მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
71761.
აველუმი | თავი IX
შენი მიზანი იყო საერთოდ ახალგაზრდობა და, თავისთავად ცხადია, კერძოდ შენი შვილი (შვილები) ვირთხად არ გადაქცეულიყო დროთა განმავლობაში, ანუ, ცის იმედი არ დაეკარგა, ოცნებას არ გადაჩვეოდა, არ დანებებოდა გარემოს ზემოქმედებას და ცხოვრების წესად არ გაეხადა მისგან თავსმოხვეული ჩვევები, რის შემდეგაც ძალდაუტანებლადაც, ნებაყოფლობითაც შეგიძლია ჩაძვრე მიწისქვეშეთში, საიდანაც უკვე ვეღარაფერი ამოგიყვანს სამზეოზე, სასიკვდილო სენისა და სისასტიკეში გადაზრდილი ცხოველური სითავხედის, განუკითხაობის მეტი.
Your aim was to see that the younger generation, your child(ren) in particular, didn’t end up becoming rats, that they didn’t lose their heavenbound aspirations, that they didn’t abandon their dreams, didn’t give in to the influence of their environment and didn’t let habits that were forced on them become a normal part of life, as a result of which you crept of your own free will into an underworld from which nothing, apart from mortal illness or cruelty born of animal obstinacy and ruthlessness, could bring you back out into the sunlight.
71762.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ სიკეთე ყოველთვის სიკეთე არ არის.
But kindness is not always kindness.
71763.
აველუმი | თავი IX
ის, შეიძლება, საზარელ ბოროტებადაც იქცეს, მით უფრო ვიღაცის მიერ და რაღაცის გამო თავსმოხვეული.
It can even become terrible evil, especially when forced on you by somebody or something.
71764.
აველუმი | თავი IX
შენი შვილიც ხომ მონობაში დაიბადა და აქაური ყველაფერი, ლაბირინთის ჩათვლით, ახლობელი და მშობლიურია მისთვის?!
The fact is that your child was born into slavery and everything here, including the labyrinth, is close and familiar to her!
71765.
აველუმი | თავი IX
ამდენად, აქედან გაფრენის სურვილიც, არაბუნებრივი თუ არა, ნაადრევი აშკარად აღმოჩნდა.
So even the desire to fly off, unnatural or not, appeared prematurely.
71766.
აველუმი | თავი IX
„მგონი შევცდიო“ - შენც მტკივნეულად გაგკრავდა ხოლმე გულში დაუნდობელი ეჭვი და მზად იყავი შენივე შეკოწიწებული ფრთებიც დაგეფხრიწა და შვილისთვისაც დაუნდობლად მიგეხალა პირში: მოგატყუე, სად გაგონილა, შე სულელო, ადამიანის ფრენაო.
"I think I was wrong", was the relentless doubt that kept creeping painfully into your heart, and you were ready to rip off your own pinioned wings and mercilessly hit your child in the face with them: "I deceived you, you idiot, who ever heard of human beings flying?"
71767.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ თავისუფლების მწარე მარცვალი ყველა ადამიანის არსებაშია ჩათესილი და იმ მარცვლის აღმოსაცენებლად საკმარისია ერთი, ერთადერთი ნათელი წამიც, რომელიც ადამიანის არსებას შიგნიდან გაანათებს ხოლმე, როგორც ჩირაღდანი მღვიმეს.
But the bitter seed of freedom has been sown in every human being: all it needs to germinate this seed is just one moment of light which lights up a person from within, like a torch in a cave.
71768.
აველუმი | თავი IX
მიუხედავად დროის სიმცირისა, ადამიანი მაინც ასწრებს იმის დანახვას, რაც იქამდე მისივე სიბეცისა და მიუხვედრელობის შეუღწეველ, გაუფანტავ წყვდიადში თვლემდა.
Despite the brevity of the moment, a person has time to see what hitherto was slumbering in the impenetrable, unshakable murk of his stupor and obtuseness.
71769.
აველუმი | თავი IX
ამ ერთ წამს უნარი შესწევს ძირფესვიანად შეცვალოს არა მარტო ერთი ადამიანის ცხოვრება, არამედ მთელი სამყაროც, რომელშიაც ის ერთი ადამიანია ჩაკარგული.
In that one moment he is given the ability to change, root and branch, not just human life but a whole universe in which a single human being is lost.
71770.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ შენ იცოდი - და ეს კიდევ უფრო ზრდის შენს დანაშაულს - ამგვარი უეცარი გამოფხიზლება, სამწუხაროდ, უმთავრესად კატასტროფით რომ მთავრდება.
But you knew, and that makes your guilt even greater, that this sort of gigantic awakening unfortunately tends to end in disaster.
71771.
