ზუსტი დამთხვევა
ორიგინალის ენა
ქვეკორპუსები
ჯგუფები
კრებულები
ტიპები
ჟანრები
დარგები
გამომცემლობები
ავტორები
მთარგმნელები
გამოცემულია
წლიდან
წლამდე
თარგმნილია
წლიდან
წლამდე
3281.
ვენახი, ღვინო და ქართველები | მტკვარ-არაქსის კულტურა და ღვინის კულტი
საქმე ეხება სამხრეთ კავკასიის მოზრდილ რეგიონს, რომელიც მტკვრისა და არქსის ორმდინარეთში არის მოქცეული და თავისებური არქეოლოგიური კულტურითაა წარმოდგენილი.
It is embracing a sizable region in South Caucasia, in the interfluve of the Mtkvari and the Araxes, represented by a peculiar archaeological culture.
3282.
ვენახი, ღვინო და ქართველები | მტკვარ-არაქსის კულტურა და ღვინის კულტი
წარმოდგენილი მასალა ხაზს უსვამს ვაზისა და ღვინის საკულტო დანიშნულებას.
All these data stress the cultic design of the vine and its spread.
3283.
ვენახი, ღვინო და ქართველები | საქართველოზე
მთლიანად აღდგენილია იმ ადგილის მცენარეული საფარისა და ცხოველთა სამყაროს სურათი, სადაც პირველი ადამიანები ცხოვრობდნენ.
The picture of the vegetable cover and the animal kingdom of the place where the first humans lived are fully restored.
3284.
ვენახი, ღვინო და ქართველები | საქართველოზე
იქნებ ამასთან იყოს დაკავშირებული ქართული ენის ის განსაკუთრებული თავისებურებაც, რომლის გამოც მაინცდამაინც დამაჯერებლად არ არის დადგენილი, თუ რომელ ენათა ჯგუფს მიეკუთვნება ქართული.
Perhaps the peculiarity of the Georgian language too is related to this, its affinity with any language group not being determined very convincingly.
3285.
ვენახი, ღვინო და ქართველები | საქართველოზე
1917 წლის რევოლუციამდე საქართველო რუსეთის იმპერიაში ნარმოდგენილი იყო თბილისისა და ქუთაისის გუბერნიებით, აგრეთვე ბათუმისა და ზაქათალის ოლქებით.
Till the 1917 Revolution Georgia was represented in the Russian empire by the Tbilisi and Kutaisi gubernias, also the Batumi and Zakatala regions.
3286.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ამ ამბავმა ქარისა ჯერ დააბნია, იმდენად ძნელი წარმოსადგენი, იმდენად ძნელი დასაჯერებელი იყო, ქმარს მობეზრებოდა, აღარ ყვარებოდა.
At first this dismayed Chalciope, so hard was it to imagine or to believe that her husband was tired of her, that he no longer loved her.
3287.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ის იმ ყაიდის ქალებს ეკუთვნოდა, წინასწარვე რომ გადაწყვეტენ, ვის შეაყვარონ თავი, ერთ დღეს რომ დაიჯერებენ შეყვარებულნი ვართო და უყოყმანოდ, უდრტვინველად იბლანდებიან წარმოდგენილი სიყვარულის ბადეში.
She belonged to that class of women who decide in advance who they will fall in love with: one day they are convinced, "We are in love," and without hesitation or doubts they get entangled in a net of imaginary love.
3288.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
როცა ფრიქსე პასუხობდა: ეგენიც არ უნდა გაჩენილიყვნენო, ვერ გაეგო, რატომ არ უნდა გაჩენილიყვნენ მისი შვილები და გრძნობდა, როგორ ელეოდა მოთმინება, რა ცოტა აკლდა, ქმარს რომ ყელში სწვდომოდა და ფრჩხილებით ამოეძირკვა მისთვის სანახევროდ ისედაც გადმოყრილი თვალები.
When Phrixos replied that they shouldn't have had the other children, she couldn't understand why her children shouldn't have been born and felt her patience running out: she was on the point of grabbing her husband by the throat and with her fingernails gouging out his eyes, which were already half out of their sockets.
3289.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ეს ღამეული საუბრები, ყოვლად უაზრო და უნაყოფო, ორივეს უაღრესად აღიზიანებდა და თანდათან, ნებაზე მიშვებული წყალივით, ნთქავდა და ატალახებდა იმ პატარა ეზო-ყურეს, ქარისას რომ შემოეღობა ოდესღაც წარმოდგენილი სიყვარულით.
