მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
68121.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
იკაროსიც აეფორიაქებინა ამ ზღაპრულ სანახაობას, ვეღარ ისვენებდა, ცქმუტავდა, წინ იწევდა.
This fabulous spectacle excited Icarus, he couldn't stay still, he fidgeted, bent forwards.
68122.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
თითქოს უფარნაოზოდაც წავიდოდა, გაფრინდებოდა, ვაშლის ყვავილით გაჰყვებოდა ნიავს.
As if he was about to go off, in fact fly off, without Parnaoz, and follow the breeze like the apple blossom.
68123.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
მაგრამ ფარნაოზიც უფრო ღონივრად უჭერდა ხელებს, თითქოს ეშინოდა, მართლა არ გაფრენოდა ბავშვი, მართლა არ აჰყოლოდა ცდუნებას.
But Parnaoz held his arms more firmly, as if he feared that the boy really would fly off and succumb to temptation.
68124.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
„მტკივა, გამიშვიო“, - ვეღარ მოითმინა იკაროსმა.
"You're hurting me, let me go!" - Icarus said, losing patience.
68125.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
- არა, არსადაც არ გაგიშვებ! - უცებ აღელდა ფარნაოზი.
No, I won't let you go anywhere! - Parnaoz answered in sudden agitation.
68126.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
მერე ბავშვს ყურის ბიბილოზე აკოცა და ჩასჩურჩულა: აი, ასეთი იქნება ქვეყანაო.
Then he kissed the lobe of the boy's ear and whispered to him, "This is how the world is going to be".
68127.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
- ასეთი ხომ არის?! - გაუკვირდა იკაროსს.
- Isn't it already like that? - asked Icarus, surprised.
68128.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | ფარნაოზი, თავი X
- ხო, არის და იქნება კიდეც! - უთხრა ფარნაოზმა.
- Well yes, it is, and it will always be! - Parnaoz told him.
68129.
აველუმი | თავი XV
ფეხზე შალის მეორე წყვილი წინდა ამოიცვა, მაგრამ მაინც ვერ გათბა.
He put on a second pair of woollen socks, but still couldn’t get warm.
68130.
აველუმი | თავი XV
იმდენი ტანსაცმელი ეცვა, მოძრაობა უჭირდა.
He was wearing so much clothing that he found moving difficult.
68131.
აველუმი | თავი XV
ნელა მოძრაობდა, როგორც მყვინთავი ოკეანის ფსკერზე, ანდა - კოსმონავტი მთვარეზე.
He moved slowly like a diver at the bottom of the ocean, or a cosmonaut on the moon.
68132.
აველუმი | თავი XV
მაგრამ იმაზე დიდ საოცრებას, რაც მან ეკაეკატერინეკატოს ოთახში იხილა, ვერც მყვინთავი იხილავდა და ვერც კოსმონავტი.
But no ocean diver or moon-walker would have seen anything as astounding as what he saw in Little Katie’s room.
68133.
აველუმი | თავი XV
ვიდრე კარს შეაღებდა, ჯერ კიდევ სჯეროდა, ღრმად რომ ეძინა მის ქალიშვილსაც და შვილიშვილსაც.
Before he opened the door, he still believed that his daughter and grandchild were fast asleep.
68134.
აველუმი | თავი XV
კარის შეღებამდე მაინც ჩაახველა, გასაფრთხილებლად, ვინძლო მართლა სძინავთ, არ შეეშინდეთო.
Before he entered he gave a warning cough, so as not to startle them if they really were asleep.
68135.
აველუმი | თავი XV
მაგრამ კარი რომ შეაღო, სახტად დარჩა, ყველა წეღანდელი ჩვენება ერთბაშად გაუფერმკრთალდა.
But, on opening the door he was stunned: all his recent hallucinations faded into nothing.
68136.
აველუმი | თავი XV
ერთი პირობა, ისიც კი გაიფიქრა სულელურად, კარი ხომ არ შემეშალაო, თითქოს რომელიღაც სასტუმროში იყო და არა საკუთარ ბინაში, სადაც ოჯახის ყველა წევრს, საბედნიეროდ, თავისი კუთხე ჰქონდა მიჩენილი და ეტეოდა კიდეც თავის კუთხეში.
For a moment he wondered stupidly if he had got the wrong door, as if he were in a hotel, not in his own apartment where every member of the family was lucky enough to have, and to keep to, its own nook.
68137.
აველუმი | თავი XV
ბავშვი კედლისკენ გადაბრუნებულიყო, ზურგი შეექცია აქაურობისთვის, უფროსებისთვის და, როგორც აველუმს წარმოედგინა აქ შემოსვლამდე, ეძინა.
The child’s face was turned to the wall, its back ignored the outside world, its elders and, as Avelum had assumed before he came in, was asleep.
68138.
აველუმი | თავი XV
კისერთან გულისამაყუჩებლად აბურძგნოდა ოფლიანი თმა.
His sweat-drenched hair curled touchingly round the back of his neck.
68139.
აველუმი | თავი XV
მაგრამ თავთით, დედის ნაცვლად (რასაც ვერაფრით წარმოიდგენდა აველუმი), ვიღაც ბიჭი ეჯდა, უცხო კი არა, შემაძრწუნებლად, წარმოუდგენლად ნაცნობი - ზუსტად იმ ბიჭის ასლი, მკვდარი რომ დაუხვდა სადარბაზოში - ოღონდ, ამჯერად, ახალ ყაიდაზე წვერმოშვებული (რის გამოც, დაუბანლისა და გაუპარსავის შთაბეჭდილებას უფრო ტოვებდა, ვიდრე წვეროსანი მამაკაცისა) და დიდ, მოფლაშულ, იდაყვებგამოკერებულ სვიტრში ჩაკარგული.
But at the head of the bed, instead of his mother (which Avelum could never have imagined) sat a man, not so much a stranger as a shatteringly, unimaginably familiar person — the spitten image of the lad who had died in the entrance hall, except that now he had the new fashionable beard (which made him look like a man who hadn’t washed or shaved, rather than a bearded man), and he was swamped by his big floppy sweater with patched elbows.
68140.
აველუმი | თავი XV
მართლაც ძველი ნაცნობივით ეჭირა თავი - ვითომ არაფერიო, ვითომ საერთოდ აქ არის ჩემი ადგილიო.
In fact he behaved like an old acquaintance — as if it was all fine and this was his place.
წინა შემდეგი