ზუსტი დამთხვევა
ორიგინალის ენა
ქვეკორპუსები
ჯგუფები
კრებულები
ტიპები
ჟანრები
დარგები
გამომცემლობები
ავტორები
მთარგმნელები
გამოცემულია
წლიდან
წლამდე
თარგმნილია
წლიდან
წლამდე
წინა შემდეგი
1281.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
ჰაბერმასს ეს საკითხები არ აინტერესებს; მას აინტერესებს საწყისი პოზიცია და მისი მიმართება დისკურსის თეორიასთან, სამართლიანობის ორი პრინციპი და ოთხსაფეხურიანი მიმდევრობა და კავშირი ანტიკურობისა და მოდერნულობის თავისუფლებებს შორის.
Yet these urgent matters do not concern the philosophical topics Habermas raises, such as the device of the original position and its relation to discourse theory, the two principles of justice and the four-stage sequence, and the connection between ancient and modern liberties.
1282.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
ასე რომ, გვაქვს რა ხელთ სამართლიანობის ორი პრინციპი (პირველ პრინციპზე აქცენტით), ჩვენ, როგორც დელეგატები ოთხსაფეხურიანი მიმდევრობით მივიწევთ კონსტიტუციური კრებისკენ.
Then, with the two principles of justice on hand (with the emphasis on the first principle), we move in accordance with the four-stage sequence as delegates to a constitutional convention.
1283.
ნატაშას ცეკვა | შესავალი
მაგრამ არ უნდა ვიფიქროთ, თითქოს მან შედეგად ერთადერთი, „ეროვნული“ კულტურის შექმნა მოიტანა.
But the story which it tells is not meant to suggest that a single "national" culture was the consequence.
1284.
ნატაშას ცეკვა | შესავალი
იმ დანარჩენ შემთხვევებში, სადაც ისტორიის მო ნაკვეთები, პოლიტიკური მოვლენები თუ კულტურული წამოწყებები საერთო თანმიმდევრობიდან იქნება ამოვარდნილი, რუსეთის ისტორიის დაწვრილებით არმცოდნე მკითხველი საგანგებოდ მისთვის განკუთვნილ ახსნა-განმარტებებს იპოვის.
As on the other few occasions where periods of history, political events or cultural institutions are handled out of sequence, I have provided some explanation for readers who lack detailed knowledge of Russian history.
1285.
ნატაშას ცეკვა | ნატაშას ცეკვა. მოსკოვი, მოსკოვი
– მოდულაციური ბრუნვა მესამედების თანმიმდევრობაში: ლისტის სქემა, რომელიც შემდეგ რუსებმა გაითავისეს და თავისუფალი სიმფონიური სტრუქტურის საფუძვლად გამოიყენეს, რომელიც შესაძლებელს ხდის სონატურ ფორმაში მოდულაციის მკაცრი (გერმანული) კანონების უარყოფას.
– the modular rotation in sequences of thirds: a device of Liszt’s which the Russians made their own as the basis of their loose symphonic-poem type of structure that avoids the rigid (German) laws of modulation in sonata form.
1286.
ნატაშას ცეკვა | ნატაშას ცეკვა. მოსკოვი, მოსკოვი
სონატური ფორმის განვითარების ნაწილში რელატიური მინორისკენ ჩვეული პროგრესირების ნაცვლად (ანუ დო მაჟორიდან ლა მინორამდე), რუსებმა ტონური ცენტრი პირველ ნაწილში გადაიტანეს (ვთქვათ, დო მაჟორში), შემდეგ კი მომდევნო ნაწილებში მესამედების რიგს მიყვებოდნენ (ლა ბემოლ მაჟორი, ფა მაჟორი, რე ბემოლ მაჟორი და ასე შემდეგ).
Instead of the usual progression to the relative minor in the development section of the sonata form (e.g. C major to A minor), the Russians established a tonic centre in the opening section (say, C major) and then progressed through sequences of thirds (A flat major, F major, D flat major, and so on) in subsequent sections.
1287.
