ზუსტი დამთხვევა
ორიგინალის ენა
ქვეკორპუსები
ჯგუფები
კრებულები
ტიპები
ჟანრები
დარგები
გამომცემლობები
ავტორები
მთარგმნელები
გამოცემულია
წლიდან
წლამდე
თარგმნილია
წლიდან
წლამდე
1261.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | VIII ლექცია
ცხადია, სამართლიანობის მეორე პრინციპის არარსებობისას სწორედ ასეთი შედეგი იქნება; ამ შემთხვევაში, პოლიტიკური პროცესის სამოქმედო სივრცის შეზღუდულობის შედეგად, ჩვენი პოლიტიკური უფლებების გამოსადეგობა გაცილებით მეტად არის დამოკიდებული ჩვენს სოციალურ სტატუსსა და შემოსავლებისა და სიმდიდრის განაწილებაში ჩვენს ადგილზე, ვიდრე ჩვენი სხვა ბაზისური თავისებურებების ქმედითობაზე.
Certainly, in the absence of the second principle of justice, the outcome is a foregone conclusion; for the limited space of the political process has the consequence that the usefulness of our political liberties is far more subject to our social position and our place in the distribution of income and wealth than the usefulness of our other basic liberties.
1262.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | VIII ლექცია
ჩემი აზრით, ასეთივე შედეგები მოსალოდნელია მაშინაც, როდესაც სამართლიანობის საჯარო კონცეფცია ცდილობს მოქალაქეთა მოთხოვნები ისე მოარგოს სოციალურ რესურსებს, რომ ერთნი უფრო მეტს იღებდნენ, ვიდრე სხვები – გააჩნია, რა რესურსს მოითხოვს იმ მიზნების მიღწევა, რომლებიც სიკეთის შესახებ მათივე კონცეფციებით არის განსაზღვრული.
Similar consequences result, I believe, whenever the public conception of justice adjusts citizens’ claims to social resources so that some receive more than others depending on the determinate final ends and loyalties belonging to their conceptions of the good.
1263.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | VIII ლექცია
მთელი ეს თანმიმდევრობა ქმნის სქემას, როგორ შევიმუშაოთ სამართლიანობის კონცეფცია და როგორ გამოვიყენოთ მისი პრინციპები სწორი მიმდევრობით სწორად შერჩეულ საკითხთან მიმართებით.
The whole sequence is a schema for working out a conception of justice and guiding the application of its principles to the right subject in the right order.
1264.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | VIII ლექცია
ეს შედეგი კონსტიტუციური კრების დელეგატებს გაცნობიერებული აქვთ, როგორც მოქმედებენ თანასწორი მოქალაქის რაციონალური ინტერესის წარმომადგენლები ბაზისური თავისუფლებების სრულად ადეკვატური სქემის მიხედვით.
These consequences are recognized by delegates to a constitutional convention who are guided by the rational interest of the representative equal citizen in a fully adequate scheme of basic liberties.
1265.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | VIII ლექცია
მცდელობისას, და ასეა თავისუფალი სიტყვის შემთხვევაშიც, ქმედება, რომელსაც რაიმე სერიოზული შედეგი არ მოჰყოლია, შეიძლება უგულებელვყოთ.
In attempts, and similarly in the case of free speech, actions with no serious consequences can be ignored.
1266.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | VIII ლექცია
პოლიტიკური შეხედულებისა და გადაწყვეტილების შედეგი უნდა იყოს ის, რასაც ჰოლმსი უშუალო და მყისიერ საფრთხედ აღიქვამს.
It must be the consequences of political conviction and resolve which Holmes sees as the clear and present danger.
1267.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | VIII ლექცია
ეს ხდება იმიტომ, რომ საჯაროდ ჩვენი გონების თავისუფალი გამოყენება ყველაზე ფუნდამენტურ საკითხებზე მსჯელობისას ხდება და მიღებულ გადაწყვეტილებებს ღრმა შედეგები შეიძლება ჰქონდეს.
This is because the free public use of our reason applies to the most fundamental questions, and the decisions made may have grave consequences.
1268.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | VIII ლექცია
უბრალოდ, ასე ხდება სამართლიანობის ამ პოლიტიკურ კონცეფციაში ბაზისური თავისუფლებების როლიდან გამომდინარე.
This is not a contradiction but simply a consequence of the role of the basic liberties in this political conception of justice.
1269.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
პოლიტიკის ფილოსოფიის შესახებ ზოგადად ისეთი წარმოდგენაა, რომ მისი ცნებები, პრინციპები, იდეალები და სხვა ელემენტები რელიგიური, მეტაფიზიკური და მორალური ყოვლისმომცველი დოქტრინებიდან მომდინარეობს.
The more familiar view of political philosophy is that its concepts, principles and ideals, and other elements are presented as consequences of comprehensive doctrines—religious, metaphysical, and moral.
