დამნაშავეს კი, ვერც შორს წასვლა მოესწრო და ვერც გადამალვა.
The guilty person couldn't have got far or hidden properly.
67938.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
ის თავის ქოხში იწვა, ხოლო მის ქოხს ყველა მიგანიშნებდათ, ვისთვისაც არ უნდა გეკითხათ.
He was lying in his hovel, and anyone you cared to ask could point it out for you.
67939.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
კუსას, ჭრელი ძაღლივით, ყველა იცნობდა, ქალაქის ერთი ბოლოდან მეორემდე.
Everyone, from one end of the city to the other, recognized Popeye as easily as they recognized a three-coloured dog.
67940.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
სანამ აურზაური იდგა ქალაქში, კიდევ იყო გადარჩენის იმედი, იმედის ნატამალი მაინც, კიდევ შეიძლებოდა დავიწყნოდათ იგი.
As long as confusion reigned in the city, there was at least an ounce of hope that he could survive, that they might forget him.