მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
68401.
აველუმი | თავი XV
გაიდეს თუ არა მხარზე დასახიჩრებული გვამი, მაშინვე აეკვიატა ეს შიში და ახლაც ეშინია.
As soon as he shouldered the mutilated corpse, fear took hold of him: he is still afraid.
68402.
აველუმი | თავი XV
სისხლში არეულ ოფლს სახელოთი მოიწმენდს და შემზარავად აზმუვლებულ ბრბოში აკივლებულ ქალს (მეუღლეს, საყვარელს, დას, ანდა სამივეს ერთად) დაუწყებს ძებნას თვალგაფაციცებული.
He uses his sleeve to wipe away the mixture of blood and sweat and, straining his eyes, he begins to seek out the shrieking woman (wife, mistress, sister, or all three) in the horribly bellowing crowd.
68403.
აველუმი | თავი XV
„ეს რა მიყავიო“ (რატომ დამამცირე, რატომ მიმატოვე, რატომ გამაჩუქეო) - კივის ქალი (მისი მეუღლე, მისი საყვარელი, მისი და, ანდა სამივე ერთად).
"What have you done to me? (Why did you humiliate me, why did you leave me, why did you give me away?)", shrieks the woman (his wife, mistress, sister, or all three at once).
68404.
აველუმი | თავი XV
რა თქმა უნდა, თვითონაც არ იცის, რას კივის, რას ამბობს კივილით, რადგან არ იცის და არც შეიძლება იცოდეს, ვინ არის მკვლელი, ვინ არის დამნაშავე, ვის უნდა მოეკითხოს საერთოდ პასუხი ყველაფრისთვის.
Naturally, she doesn’t know what she’s shrieking, what her shriek is saying, because she doesn’t, and can’t know who is the murderer, who is the criminal who should be called to account for everything.
68405.
აველუმი | თავი XV
მისი ენა უნებურად ამბობს სიმართლეს - უბედურებამ აუხილა გონების თვალი - მეუღლეა, საყვარელია თუ დაა, უპირველეს ყოვლისა, ქალია, მაგრამ ჯერ საკუთარ თავსაც არ უჯერებს, არ ენდობა.
Her tongue can’t help uttering the truth — misery has opened the mind’s eye — it’s wife, mistress or sister, above all it’s woman, but she doesn’t yet believe in or trust herself.
68406.
აველუმი | თავი XV
ჯერ მშველელს ეძებს მხოლოდ, მისი ჭირისა და უბედურების მოზიარეს.
So far she’s only looking for someone to help her, to share her woe and misery.
68407.
აველუმი | თავი XV
ჯერ დამნაშავეზე არ ფიქრობს, არც მსხვერპლზე ფიქრობს.
She’s not yet thinking of someone to blame, neither of the victim.
68408.
აველუმი | თავი XV
გაოგნებული, თავზარდაცემული ისვამს კეფაზე ხელს.
Stunned, horrified, she touches the back of her neck.
68409.
აველუმი | თავი XV
ან, თითებათრთოლებულს, ახალი სიგარეტი ამოაქვს ტყავის ჩანთიდან.
Or, with shaking fingers, she pulls another cigarette from her leather handbag.
68410.
აველუმი | თავი XV
ან უცხო ქალის მსუქან მკლავს ებღაუჭება უარესად.
Or she clings harder to a strange woman’s puffy arm.
68411.
აველუმი | თავი XV
ყველაზე უბედურია და როგორც გაოგნებული, თავზარდაცემული ადამიანი, ისიც, ბუნებრივია, ყველაზე ახლობელი ადამიანისგან ელის ნუგეშსა და მხარდაჭერას და ამით კიდევ უფრო ამძაფრებს მომხდარის საშინელებასაც და უაზრობასაც.
She is the unhappiest of all and, as a stunned, horrified human being, she naturally expects comfort and support from the closest person to her, which only intensifies the horror and senselessness of what has happened.
68412.
აველუმი | თავი XV
მხოლოდ ამას ნიშნავს მისი „ეს რა მიყავი“.
That’s all that she means by "What have you done to me?"
68413.
აველუმი | თავი XV
აველუმი კი დარწმუნებულია, იმან (მეუღლემ, საყვარელმა, დამ, ანდა სამივემ ერთად) უთქმელადაც გაიგო ყველაფერი, რადგან მოკლულიცა და მკვლელიც ერთნაირად ახლობელია მისთვის (მათთვის).
But Avelum is convinced that she (wife, mistress, sister, or all three at once) understood everything without a word, for the murderer and the victim are equally close to him (and to them).
68414.
აველუმი | თავი XV
ორივე სისხლი სისხლთაგანი და ხორცი ხორცთაგანია.
Both are blood of their blood and flesh of their flesh.
68415.
აველუმი | თავი XV
სისხლმა და ხორცმა მოუყვა იმათაც უცებ, ერთი სიტყვით, უსიტყვოდ, რის მოსაყოლადაც აველუმს არც სიტყვა ეყოფოდა, არც სიცოცხლე.
Flesh and blood have told them, in one word, without a word, what Avelum lacked sufficient words or life to tell.
68416.
აველუმი | თავი XV
და მაინც, ძალით იკაფავს გზას იმისკენ (იმათკენ), რომელიც (რომლებიც), ასევე ძალით, ბრძოლითა და კივილით მოიწევენ მისკენ, აველუმისკენ, და როცა ისინი ხალხის ზღვაში შეხვდებიან, მიუხედავად სივიწროვისა და განუწყვეტელი „წყალქვეშა“ ბიძგებისა, აველუმი მაინც დაიჩოქებს, მუხლებზე მოეხვევა იმას (იმათ) და მღელვარებისგან უარესად დავიწროვებულ ხორხში ძლივს გამოტეული, დამშრალი, დამახინჯებული ხმით ეტყვის: მაპატიეო.
Yet he still blazes a trail towards her (them) heading, equally forcefully, struggling and yelling, towards him, Avelum, and when they meet in this sea of people, despite the crowding and the constant "underwater" tremors, Avelum will still kneel down, and put his arms round her or their knees and will say, his throat badly constricted with emotion, in a strained, desiccated, distorted voice, "Forgive me!"
68417.
აველუმი | თავი XV
აღიარებს დანაშაულს.
He will confess to his crime.
68418.
აველუმი | თავი XV
თუმცა... თუმცა არასოდეს სდომებია, ასე რომ მომხდარიყო.
But… but he never wanted it to happen that way.
68419.
აველუმი | თავი XV
უცებ ისეთი სიჩუმე ჩამოვარდება, აველუმს გაუკვირდება კიდეც და მაღლა აიხედავს.
Suddenly there will be such a silence that Avelum will again be amazed and will look up.
68420.
აველუმი | თავი XV
მაღლა, ძალიან მაღლა, სინათლის დამახინჯებულ წრეში, მტკივნეულად ნაცნობს, მტკივნეულად ახლობელს, მტკივნეულად ძვირფას სახეს დაინახავს (მეუღლის, საყვარლის, დის).
Very, very far up, in a distorted circle of light he will see a painfully familiar, painfully akin, painfully precious face (his wife’s, mistress’s, sister’s).
წინა შემდეგი