მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
71061.
აველუმი | თავი X
მელანიამ პაემანზეც ზუსტად ასე იცოდა დგომა.
Melania used to stand at their trysts in exactly the same way.
71062.
აველუმი | თავი X
რომელიღაც მიყრუებულ ქუჩაზე, რომელიმე დაბურული ხის ძირას რომ „დაბინავდებოდნენ“, მაშინვე მხრებზე ჩამოაწყობდა ხოლმე ხელებს აველუმს და ასე იდგა, საუბრობდნენ თუ კოცნაობდნენ.
In whatever remote back-street they made themselves at "home" under the thick foliage of a tree, she immediately placed her hands on Avelum’s shoulders and stand there as they talked or kissed.
71063.
აველუმი | თავი X
ასე იდგა მაშინაც (და ეს ცოტა არ იყოს, ეხამუშებოდა აველუმს), როცა დაძაბულნი და დაცქვეტილნი ელოდებოდნენ, როდის ჩაივლიდა საიდანღაც მოულოდნელად გამომტყვრალი გამვლელი, რათა ისევ გაეგრძელებინათ საუბარიცა და კოცნაობაც.
This was how she stood then (and it almost seemed indecent to Avelum) when, tense and alert, they waited for some passer-by who’d emerged from nowhere to pass, so that they could go on talking and kissing.
71064.
აველუმი | თავი X
„გახსოვსო?“ - ამოხედა მელანიამ ღიმილით, გვერდზე თავგადაწეულმა, და მარჯვენა ხელის საჩვენებელი თითი ფრთხილად ჩამოუსვა ყელზე, ნიკაპს ქვემოთ, სადაც პატარა, დროისაგან გაფერმკრთალებული, ძლივსშესამჩნევი ნაიარევი ეტყობოდა აველუმს.
"Do you remember?" Melania looked up with a smile, her head leaning to one side, and gently laid her right index finger on his neck, just below the chin, where you could just make out a small scar, faded with age, on his skin.
71065.
აველუმი | თავი X
აველუმს, რასაკვირველია, ახსოვდა.
Naturally, Avelum could remember.
71066.
აველუმი | თავი X
ის დღე, ერთ-ერთი ფრიად ღირსშესანიშნავი დღე იყო მათ ცხოვრებაში, მრავალმხრივ, მრავალნაირად დასამახსოვრებელი.
It had been one of the very notable days in their life, memorable for many reasons and in many ways.
71067.
აველუმი | თავი X
რაც მთავარია, იმ დღეს მიხვდნენ ალბათ საბოლოოდ, ერთმანეთისთვის რომ იყვნენ გაჩენილნი, უფრო ზუსტად, ერთად რომ უნდა ყოფილიყვნენ ყოველთვის, კიდევ უფრო ზუსტად კი, უკვე იმდენი განეცადათ და გადაეტანათ ერთად, სადაც არ უნდა წასულიყვნენ ცალ-ცალკე, მაინც ერთად იქნებოდნენ, თუნდაც ერთმანეთის მოგონებებში, სასიამოვნო იქნებოდა ის მოგონებები თუ საჩოთირო, მწარე თუ ტკბილი.
That day, above all, they must have finally realised that they were meant for each other, to be always together, that they had, in fact undergone and endured so much in common that, wherever they went on their own, they would still be together, if only in their memories, pleasant or distressing, bitter or sweet.
71068.
აველუმი | თავი X
იმ დღესაც (დღეს კი არა, ღამეს - ის-ის იყო ჩათავდა პირველი ჰიმნის უკანასკნელი აკორდები), ერთ-ერთ თავიანთ ამოჩემებულ ადგილზე იდგნენ - ფიქრის გორაზე, ბილიკის თავში, ფიცრის ღობესთან, თუთის ხის ძირას - მოულოდნელად ორი ბიჭი რომ წაადგათ თავზე.
That day (night, actually, the first hymn’s last chords had just ended) they stood in one of the places they had made their own, on Pikri Hill, at the top of the path by a boarded fence, under a mulberry tree; suddenly, they were confronted by two lads.
71069.
