Parallel Corpus

23621.

The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy

ვორონცოვის „კავკასიურ პოლიტიკასა“ და მისგან გამოწვეულ კულტურულ-ლიტერატურულ პროცესებს, ვფიქრობთ, პირდაპირი კავშირი აქვს 1860-იანი წლების საზოგადოებრივ და სალიტერატურო ვითარებასთან და, ამ მხრივ, მართებული გვგონია ქ. ნინიძის შეხედულება: „ეს („თერგდალეულთა“) ფენა ყალიბდება ვორონცოვის საგანმანათლებლო პოლიტიკის შედეგად“.

I believe Vorontsov’s "Caucasian policy" and the ensuing cultural-literary processes were directly related to the social and literary situation in the 1860s, and in this respect, K. Ninidze’s view seems correct: "This stratum (of the "Tergdaleulis") took shape as a result of Vorontsov’s educational policy".

23622.

The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy

საქმე ისაა, რომ თითქმის ყველა ენობრივი თუ ლიტერატურული პრობლემა, რომელიც ილია ჭავჭავაძემ წამოაყენა და ამა თუ იმ ფორმით დაამუშავა 1860-იან წლებში, მეტ-ნაკლები სიღრმითა და ინტენსივობით უკვე დასმული იყო წინა ათწლეულში (ქართული სალიტერატურო ენის დემოკრატიზაციის აუცილებლობა, ცხოვრების რეალისტურად ასახვისა და ლიტერატურის საზოგადოებრივი დანიშნულების, ქართული ლიტერატურული აზროვნების ევროპეიზაციის, მთარგმნელობითი პოლიტიკის და სხვ. საკითხები).

The point is that almost all language and literature problems, raised by Ilia Chavchavadze and elaborated in one or another form in the 1860s, had already been posed, with more or less profundity and intensity, in the preceding decade (the need for democratization of the Georgian literary language, realistic reflexion of life and the social purpose of literature, Europeanization of Georgian literary thought, policy of translation, and other issues).

23623.

The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy

ერთი სიტყვით, 1860-იანი წლებისათვის მომზადებული იყო ნიადაგი ახალი, დროის მოთხოვნათა შესაფერისი, მკაფიოდ ჩამოყალიბებულ მსოფლმხედველობრივ და ლიტერატურულ პრინციპებზე დაფუძნებული ეროვნული იდეოლოგიის შესაქმნელად და ცხოვრებაში დასამკვიდრებლად.

In short, by the 1860s the way had been paved for the creation and implementation of a national ideology based on clearly formulated world view and literary principles meeting the new demands of the time.

23624.

The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy

დიდად საგულისხმოა, რომ ი. ჭავჭავაძე, როგორც მოაზროვნე და მესვეური საზოგადოებრივ-კულტურული ცხოვრებისა, სწორედ 60-იანი წლების დასაწყისში მოევლინა ქვეყანას, როცა წარსულს ბარდებოდა ვორონცოვის მიერ გატარებული ლოიალური, სამოქალაქო და კულტურული ცხოვრების აღმავლობაზე ორიენტირებული პოლიტიკური კურსი და იწყებოდა ახალი ფორმებით საქართველოს რუსიფიკაციის იმპერიული პოლიტიკის განხორციელება.

Chavchavadze, as a thinker and leader of socio-political life was sent to the country precisely at the beginning of the 1860s, when Vorontsov’s political course oriented to the upsurge of loyal, civic and cultural life was being relegated to the past and the implementation of the imperial policy of Russification began in new forms.

23625.

The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy

ამგვარ პირობებში კი მეტისმეტად ძნელი იქნებოდა (თუ შეუძლებელი არა) ნოვატორული კულტურულ-იდეოლოგიური სისტემების შექმნა ვორონცოვისდროინდელი მონარქისტულ-კონსერვატორული მსოფლმხედველობით, პოლიტიკური რეჟიმისადმი გამოცხადებული უპირობო ლოიალიზმითა და არსებული კულტურულ-ინტელექტუალური რესურსებით.

In such conditions it would be very difficult (if not impossible) to create novel cultural-ideological systems with monarchic-conservative outlook and unconditional loyalty proclaimed to the political regime of Vorontsov’s epoch and with the available cultural-intellectual resources.

23626.

The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy

ამდენად, ეროვნულმა სასიცოცხლო ენერგიამ, რომელიც იმ დროისათვის სიცოცხლისა და მოქმედებისუნარიანი აღმოჩნდა, ილია ჭავჭავაძე მაინცდამაინც მაშინ წარმოშვა, როცა ამისი სასიცოცხლო აუცილებლობა შეიქმნა და ის, რასაც ილია თავის პროგრამულ თხზულებაში „საქართველოს მოამბეზედ“ ზოგადად ამბობდა:

Hence, the national energy that by the time proved viable and effective gave rise to Ilia Chavchavadze just in time when a vital need for this arose, and what Ilia stated generally in his programme work in "Georgia’s Herald":

23627.

The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy

„გენიოსი ნაყოფია თავის დროებისაო“ (ილია აქ „გენიოსში“ „წინამძღოლს“ გულისხმობს), თვითონ ამ სიტყვების ავტორზეც უნდა გავრცელდეს _ ილია ჭავჭავაძე ნაყოფია იმ „დროებისა“, რომლის ფესვებიც, გარდა ნაციონალური საზოგადოებრივ-პოლიტიკური და კულტურულ-ლიტერატურული ტრადიციებისა, ვორონცოვის „კავკასიურ პოლიტიკაშიც“ უნდა ვეძებოთ.

"A genius is the fruit of his time" (under "genius" he implied "leader") should be extended to the author of these words: Ilia Chavchavadze was the fruit of the "times" whose roots should be sought – apart from the national, socio-political and cultural-literary traditions – in Vorontsov’s "Caucasian policy" as well.

23628.