მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
71121.
აველუმი | თავი X
ერთხელ, გათხოვებამდე, მამას ფულიც კი სთხოვა, ვითომ თანაკლასელისთვის საჩუქრის საყიდლად და აველუმს მიურბენინა, იმან კი სასიმამროს ფულები ვენდისპანსერის ექიმს ჩაუკუჭა თეთრი ხალათის ჯიბეში, ვიდრე, შარვალჩახდილი, პირქვე გადაემხობოდა მუშამბაგადაფარებულ ვიწრო ტახტზე, სუსუნაკის საწინააღმდეგო ნემსის გასაკეთებლად.
Once, before she got married, she even asked her father for money, on the pretext that she had to buy a classmate a present, and then had the money rushed to Avelum, so that he could stuff her father’s cash in the pocket of a VD doctor’s white coat, before pulling his trousers down and lying face down on a narrow divan covered with oilcloth to have an injection for gonorrhœa.
71122.
აველუმი | თავი X
მოკლედ, გასახსენებელი ბევრი ჰქონდა.
In short, she had a lot of things to mull over.
71123.
აველუმი | თავი X
ჩაჯდებოდა სავარძელში ტელევიზორის წინ, ცელოფანის პარკიდან ამოიღებდა რკინის ჩხირებსა და ძაფის გორგალს და, ვინ იცის მერამდენედ, გაუყვებოდა აველუმთან ერთად გამოვლილ გზას, ხან თავიდან ბოლომდე და ხან ბოლოდან თავამდე.
She sat in an armchair in front of the TV, pulled steel knitting needles and a ball of yarn out of a cellophane packet, as she’d done God knows how many times, and traced the path she’d travelled with Avelum, sometimes from beginning to end, sometimes from the end to the beginning.
71124.
აველუმი | თავი X
ძალაუნებურად, ნაქსოვიც მათ გზას ემსგავსებოდა - დაბლანდული, დახლართული, ბოლომდე გაურკვეველი, ჩხირების ნებაზე მიშვებული.
Her knitting inevitably followed the same path — roughly tacked, tangled up, not fully traceable, abandoned to the mercy of the knitting needles.
71125.
აველუმი | თავი X
ის კი ყოველ წვრილმანს იხსენებდა, ყოველ შემთხვევას, ყოველ სიტყვას, ყოველ ნაბიჯს და ჩქარობდა ყველაფრის ხელახლა შეფასებასა თუ გადაფასებას, რაკი არეული დროც ამას ავალდებულებდა.
But she remembered every trifle, every incident, every word, every step and hurriedly assessed or reassessed it all once more, because this time of confusion made her do so.
71126.
აველუმი | თავი X
არადა, კაცმა რომ თქვას, ახლა თითქოს უფრო მშვიდად უნდა ყოფილიყო, ვიდრე, ვთქვათ, გუშინ და გუშინწინ.
In fact, it could be said that now she was calmer than, say, yesterday or the day before.
71127.
აველუმი | თავი X
ქმარიც შინ ჰყავდა და შვილიც.
Her husband and daughter were both at home.
71128.
აველუმი | თავი X
მაგრამ სწორედ მათი „შინ ყოფნა“ აბნევდა და აფორიაქებდა, იმდენად ნაძალადევი, იმდენად ხელოვნური და არაბუნებრივი ჩანდა ამის გამო სხვა ყველაფერი.
But their "staying at home" confused and disturbed her, so forced, artificial and unnatural did everything else seem as a result.
71129.
აველუმი | თავი X
შვილს გარეთ გახედვაც აღარ უნდოდა, იატაკზე იჯდა კუთხეში, თავისთვის.
Her daughter no longer wanted even to look outside: she sat on the floor in the corner, by herself.
71130.
აველუმი | თავი X
არც ჩიოდა, არც იმუქრებოდა.
She made no complaints and no threats.
71131.
აველუმი | თავი X
არც შვილი ახსოვდა, არც ამხანაგი.
