მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
68481.
აველუმი | თავი XV
ბოლოს და ბოლოს, გარდაქმნა იგივე გარდაცვალებაა.
Perestroika is the same as passing away, after all.
68482.
აველუმი | თავი XV
ბუნებაშიც და ცხოვრებაშიც აუცილებლად დგება ჟამი, როცა რაღაცა უნდა გარდაიქმნას, ანუ, გარდაიცვალოს.
In nature and in life there comes a time when something must be transformed or pass away.
68483.
აველუმი | თავი XV
აქედან გამომდინარე, უნდა თუ არ უნდა, მოსწონს თუ არ მოსწონს, აველუმიც დროისგან თავსმოხვეულ ცვლილებებს ექვემდებარება და არა მისგანვე შემუშავებულსა და დაგეგმილს.
So, whether Avelum wants or likes it, or not, he is subject to the changes that the times force on him, not those he has devised and planned himself.
68484.
აველუმი | თავი XV
დრო ჰქმნის შეგნებას.
Time creates perception.
68485.
აველუმი | თავი XV
დრო სიცოცხლეა და ყოველი წამი ძვირფასი საჩუქარია, განუმეორებელი შემთხვევაა - თვალს მოაცილებ და სამუდამოდ გაგისხლტება ხელიდან.
Time is life, and every moment is a precious gift, an unrepeatable chance: take your eyes off it and it will slip for ever out of your grasp.
68486.
აველუმი | თავი XV
დაბეჯითებით ვეღარც იტყვი, მართლა იყო თუ არა, მაგალითად, ორმოცდათექვსმეტის ცხრა მარტი თუ ოთხმოცდაცხრის ცხრა აპრილი (მარტო აქედანაც ჩანს, ცხრა რომ ქართული ციფრია).
You can’t say for certain, for example, that 9 March 1956 or 9 April 1989 really happened (just those dates suggest that nine is the Georgian number).
68487.
აველუმი | თავი XV
მათ შორის იესო ქრისტეს მთელი ცხოვრება ეტევა, მაგრამ დრო მაინც გადის და მაინც თავისას აკეთებს - უსასრულოდ ქმნის ახალ შეგნებებს.
Between those two dates all Jesus Christ’s life fits, but time still flows and does what it has to, constantly, tirelessly creating new perception.
68488.
აველუმი | თავი XV
მისი წყალობაა, სიცოცხლე თუ გრძელდება, მიუხედავად ყველაფრისა, ზემოთ ნათქვამის ჩათვლით.
Thanks to it, life goes on despite everything, including what we’ve mentioned above.
68489.
აველუმი | თავი XV
მამალი მაინც ყივის, ძაღლი მაინც ყეფს, ცხენი მაინც ხვიხვინებს, კამეჩი მაინც ყოყინებს, საქართველო კი მაინც ომობს.
The cock still crows, the dog still barks, the horse still whinnies, the buffalo still bellows, and Georgia is still at war.
68490.
აველუმი | თავი XV
მომიკიდე, თუ კაცი ხარ, ამ ჩემოდანს ხელი.
Come on, give us a hand, please, with this suitcase.
68491.
აველუმი | თავი XV
ქვა ჩამიწყო, მგონი, ვიღაცამ.
Someone’s packed it full of stones, I reckon.
68492.
აველუმი | თავი XV
საით გაგიწევიათ, ბატონო, ამ დილა უთენია, ჯერ კონსტანტინეპოლსა და მერე პარიზს. სადაც უკეთესად ვიქნები.
Where are you off to so early, mate, Istanbul first, then Paris. Somewhere I’ll be better off.
68493.
აველუმი | თავი XV
კი მაგრამ, რატომ ჩქარობთ ასე?
Fine, but what’s the rush?
68494.
აველუმი | თავი XV
იქნებ არ ვაგებთ ომს?!
Perhaps we won’t lose the war?!
68495.
აველუმი | თავი XV
მაგ იმედზე იყოს ჩვენი ავადმახსენებელი.
Our ill-wishers can console themselves with that thought.
68496.
აველუმი | თავი XV
ბოლოს და ბოლოს, რამდენჯერ შეიძლება წააგოს ერთმა და იმავე ქვეყანამ ერთი და იგივე ომი, ყოველთვის გამოუცხადებელი და ყოველთვის წინასწარ ამოხსნილი, საჭადრაკო ეტიუდივით.
Anyway, how many times can the same country lose the same war, a war that’s never declared and is always predetermined, like a chess study.
68497.
აველუმი | თავი XV
თეთრები (იგივე წითლები) იწყებენ და იგებენ.
The Whites (same as the Reds) start, and win.
68498.
აველუმი | თავი XV
ეს ომი გრძელდება, ჩვენში რომ ვთქვათ.
Between ourselves, this war’s still going on.
68499.
აველუმი | თავი XV
აველუმი კი უკვე ზემელს გასცდა, მეორე ძეგლი მოიტოვა უკან, ამჯერად პოეტისა.
Avelum has now passed Semmel and left the second monument behind, this time a poet’s.
68500.
აველუმი | თავი XV
მაგრამ ახლა ამის გასარკვევად არ სცალია აველუმს.
But Avelum doesn’t have time to sort that out now.
წინა შემდეგი