მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
71781.
აველუმი | თავი IX
თანამედროვე მინოსის უფხიზლესი და უმკაცრესი ცენზურაც კი გააცურე.
You got it past the most watchful and harsh censorship of a modern Minos.
71782.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ ისევ ცხოვრებამ არ გაპატია და ბოლოს თვითონვე აღმოჩნდი ცხოვრების შენეული მოდელის მარადიული ტუსაღი, გნებავს, ბინადარი, თანაც შვილთან ერთად.
But life did not let you off: you finally ended up, together with your child, a permanent prisoner, or tenant if you prefer, of your model of life.
71783.
აველუმი | თავი IX
შენ და შენი შვილი ერთ ჭერქვეშ კი ცხოვრობდით თითქოს, მაგრამ სულ ერთმანეთს დაეძებდით ამაოდ, რადგან სწორედ ეს არის, ამას გულისხმობს არსი ლაბირინთისა - განუყოფლის გაყოფას, არსებულის უარყოფას და განუწყვეტელ, გაუთავებელ წანწალს არარსებულისკენ.
While you and your child apparently lived under the same roof, you sought each other in vain, for this is what the essence of the labyrinth means: separating the inseparable; making the existent non-existent; tottering non-stop, endlessly towards non-existence.
71784.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ ვინც საკუთარ მონობას აღმოაჩენს, ის მონა ვეღარ იქნება, შენ კი უფრო მეტი აღმოაჩინე.
But once a slave is aware of his enslavement, he is no longer a slave, you were aware of even more.
71785.
აველუმი | თავი IX
შენ აღმოაჩინე, რომ საერთოდ ადამიანია მონა; რომ მისი ბუნება ძირითადად მონურია - ან სხვას ემონება, ან საკუთარ თავს; სხვანაირად არ შეუძლია.
You realised that human beings are, in general, slaves, that human nature is basically servile: people are enslaved by someone else, or to themselves, there is no other way.
71786.
აველუმი | თავი IX
ისევე როგორც ჭიანჭველებში, ადამიანებშიც არსებობენ გამონაკლისები, რომლებიც, რატომღაც, არ მიდიან იქით, საითაც დანარჩენები მიისწრაფიან.
Just as with ants, there are exceptional human beings who, for some reason, head off in a different direction from the rest.
71787.
აველუმი | თავი IX
ხოლო, რაკი გამონაკლისი არსებობს, შეიძლება როდისმე წესადაც იქცეს, ანუ, ყველამ ის აკეთოს მხოლოდ, რაც თავად მიაჩნია სწორად, რაც კი არ დაავალეს, თავად დაივალა.
But since exceptions exist, it’s possible that eventually they may become the rule, that everyone may do what they themselves consider right, not what they are obliged to do, but what they have themselves undertaken to do.
71788.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ გამონაკლისი წესად რომ იქცეს, უპირველეს ყოვლისა, ყურადღება უნდა მიიქციოს, ანუ, რამენაირად უნდა შეეწიროს საკუთარ გამონაკლისობას, რაც, ჯერჯერობით, მხოლოდ შეყვარებულს თუ მოუმოქმედებია თუნდაც წიგნის ფურცლებზე, რამდენადაც უმსხვერპლოდ, ესე იგი, უსისხლოდ და უცრემლოდ, ვერც ვერავის შეაგნებინებ რამეს და ვერც ვერავინ შეიგნებს თავად, როგორც არ უნდა მოინდომოს.
For an exception to become the rule, however, attention must first be paid to it, or it has to sacrifice some of its exceptionality, which so far only the infatuated have done, if only in the pages of a book: nobody can ever get anyone to see anything without sacrifices, blood or tears; nobody can grasp anything unaided, however much they want to.
71789.
აველუმი | თავი IX
უფრო მეტიც, მსხვერპლის გაღება ერთგვარ მარადიულ რიტუალად უნდა იქცეს, ერთგვარ კანონზომიერებად, აუცილებლობად, რაკი ადამიანი უაღრესად მერყევი ბუნების არსებაა და, შეიძლება, ერთ მშვენიერ დღეს, გაჭიანურებული თავისუფლებაც მოწყინდეს.
Moreover, performing this sacrifice has to become a kind of eternal indispensable ritual, according to set rules, because human nature is extremely vacillating and, one fine day, it may get bored with protracted freedom.
71790.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ ეს შორეული მომავლის საქმეა.
But that’s up to the distant future.
71791.
