მოიძებნა 668043 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
580641.
განთიადი | თავი V
სიჩუმეს მხოლოდ გარედან შემოსული ტალღების ხმაური, ჩვენი სუნთქვა და ჩემი გულის ძგერა არღვევდა.
The only sounds were the waves outside, our breathing, my heartbeat.
580642.
განთიადი | თავი V
მწველი მზეც კი ვერ მირღვევდა სიმყუდროვეს.
I was comfortable, even with the baking sun.
580643.
განთიადი | თავი V
მისი ცივი კანი დასიცხვის საწინააღმდეგო საუკეთესო საშუალება იყო.
His cool skin was the perfect antidote to the heat.
580644.
განთიადი | თავი V
მის ყინულივით ცივ მკერდზე მედო თავი, მისი ხელები კი მსუბუქად შემომხვეოდა.
Lying across his wintry chest, his arms wound around me, felt very easy and natural.
580645.
განთიადი | თავი V
მან ზურგზე ჩამომისვა თითები, იგრძნო, რომ გამეღვიძა.
His fingers softly trailed down the contours of my spine, and I knew that he knew I was awake.
580646.
განთიადი | თავი V
მე თვალები არ გამიხელია. უფრო მჭიდროდ მივეხუტე.
I kept my eyes shut and tightened my arms around his neck, holding myself closer to him.
580647.
განთიადი | თავი V
ის ხმას არ იღებდა; თითებით მსუბუქად მეხებოდა კანზე.
He didn't speak; his fingers moved up and down my back, barely touching it as he lightly traced patterns on my skin.
580648.
განთიადი | თავი V
დიდი სიამოვნებით დავრჩებოდი საწოლში სამუდამოდ და ამ მომენტით დავტკბებოდი, მაგრამ ორგანიზმს საკუთარი მოთხოვნილებები ჰქონდა.
I would have been happy to lie here forever, to never disturb this moment, but my body had other ideas.
580649.
განთიადი | თავი V
ცარიელი მუცელი არ ითმენდა. ემოციებით დატვირთული ღამის შემდეგ შიმშილის გრძნობა თვალუწვდენელი სიმაღლიდან მიწაზე დაცემას ჰგავდა.
I laughed at my impatient stomach. It seemed sort of prosaic to be hungry after all that had passed last night.
580650.
განთიადი | თავი V
– რა გაცინებს?
"What's funny?"
580651.
განთიადი | თავი V
მისმა ცივმა, ხრინწიანმა ხმამ ღამის მოგონებები ამიშალა და წამოვწითლდი.
The sound of his voice, serious and husky, brought with it a deluge of memories from the night, and I felt a blush color my face and neck.
580652.
განთიადი | თავი V
მისი შეკითხვის პასუხად ჩემი მუცელი ახმაურდა.
To answer his question, my stomach growled.
580653.
განთიადი | თავი V
ისევ გამეცინა.
I laughed again.
580654.
განთიადი | თავი V
– ადამიანურ მოთხოვნილებებს ვერსად გაექცევი.
"You just can't escape being human for very long."
580655.
განთიადი | თავი V
თვალები გავახილე; პირველი, რაც დავინახე, ედუარდის მკრთალი ყელი და ნიკაპი იყო.
I opened my eyes; the first thing I saw was the pale, almost silvery skin of his throat, the arc of his chin above my face.
580656.
განთიადი | თავი V
იდაყვს დავეყრდენი და თავი წამოვწიე, რომ მისი სახე შემეთვალიერებინა.
I propped myself up on my elbow so I could see his face.
580657.
განთიადი | თავი V
ედუარდი საწოლს გადაფარებულ ბადეს შეჰყურებდა და ჩემკენ არ გამოუხედავს, სანამ მის ნაკვთებს მივშტერებოდი.
He was staring at the frothy canopy above us, and he didn't look at me as I studied his grave features.
580658.
განთიადი | თავი V
მისმა გამომეტყველებამ დამზაფრა. მღელვარებისგან ტანში ჟრუანტელმა დამიარა.
His expression was a shock – it sent a physical jolt through my body.
580659.
განთიადი | თავი V
– მეკითხები კიდეც? – მკაცრი და ცინიკური ხმით წარმოთქვა.
"You have to ask?" His voice was hard, cynical.
580660.
განთიადი | თავი V
ინსტინქტურად, ჩემს უიღბლობასა და მოუქნელობაში დარწმუნებულმა, საკუთარი შეცდომების გახსენება დავიწყე.
My first instinct, the product of a lifetime of insecurities, was to wonder what I had done wrong.
წინა შემდეგი