These utterly pointless and futile nocturnal conversations irritated them both still more; gradually, like a spurt of water, the conversations spewed out and muddied the little courtyard which Chalciope had once fenced in for her imaginary love.
3290.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ფრიქსეს წარმოდგენით, ქარისას აუცილებლად უნდა სძინებოდა, და მხოლოდ მაშინ გაიღვიძებდა, როცა მკლავებში ეყოლებოდა მომწყვდეული, როცა უკვე გვიან იქნებოდა.
Phrixos imagined that Chalciope must be asleep and would wake up only when he clasped her in his arms, when it would be too late.
3291.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
„მაპატიე, მაპატიე“ - ლუღლუღებდა ცოტა ხნის მერე ფრიქსე და ქალის წარმოდგენილ ძუძუებს კოცნიდა.
"Forgive me, forgive me," Phrixos was muttering a little later, kissing his wife's breasts which she thrust towards him.
3292.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მან უკვე იცოდა, ყველაფერი მისივე გამძაფრებული წარმოდგენის უდღეური ნაყოფი რომ იყო, სველი და ამაზრზენი, როგორც გაჭყლეტილი გომბეშო.
He now knew that everything was the ephemeral fruit of his overwrought imagination, as damp and loathsome as a squashed toad.
3293.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
რამდენჯერ უნატრია, რამდენჯერ წარმოუდგენია თავი ქარისასავით ლამაზი და რამდენჯერ გადასტრიალებია გული, როცა ქარისას მტვრის ნამცეცი ანდა ნავლი ჩავარდნია თვალში და ერთი ამბავი აუტეხია, „ვაიმე დავბრმავდი, ვერაფერს ვეღარ ვხედავო“.
How often she had wished and imagined herself as beautiful as Chalciope, how often her heart nearly stopped when a speck of dust or ash got into Chalciope's eye and she raised a shriek, "I've gone blind, I can't see a thing!"
3294.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
აკი ფრიქსეს ვაჟებიც წავიდნენ, წარმოდგენილი არჩიეს ნამდვილს, დაუფიქრებლად მიატოვეს სახლი, სადაც დაჩენილიყვნენ და დაზრდილიყვნენ.
Naturally, Phrixos's sons left, preferring the imaginary to the real: they left without a thought the home where they had been born and raised.
3295.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
დანახული ქვეყანა არც ისე საშიში იყო, როგორც წარმოდგენილი, ღამის წყვდიადით გადაშლილი და გადაგვარებული.
Once seen, the land seemed less frightening that they had imagined when it was almost erased and transformed by the darkness.
3296.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი IV
იცოდა, ზღვა ახლოს იყო, მაგრამ გაახსენდა თუ არა მედეა, ისევ ჩაესმა ზღვის გუგუნი, დინჯი, შეკავებული, თითქოს სამუდამოდ დამცხრალი და სამუდამოდ შეგუებული ბუნებისაგან დადგენილ ჯებირებს.
He wasn't surprised. he knew the sea was nearby, but as soon as he remembered Medea, he heard the roar of the sea again, heavy, restrained, almost eternally pacified and eternally reconciled with the banks in which nature had enclosed it.
3297.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი VI
ასე მოითხოვდა ბუნებისგან დადგენილი წესი და რიგი.
Nature's ordained custom demanded it.
3298.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი I
ის ბავშვის გონებით წარმოდგენილ მინდორზე კი არა, მამის მოგონებებში დახეტიალობდა, მამის წარსულში, და ვეღარაფერს ვეღარ შეცვლიდა, რადგან ყველაფერი უკვე მომხდარიყო: დაკანონებულიყო და დამარხულიყო სანამ პოპინა გაჩნდებოდა.
She was wandering about not in an imaginary meadow but in her father’s memories, her father’s past, and she couldn’t change anything because everything had already happened: it had been ordained and buried before Popina was born.
3299.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
მიწაზე კი ორივეს საკუთარი კალაპოტი ჰქონდა, საკუთარი და სხვადასხვა, მათ გაჩენამდე გაკვალული, დადგენილი და დაკანონებული.
On earth, however, each had their own channel, a different one traced before they were born, established and legitimized.
3300.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | უხეირო, თავი III
ფარნაოზს წარმოდგენილიც ჰქონდა ყველაფერი.
Parnaoz could imagine it all.