აველუმი | თავი X
ერთი მელოტი იყო (ან სამართებლით ჰქონდა თავი გადაპარსული, თუმცა, მაშინ ჯერ კიდევ არ იცოდა თბილისმა „შესანიშნავი შვიდეულის“ არსებობა), მეორეს კი მუქი ფერის ფეტრის შლიაპა ეხურა რატომღაც.
One was bald (or he’d shaved his head with a razor, although Tbilisi was not yet aware of the existence of The Magnificent Seven), the other was wearing, for some reason, a darkcoloured felt hat.
71070.
აველუმი | თავი X
„იუზგარ, საათს ხომ ვერ გვეტყვიო“ - ძმაბიჭურად დაუძახა აველუმს.
"Can you tell us the time, mate?" he called to Avelum as to an old pal.
71071.
აველუმი | თავი X
მაგრამ ვიდრე აველუმი შლიაპიანს უპასუხებდა („სამწუხაროდ, არ ვხმარობ, იუზგარ, საათს, მაგრამ თორმეტს ბევრად არ უნდა იყოს გადაცილებული, რადგან პირველი ჰიმნი ეს-ესაა დამთავრდაო“), მელანიამ საათიანი ხელი უნებურად მაღლა ასწია, ახლოს მიიტანა თვალთან, უკეთესად რომ გაერჩია ისრები.
But before Avelum could answer the lad with a hat ("Sorry, mate, I don’t have a watch, but it can’t be much after midnight, because the first hymn has just finished"), Melania, without thinking, raised her wrist to her eyes, so she could see the hands of her watch better.
71072.
აველუმი | თავი X
მელოტმაც მაშინვე უზარმაზარი ხანჯალი გამოაძვრინა პერანგის სახელოდან (შიშს დიდი თვალები კი აქვს, მაგრამ ხანჯალი მართლაც დიდი იყო, ლამის სატევარი) და აველუმს ყელზე მიაბჯინა (სწორედ იმ ადგილას, სადაც მელანიამ ჩამოუსვა წეღან თითი).
The bald lad instantly took an enormous knife from his shirt sleeve (fear has big eyes, but the knife really was big, almost too big for the sleeve) and pressed it to Avelum’s neck (the very place where Melania now put her finger).
71073.
აველუმი | თავი X
„უთხარი, მოიხსნასო“ - თავი გადაიქნია მელანიასკენ, თან თვალს არ აშორებდა აველუმს.
"Tell her to take it off", the bald lad nodded in Melania’s direction, not taking his eye off Avelum.
71074.
აველუმი | თავი X
შიშისაგან თუ დაძაბულობისაგან ხელი უკანკალებდა.
His hand was trembling with fear or tension.
71075.
აველუმი | თავი X
აველუმი გაშრა, გაოგნდა.
Avelum was dumbfounded, stupefied.
71076.
აველუმი | თავი X
ყველაფერს ელოდებოდა, ამას კი არა, თანაც, ლამის საკუთარ უბანში, სადაც ქურდსაც პირზე კოცნით იცნობდა და ბანკის ინკასატორსაც.
This was the last thing he expected, especially in his own district where he was on kissing terms with both thieves and bank tellers.
71077.
აველუმი | თავი X
ვერ მოისაზრა უცებ, რა ექნა, როგორ მოქცეულიყო.
He suddenly found himself at a loss about what to do, how to behave.
71078.
აველუმი | თავი X
გამალებული უცემდა გული, მაგრამ უფრო უმწეობისგან, ვიდრე შიშისგან.
His heart was racing, from helplessness rather than fear.
71079.
აველუმი | თავი X
უფრო სწორად, ჯერ თვითონაც ვერ გარკვეულიყო საკუთარ განცდებში.
Actually, he couldn’t understand what he was feeling.
71080.
აველუმი | თავი X
სამაგიეროდ, ნათლად იგრძნო, ხანჯლის აცახცახებულმა წვერმა როგორ გაუკაწრა ყელზე კანი, რამდენჯერმე, ზედიზედ.
Instead, he clearly felt the knife’s trembling point scratching the skin of his throat several times in quick succession.
წინა შემდეგი