აველუმი | თავი IX
იქამდე ბევრი წყალი ჩაივლის (შეიძლება, ამ წერილის მკითხველიც მართლა დაიბადოს იქამდე).
A lot of water will flow (the reader of this text may in fact be born first).
71792.
აველუმი | თავი IX
ჯერ ისიც საკითხავია, როდისმე მართლა თუ განთავისუფლდება ადამიანი, მართლა თუ მოიპოვებს ჭეშმარიტსა და სრულ თავისუფლებას უსიკვდილოდ, ანუ, ერთხელ და სამუდამოდ განასხვავებს თუ არა თავისუფლებას (რაც გვირგვინია მისი ადამიანობისა), თავნებობისგან (რაც ბორკილად ადევს მის ადამიანობას).
Meanwhile it’s questionable that human beings will ever really become free, will really find truth and freedom without death, or will ever once and for all tell the difference between freedom (the crown of humanity) and wilfulness (which shackles humanity).
71793.
აველუმი | თავი IX
ასევე საკითხავია, მართლა შეიძლება თავისუფლების მოპოვება, თუ ისიც იმ დიდ სინათლესავითაა, რომელიც, ბედნიერასი არ იყოს, მხოლოდ შემთხვევით შეიძლება იხილოს კაცმა და, იმავე ბედნიერას მსგავსად, კი გაბედნიერდეს, მაგრამ, ამასთანავე, ყველაფერზე ერთბაშად აუცრუვდეს გული - იმის მნახველს, არარაობად მოეჩვენოს სხვა ყველაფერი.
It’s questionable, too, whether freedom really can be found, or whether it’s like a great light which, like the lucky man, you can see by chance and, though you become as happy as the lucky man, you suddenly lose all interest in everything: whoever sees this light sees nothing in anything else.
71794.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ ვიდრე ამას ვიკითხავდეთ და გავარკვევდეთ, ჯერ კიდევ დიდი გზა გვაქვს გასავლელი.
But before we pose or explore these questions, we have a long way to go.
71795.
აველუმი | თავი IX
ჯერ მხოლოდ თავისუფლებაზე ფიქრი დაიბადა ლაბირინთში და იმიტომაც დგას ირგვლივ ასეთი მძაფრი სუნი სისხლისა და ცრემლისა.
The idea of freedom has only just been born in the labyrinth, which is why there is such a strong smell of blood and tears.
71796.
აველუმი | თავი IX
სისხლი და ცრემლია სულის სანთელი, სულის პურიცა და სულის ფრთაც.
Blood and tears are candles, bread and wings for the soul.
71797.
აველუმი | თავი IX
ოღონდ, ჭეშმარიტი თავისუფლება ალბათ სწორედ ის არის, როცა უფრთოდაც ფრენ.
Yet true freedom is, I expect, what doesn’t need wings to fly.
71798.
აველუმი | თავი IX
ეს კი მხოლოდ მაშინ იქნება შესაძლებელი, როცა ადამიანი, ბოლოს და ბოლოს, შიგნიდანაც დაინახავს საკუთარ არსებას და გააცნობიერებს კიდეც დანახულს.
It will be possible only when people finally see their own nature from within and are cognisant of what they have seen.
71799.
აველუმი | თავი IX
„განა ეს ცოტააო“ - ეუბნებოდი, ევედრებოდი, ეჩხუბებოდი შვილს, მაგრამ იმას არაფრის გაგონება აღარ უნდოდა, ვიდრე ფრთებს არ შეიბამდა, ვიდრე ცაში არ აფრინდებოდა და ვიდრე საკუთარ კისერზე არ იწვნევდა ფრენის სიამესაც და სიმძიმესაც.
"Isn’t that enough," you kept telling her, pleading, quarrelling with your child, but now she wouldn’t listen to any of it until she had her own wings, until she’d flown up to heaven and felt pressing on her own neck the pleasure and weight of flight.
71800.
აველუმი | თავი IX
ახლაც ტყაპატყუპით ცვივიან ციდან თანამედროვე იკაროსები, ინკუბატორის წიწილებივით ძნელად გასარჩევნი ერთმანეთისგან, რომელთა ასამჩატებლად სიტყვიერი, ზეპირი თავისუფლებაც საკმარისი აღმოჩნდა.
Today’s Icaruses are now tumbling with a clatter from the sky, they are as hard to tell apart as newly hatched chicks in an incubator; rotelearned words of freedom were enough to make them giddy.
წინა შემდეგი