She mentioned neither her baby nor her friends.
71132.
აველუმი | თავი X
მელანიამაც აღარ იცოდა, როდის ჯობდა, როდის გრძნობდა თავს უკეთესად, როცა სულ შვილის მოლოდინში იყო, სულ კარს მიჩერებული, თუ ახლა, როცა თვალწინ ჰყავდა სულ.
Even Melania no longer knew what she preferred or when she felt better: when her daughter always kept her waiting and watching the door; or now when she never left her sight.
71133.
აველუმი | თავი X
მით უფრო ძნელი გასარკვევი იყო, რა ერჩია თავად ეკაეკატერინეკატოს, როდის გრძნობდა თავს უფრო თამამად, უფრო თავისუფლად; საერთოდ, როდის გრძნობდა თავს ადამიანად, როცა ქუჩა-ქუჩა დაძრწოდა დროშის ფრიალით, როცა მის დანახვაზე, შეშინებული დედაბრები ცეკვას იწყებდნენ თავიანთ პატარა აივანზე, თუ ახლა, სიკვდილს ძლივს გადარჩენილი, ძლივს მოძებნილი, ძლივს დაბრუნებული შინ და არა მარტო გვარშეცვლილი, ზნეშეცვლილიც.
It was even harder to decide what Little Katie preferred: when she felt more assured, freer, when she felt generally human, when she prowled the streets, twirling her flag, when the sight of her made scared old women start to dance on their balcony; or now, when she had only just escaped death, had been found and retrieved only by a stroke of luck, and with not just her surname but her whole character changed.
71134.
აველუმი | თავი X
ქმარსაც შვილის სენი შეჰყროდა თითქოს.
Her husband seemed to have caught their daughter’s disease.
71135.
აველუმი | თავი X
ნამდვილად, ერთი სენით იყვნენ შეპყრობილნი.
They really were in the grip of the same illness.
71136.
აველუმი | თავი X
აღარც იმას მიუწევდა გული გარეთ, მაგრამ არათუ იშვიათად ხედავდა, როცა ხედავდა, მაშინაც უჭირდა უბრალო, თუნდაც სამეზობლო ურთიერთობის დამყარება მასთან.
He, too, had lost interest in the outside world, giving it at most a cursory glance and then he found it hard to have even a simple, neighbourly attitude to it.
71137.
აველუმი | თავი X
შეიკეტებოდა თავის ოთახში და საბეჭდ მანქანაზე აკაკუნებდა განუწყვეტლივ, გაუჩერებლად, მექანიკურ კოდალასავით.
He shut himself in his room, tapping constantly on his typewriter, incessantly, like a mechanical woodpecker.
71138.
აველუმი | თავი X
თუ არ გაახსენებდნენ, არც ჭამა უნდოდა, არც ძილი.
If nobody reminded him, he would neither eat nor sleep.
71139.
აველუმი | თავი X
მაგრამ მაინც შინ იყო, თავის ადგილზე და, თუ არ ჩანდა, აშკარად ისმოდა - ძველისძველი, კლავიშებმორყეული „ერიკა“ მხოლოდ და მხოლოდ მის ხმას გამოსცემდა, მის გულისთქმასა და მის სულისკვეთებას.
But at least he was at home, where he should be, and if there was rarely sight or sound of him — just the echo of his ancient Erika typewriter with its rickety keyboard, venting his feelings and despair.
71140.
აველუმი | თავი X
სამაგიეროდ მისი ჭკუა-გონება ფრენდა სხვაგან და მელანიასაც ეს აფრთხობდა, ეს აწუხებდა, რადგან სხვაზე უკეთ (აველუმზე უკეთაც), მან იცოდა ალბათ, ყველაზე ნაკლებად ახლა რომ იყო იგი შინ.
But his imagination was soaring elsewhere. Melania was alarmed and bothered, because she knew better than anyone (including Avelum) that this was when he was least at home.
წინა შემდეგი