ნატაშას ცეკვა | გლეხური ქორწინება
სერიოზულ ინტელექტუალებში ბალეტი „სნობების და არაქათგაცლილი საქმოსნების გართობად მიიჩნეოდა“ 128 და ჩაიკოვსკის გამოკლებით, რომელმაც ხელოვნების ამ ფორმასთან კავშირის გამო რეპუტაცია სერიოზულად შეილახა, ბალეტის კომპოზიტორები (მაგალითად, პუნი, მინკუსი და დრიგო) თითქმის სულ უცხოელები იყვნენ.
Among serious intellectuals the ballet was considered ‘an entertainment for snobs and tired businessmen’,128 and with the exception of Tchaikovsky, whose reputation suffered as a consequence of his involvement with the form, the composers for the ballet (such as Pugni, Minkus and Drigo) were mostly foreign hacks.
1288.
ნატაშას ცეკვა | რუსული სულის ძიებაში
რუსული ეკლესიის მისტიკური მიდგომის მეორე შედეგი ის იყო, რომ რიტუალსა და ხელოვნებას, ლიტურგიის ემოციურ თანაგანცდას, როგორც ღვთის სასუფეველში სულიერი შესვლის სიმბოლოს, უზარმაზარი დატვირთვა მიენიჭა.
The second consequence of this mystical approach was the burden that it placed on ritual and art, on the emotional experience of the liturgy, as a spiritual entry to the divine realm.
1289.
ნატაშას ცეკვა | რუსული სულის ძიებაში
ამან შედეგად ის მოიტანა, რომ რუსული ეკლესია საკუთარ თავში ჩაბრუნებული, ჩამორჩენილი, სხვა აღმსარებლობათა მიმართ შეუწყნარებელი, საკუთარ რიტუალებს ჩაჭიდებული ინსტიტუცია გახდა და სახელმწიფო ეკლესიად, ასევე ეროვნულ ეკლესიადაც იქცა.
As a consequence, the Russian Church grew introspective and withdrawn, more intolerant of other faiths, and more protective of its national rituals it became a state and national Church.
1290.
ნატაშას ცეკვა | ჩინგიზ-ხანის ჩამომავლები
ეს თვისება მნიშვნელოვანწილად აზიური სტეპების კიდეზე, აღმოსავლეთისა და დასავლეთის საწინააღმდეგო პოლუსებს შორის მდებარეობამ განაპირობა.
Much of this was a natural consequence of living on the edge of the Asiatic steppe, torn between the counter-pulls of East and West.
1291.
ნატაშას ცეკვა | ჩინგიზ-ხანის ჩამომავლები
რუსეთში კოლონიების მიმართ კულტურული სიმპათია გაჩნდა, რაც ევროპული კოლონიალიზმის ისტორიაში იშვიათად მომხდარა.
One of the consequences of this encounter was a cultural sympathy towards the colonies that was rarely to be found in colonizers from the European states.
1292.
ნატაშას ცეკვა | ჩინგიზ-ხანის ჩამომავლები
შესაძლოა, იმის გამოც, რომ თურქებთან ომის დროს თავში შრაპნელით დაჭრილა და დროდადრო თურმე უცნაური ხმები ჩაესმოდა.
It was perhaps the consequence of a shrapnel wound he had received in the war against the Turks which left him with strange voices in his head.
1293.
ნატაშას ცეკვა | ჩინგიზ-ხანის ჩამომავლები
ბავშვობაში ჩეხოვი პრჟევალსკის ხვედრზე ოცნებობდა – კაცობრიობისთვის რაიმე მნიშვნელოვნის გაკეთება ან დაწერა სურდა, რაც უფრო დიდ კვალს დატოვებდა ამ ქვეყანაზე, ვიდრე ის მოთხრობები, აქამდე რომ „ჯღაბნიდა“.
Chekhov wanted to become a Przhevalsky – to carry out some obvious achievement for humanity and write something of greater consequence than the ‘trifling tales’ he had penned so far.
1294.
ნატაშას ცეკვა | რუსეთი საბჭოთა პრიზმაში
გაჭირვებით გამოწვეულმა ამ აუცილებლობამ შედეგად ის მოიტანა, რომ მათი ფილმების ინტელექტუალური კომპოზიცია სიმბოლური მოძრაობების და ჟესტების თანმიმდევრობად იქცეოდა.
