Whatever any book may give a busy hardworking man (even if the book elaborates some moral fable in the Miletian manner) in exchange for time lost, say, by a man who’s, let’s say, opened a sausage and smoked meat cooperative on a barren, sun-baked site in Rustavi, or a women’s stocking workshop in some cobwebbed cellar in Ortachala, or who’s erected a greenhouse the size of a chemical plant in Akhaldaba, the other side of Tsqneti, and by the magical use of nitrates gets a harvest several times a day.
რა უნდა მისცეს ნებისმიერმა წიგნმა (გინდაც ის წიგნი მილეტურ ყაიდაზე წნავდეს სხვადასხვა არაკს), დაკარგული დროის სანაცვლოდ, მოუცლელსა და საქმიან კაცს, რომელსაც, ვთქვათ, რუსთავის ხრიოკ ველზე, თაკარა მზის გულზე, ძეხვისა და შაშხის კოოპერატივი აქვს გახსნილი, ორთაჭალის რომელიღაც დაობებულ სარდაფში - ქალის წინდის ცეხი, ხოლო ახალდაბაში, წყნეთს გადაღმა, ერთი ქიმიური ქარხნის ხელა სათბური უდგას და ნიტრატების ჯადოსნური ზემოქმედების წყალობით, დღეში რამდენჯერმე იწევს მოსავალს.