აველუმი | თავი IX
ამიტომაც ეჭვობდი, ხომ არ შევცდიო, და რაც შეგეძლო, აკავებდი, ანელებდი შვილის მოუთმენლობას, შვილის სულსწრაფობას, რასაც არაფერი ეცხო თავისუფლებისთვის აუცილებელი სიბრძნისა და შორსმჭვრეტელობისა.
That’s why you suspected you were mistaken, and you did what you could to hold back and put the brakes on your child’s impatience and aspirations which gave her none of the wisdom and foresight needed for freedom.
71772.
აველუმი | თავი IX
ნუ ვიჩქარებთ, მოვემზადოთ, ასე ჰაიჰარად არაფერი გამოგვივაო - ეუბნებოდი შვილს, ლაბირინთის აშმორებულ წყვდიადს მიყურადებული.
"Don’t let’s hurry, let’s prepare ourselves, we won’t achieve anything by rushing about", you told your child, as you harkened to the mouldy murk of the labyrinth.
71773.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ უკვე გვიან იყო - შენ შვილს ძილი გაუფრთხა. ყველაფერზე იღრინებოდა, მოღუშული დადიოდა.
But it was too late now: you’d woken your child from her sleep. She was snarling at everything, she walked around frowning.
71774.
აველუმი | თავი IX
ან მიტინგს მართავდა, ან დროშას კერავდა, თავის ოთახში შეკეტილი.
She was at a demonstration or else, locked in her room, she was stitching flags.
71775.
აველუმი | თავი IX
შენც ვეღარ ერეოდი თავს და თვალებგადმოკარკლული, ყბამოქცეული, ისევ ამაოდ, ისევ უშედეგოდ უკითხავდი სახარებას.
You couldn’t hold back any more; your eyes popping and your jaw dropping, you pointlessly read her the gospel.
71776.
აველუმი | თავი IX
მერე კი თვითონვე დარდობდი, განიცდიდი, დაფეთებული დაეძებდი გაბუტულ შვილს ჯერ აქოთებულ, ატალახებულ ტალანებში - ვიდრე ტანკები შემოიჭრებოდნენ იქ - მერე გამოცარიელებულ, მკვდარ ქალაქში და ბოლოს სოფელ-სოფელ...
Then you yourself, depressed, tormented, panicking, began searching for your sullen child in stinking, muddy lobbies, before the tanks burst in; then you searched in the dead, empty city and finally in all the villages…
71777.
აველუმი | თავი IX
მართალია, შენ და შენი შვილი თანამზრახველები იყავით, რაც თავისთავად დიდი ბედნიერება იყო შენთვის, მაგრამ შეიძლება ითქვას, გაფრენის სურვილის მეტი არაფერი გქონდათ საერთო.
True, you and your child shared the same ideas, very fortunately for you, but it could be said that you now had nothing in common except a desire to fly.
71778.
აველუმი | თავი IX
უფრო მეტიც - შვილს არ სჯეროდა შენი, არ გენდობოდა ბოლომდე.
Worse, your child no longer believed in you or trusted you entirely.
71779.
აველუმი | თავი IX
ჩუმად გითვალთვალებდა, მძინარესაც კი, რადგან დარწმუნებული იყო, ბოლო წუთას გაეპარებოდი, ისევ უიმისოდ „გაფრინდებოდი“, იმას კი სამუდამოდ ჩატოვებდი „ტიკინების ხუხულაში“ - როგორც საკუთარ სახლს ეძახდა - რომლის „აშენებასაც“ საუკეთესო წლები შეალიე.
She watched you in silence when you slept, because she was convinced that you’d give her the slip at the last moment, that you’d "fly off" without her, that you’d abandon her for ever in her "doll’s house", as she called the home which you’d spent the best year of your life "building".
71780.
აველუმი | თავი IX
ოღონდ, იმიტომ კი არა, თავადაც რომ არ იცოდი, რას იქმოდი, ანდა ხელისუფალთა გულის მოგებას ცდილობდი მრავალთა და მრავალთა მსგავსად, არამედ მხოლოდ ასე - როგორც თვითონვე ამბობდი ხოლმე, ტვინში ღვინოშემჯდარი - მონური თვალთმაქცობითა და მონური ვერაგობით გამოგეხატა შენი გულისწყრომა, შენი შეურიგებლობა ამ დამპალი, ამ უსინდისო ცხოვრების მიმართ, გამოხატე კიდეც.
Yet you did this not because you yourself didn’t know what you were doing, or like very many others, you were trying to curry favour with those in power, but because this was the only way, as you yourself used to say when sozzled, to use a slave’s deceit and a slave’s treachery to express your rage, your refusal to accept this rotten, amoral life, you expressed all this repeatedly.
წინა შემდეგი