This had the effect of reinforcing the intellectual composition of their films as a sequence of symbolic movements and gestures.
1295.
ნატაშას ცეკვა | რუსეთი საბჭოთა პრიზმაში
თავისი თეორიის სადემონსტრაციოდ მან მსახიობ ივან მოზჟუხინის სახე მსხვილი პლანით გადაიღო და მსახიობის ნეიტრალური გამომეტყველება სამ სხვადასხვა კადრში დაამონტაჟა: პირველზე ცხელი წვნიანი იყო გამოსახული, რომელსაც ორთქლი ასდიოდა, მეორეზე ახალგაზრდა ქალი კუბოში იწვა, მესამე კადრზე კი მოთამაშე ბავშვი ჩანდა.
To demonstrate his theory he intercut a single neutral close-up of the actor Ivan Mozzukhin with three different visual sequences: a bowl of steaming soup, a women’s body laid out in a coffin, and a child at play.
1296.
ნატაშას ცეკვა | რუსეთი საბჭოთა პრიზმაში
მაყურებელი, ნანახის შინაარსიდან გამომდინარე, პირველ კადრში მოზჟუხინის სახეზე შიმშილს ხედავდა, მეორეზე – დარდს, მესამეზე კი სიხარულს, მიუხედავად იმისა, რომ მოზჟუხინის კადრი სამივე შემთხვევაში ერთი და იგივე იყო.
It turned out that the audience interpreted the meaning of the close-up according to the context in which it was placed, seeing hunger in Mozzukhin’s face in the first sequence, grief in the second, and joy in the third, although the three shots of him were identical.
1297.
ნატაშას ცეკვა | რუსეთი საბჭოთა პრიზმაში
ლენინმა, რომელიც იძულებული გახდა, იატაკქვეშეთიდან ემოქმედა, კერენსკის ბონაპარტისტი კონტრრევოლუციონერი უწოდა – სწორედ ამ ფაქტზე მიანიშნებს რეჟისორი „ოქტომბერში“, როცა ზამთრის სასახლეში იმპერატორივით მცხოვრებ კერენსკის მონტაჟის მეშვეობით ნაპოლეონის სახესთან აკავშირებს.
Forced into hiding, Lenin denounced Kerensky as a Bonapartist counter-revolutionary, a point reinforced in the sequence of October which intercuts scenes of Kerensky living like an emperor in the Winter Palace with images of Napoleon.
1298.
ნატაშას ცეკვა | რუსეთი საბჭოთა პრიზმაში
მონტაჟის, როგორც ხერხის ასეთივე კონცეპტუალური გამოყენება გვხვდება ირონიული სათაურის მქონე ეპიზოდში „ღმერთისა და მამულისათვის“, რომელშიც 1917 წლის აგვისტოში გენერალ კორნილოვის კაზაკთა ჯარის პეტროგრადისკენ გალაშქრებაა ასახული.
A similarly conceptual use of montage can be found in the sequence, ironically entitled ‘For God and Country’, which dramatizes the march of the counter-revolutionary Cossack forces led by General Kornilov against Petrograd in August 1917.
1299.
ნატაშას ცეკვა | რუსეთი საბჭოთა პრიზმაში
შოსტაკოვიჩმა ერთხელ თქვა, რომ კინოს მუსიკის წერისას ილუსტრირების ან აკომპანირების სტანდარტულ დასავლურ პრინციპს არ მისდევდა – ერთი მუსიკალური იდეის თანმიმდევრულ სერიებს აერთებდა – ამგვარად, „კინოს არსსა და იდეას“ მუსიკაში ახორციელებდა.
Shostakovich once explained that in writing his film music he did not follow the standard Western principle of illustration or accompaniment, but sought rather to connect a series of sequences with one musical idea – so that in this sense it was the music which revealed the ‘essence and the idea of the film’.
1300.
ნატაშას ცეკვა | რუსეთი საბჭოთა პრიზმაში
ვითარება ისეთი იყო, რომ ადამიანები ერთმანეთს უკვე ყველაფერს ეუბნებოდნენ და შედეგებზე აღარ ფიქრობდნენ.
By necessity, they spoke to one another without thinking of the consequences.
წინა შემდეგი