მოიძებნა 668048 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
71801.
აველუმი | თავი IX
რაკი მშობლიური ლაბირინთიდან გაღწევის შანსი გაუჩნდათ, მიფრინავენ, მიაფართხუნებენ ხელოვნურ ფრთებს, ვიდრე ჩამოცვივდებოდნენ.
As it seemed a chance to escape from their native labyrinth, off they all fly, flapping their artificial wings, before falling to earth.
71802.
აველუმი | თავი IX
თბილისის ცაც ჩიტბიჭუნებითა და ჩიტ-გოგონებითაა სავსე.
The skies over Tbilisi are full of boys and girls who think they are birdmen and birdwomen.
71803.
აველუმი | თავი IX
იხვის გუნდებივით მიყაყანებენ, მიყვიტყვიტებენ „თბილი“ ქვეყნებისკენ.
Like flocks of ducks, they quack and squawk at the "warm" earth.
71804.
აველუმი | თავი IX
დიდი გადაფრენის ჟამი დასდგომიათ მოულოდნელად, სამოცდაათწლიანი უიმედო მოლოდინის შემდეგ.
Suddenly, after waiting hopelessly for seventy years, they find it’s time for a great migration.
71805.
აველუმი | თავი IX
ვინც ადრე, იმპერია რომ იმპერიობდა, მოსკოვსა და ლენინგრადს ეტანებოდა, ვითომ სასწავლებლად და სამოღვაწეოდ, სინამდვილეში კი ცხოვრებისგან უკეთესისა და უფრო მეტის აღების იმედით, ახლა მიუნჰენებსა და პარიზებს, ბოსტონებსა და ოტავებს უსინჯავს კბილს - ენაცვალოთ დედები - მშვიდობით, მშვიდობით, მშვიდობით.
Those who headed, when the Empire ruled, for Moscow or Leningrad ostensibly to study or to work, actually hoping to get the best out of life and reap even better rewards, now test themselves on Munichs and Parises, Bostons and Ottawas, with their mothers’ blessings — farewell, farewell, farewell.
71806.
აველუმი | თავი IX
გარდაქმნას მართლაც დიდი ძალა ჰქონია.
Perestroika really was a powerful thing.
71807.
აველუმი | თავი IX
ყველამ საკუთარი თავი გამოთხარა გაურკვევლობის ბურუსიდან - გამოავლინა ჭეშმარიტი ბუნება, რასაც ამდენი ხანი, უნებლიეთ მალავდა თურმე.
Everyone dug themselves out of the fog of uncertainty, revealing their true nature, which for so long they were apparently forced to hide.
71808.
აველუმი | თავი IX
მართლაც, ვინ იფიქრებდა, ჯერ კიდევ გუშინ...
Really, who’d have thought that only yesterday…
71809.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ თავისუფლებამდე ჯერ კიდევ შორსაა და მსხვერპლიც ბევრი დასჭირდება ამ საქმეს.
But it’s still a long way to freedom and a lot of sacrifices will be needed for the cause.
71810.
აველუმი | თავი IX
„განათლებული ხალხიც ხომ დასჭირდება სამშობლოსო“ - ჩამოგძახებს ციდან ერთერთი მათგანი (გაწრიპული, სათვალიანი ბიჭია, ლაპარაკისას ცალი ხელით სულ სათვალეს ისწორებს, არ ჩამომვარდესო).
"The motherland needs educated people", one of them (a feeble lad wearing spectacles, which, since he’s afraid of falling down, he adjusts with one hand when he speaks) calls to you from the sky.
71811.
აველუმი | თავი IX
დანარჩენები კი ჩუმად, კისერდაგრძელებულნი, მოწადინებულნი იქნევენ ფრთებს.
The others flap their wings, well trained, silent, their necks stretched out.
71812.
აველუმი | თავი IX
ზოგს ძალით შეკავებული ღიმილიც დასთამაშებს მჭიდროდ მოკუმულ პირზე.
Some of them have trouble stopping a smile from playing over their grimly pursed lips.
71813.
აველუმი | თავი IX
ეტყობა, შინ გააფრთხილეს, პირით არ ისუნთქო, ცაში უფრო ეციებაო.
You can see that they were warned at home not to breathe through their mouth, they’d feel the cold more in the sky.
71814.
აველუმი | თავი IX
შენც გინდა ასძახო ქვემოდან, სამშობლოს სახელით ყველაფრის შენიღბვა და გამართლება შეიძლებაო, მაგრამ ვიდრე გაბედავდე, ნაბოლარაც მიეფარება თვალს და ცაზე ისევ ერთფეროვანი სიცარიელე დაისადგურებს.
But you want to call up from below that anything can be covered up and justified in the name of the motherland, but before you venture to do so, the last of the flock vanishes from sight and the old monochrome emptiness returns to the sky.
71815.
აველუმი | თავი IX
ადამიანური სისასტიკის უდაბნოში მზისგან გამომწვარი, ქარებისგან გამოფიტული ლოდივით დაყუდებული, თავბრადამხვევი, გამაბრიყვებელი, გამაბავშვებელი ნეტარებით გრძნობ განახლებული სიცოცხლის მოზღვავებას და შენს გარშემო, მოურჩენელი, მარადიული ჭრილობის მსგავსად, ყრუდ, საიდუმლოდ ფეთქავს ჰაერი.
Burnt by the sun in a desert of human cruelty, as ascetic as a rock worn barren by the wind, your head dizzy, you feel with a stupefying, infantilizing bliss the floodtide of life renewed and the air throbs dully, mysteriously all round you, like an incurable chronic wound.
71816.
აველუმი | თავი IX
მაგრამ რაკი სიკვდილს გლოვა უხდება, ჩვენც ვგლოვობთ, რაც შეგვიძლია.
But because death requires mourning, we mourn as best we can.
71817.
აველუმი | თავი IX
გინდა ჩვენიანი, გინდა უცხო - ჩვენთვის სულერთია.
Family or outsider, we don’t care.
71818.
აველუმი | თავი IX
ლიტერატურით აღზრდილი ხალხი ვართ, ბოლოს და ბოლოს.
We’re a people brought up on literature, after all.
71819.
აველუმი | თავი IX
ფოლკლორი, კლასიკა, რამე.
Folklore, the classics, that sort of thing.
71820.
აველუმი | თავი IX
თუმცა, ჯერ ისიც ვერ გაგვირკვევია, რატომ ვიქცევით ასე.
Though we still haven’t been able to work out why we behave as we do.
წინა შემდეგი