1270.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
მეორეა პიროვნების მიერ მსჯელობის ტვირთის აღიარება და იმ შედეგების მიღება, რომლებიც ამ აღიარებას ექნება სხვა ყოვლისმომცველი დოქტრინებისადმი მის დამოკიდებულებაზე (შეწყნარების თვალსაზრისითაც).
Second, a recognition of the burdens of judgment and acceptance of their consequences for one’s attitude (including toleration) toward other comprehensive doctrines.
1271.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
ეს კრიტერიუმები, თავის მხრივ, დაკავშირებულია გონიერი პიროვნების, როგორც მოქალაქის ორ ბაზისურ თვისებასთან: პირველია მათი სურვილი, თანამოქალაქეებს შესთავაზონ და თუ გაიზიარებენ, დაიცვან სოციალური თანამშრომლობის სამართლიანი პირობები იმ სახით, რასაც ფიქრობენ ისინი, როგორც მათთან თანასწორი მოქალაქეები, გონივრულობის ფარგლებში, გაიზიარებენ; მეორეა მათი მზაობა, მიიღონ მსჯელობის ტვირთი და მისგან გამომდინარე შედეგები.
These criteria in turn are connected with the two basic features of reasonable persons as citizens: first, their willingness to propose and to abide by, if accepted, what they think others as equal citizens with them might reasonably accept as fair terms of social cooperation; and, second, their willingness to recognize the burdens of judgment and accept the consequences thereof.
1272.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
დავიწყებ იმ აშკარა გაუგებრობით, რომელიც ოთხსაფეხურიან მიმდევრობას უკავშირდება, როგორც მე ამ იდეას ვუწოდებ.
I begin with an apparent misunderstanding of the idea of what I call the four-stage sequence, and even if only that, I should explain it.
1273.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
პირველი: ოთხსაფეხურიანი მიმდევრობა არც რეალურ პოლიტიკურ პროცესს აღწერს და არც წმინდად თეორიულს.
First, the four-stage sequence describes neither an actual political process, nor a purely theoretical one.
1274.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
ეს ყველაფერი თვალსაჩინო ხდება, როგორც კი ოთხსაფეხურიანი მიმდევრობის მიზანსა და ქმედებას ნათელვყოფთ.
All this seems obvious once the purpose and use of the four-stage sequence is made clear.
1275.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
როდესაც ოთხსაფეხურიან მიმდევრობას ვიხილავდით, დავინახეთ, რომ მოქალაქეები უწყვეტად იხილავდნენ პოლიტიკურ პრინციპებსა და სოციალური პოლიტიკის საკითხებს.
For we have seen above in considering the four-stage sequence that citizens continually discuss questions of political principles and social policy.
1276.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
ალბათ, ჰაბერმასი გააკრიტიკებდა ოთხსაფეხურიან მიმდევრობას, როგორც გააზრების ჩარჩოს, მაშინაც კი, როდესაც იგი ისეა ინტერპრეტირებული, როგორც ზემოთ გადმოვეცი; მან შეიძლება თანდათან სულ უფრო და უფრო გათხელებული არცოდნის საბურვლები მაინც ზედმეტად შემზღუდავად და შემბოჭავად მიიჩნიოს.
Perhaps though Habermas would object to the four-stage sequence as a framework for reflection even when it is interpreted as I have explained in above; he may see its series of increasingly thinner veils of ignorance as too confining and restrictive.
1277.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
ჰაბერმასი უშვებს, რომ იმ შედეგების დადგომა, როგორც ის მათ აღწერს, ჩემი განზრახვა არ ყოფილა, თუმცა ფიქრობს, რომ ეს შედეგები სწორედ ჩემი თვალსაზრისიდან გამომდინარეობს.
Habermas grants that the consequences he spells out were not my intention, though he thinks my views do have that result.
1278.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
ეს ბევრად ნათელი ხდება, როცა ოთხსაფეხურიან მიმდევრობას განვიხილავთ ჩარჩოდ, რომლის მიხედვით, ჩვენ, მოქალაქეები, პოლიტიკურ მსჯელობას ვაწესრიგებთ.
So much is clear once we see the four-stage sequence as a framework in a device of representation to order our political judgments as citizens.
1279.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
ამდენად, ოთხსაფეხურიანი მიმდევრობა ერგება იდეას, რომ მოდერნულობის თავისუფლებები ხალხის დამფუძნებელ ნებას ექვემდებარება.
The four-stage sequence fits, then, with idea that the liberties of the moderns are subject to the constituent will of the people.
1280.
პოლიტიკური ლიბერალიზმი | IX ლექცია
ამ მიმდევრობის ტერმინებში რომ ვთქვათ, ხალხს – უფრო სწორად, იმ მოქალაქეებს, ვინც იზიარებს სამართლიანობას, როგორც პატიოსნებას, განაჩენი კონსტიტუციური კრების საფეხურზე გამოაქვს.
Put in terms of that sequence, the people—or better, those citizens if any who affirm justice as fairness—are making a judgment at the stage of a constitutional convention.