668064 Records found
Previous Next
23601.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
ვორონცოვის მიერ ნიკოლოზ პირველისათვის წარდგენილი 1849-1851 წწ. ანგარიში, რომელშიც ვკითხულობთ:
Vorontsov’s report of 1849-1851 submitted to Nicholas I, which reads:
23602.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
„დაარსდა თეატრი, ლიტერატურა გამოცოცხლდა, წიგნები იბეჭდება, ეს ყველაფერი მაფიქრებინებს - თქვენი იმპერატორობითი უდიდებულესობა კეთილ ინებებს და ჩათვლის, რომ ამგვარი შედეგი უაღრესად კეთილისმყოფელ გავლენას იქონიებს განათლების გავრცელებაზე, გემოვნების განვითარებაზე, ზნე-ჩვეულებათა დახვეწასა და რუსებში ადგილობრივთა შერწყმაზე“.
"A theatre has been set up, literature has revived, books are printed - all this makes me think that Your Imperial Majesty will deign to consider that this outcome will have a highly beneficial influence on the spread of education, development of the taste, refinement of morals and customs and the merger of the natives with the Russians".
23603.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
ვორონცოვი იმპერატორს, ცხადია, ვერ მისწერდა, რუსებისგან ქართველების ჩამოშორება მსურსო და, რაც მთავარია, მას არც ჰქონია ამგვარი განზრახვა.
Obviously, Vorontsov could not write to the Emperor that he wished to separate the Georgians from the Russians and, which is most important, he had no such intention.
23604.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
პირიქით, ვორონცოვის „კავკასიური პოლიტიკის“ მიზანდასახულობა, როგორც ზემოთ ითქვა, სწორედ ეს იყო - რუსეთის სახელმწიფოებრივ-პოლიტიკურ და ეკონომიკურ სივრცეში საქართველოს ინტეგრაცია, ოღონდ აუცილებლად ქართველთა ენობრივი და კულტურული თვითმყოფადობის შენარჩუნებითა და აღორძინებით.
On the contrary, the objective of Vorontsov’s "Caucasian policy" was, as said above, integration of Georgia in Russia’s state, political and economic space but with doubtless preservation and revival of the linguistic and cultural originality of the Georgians.
23605.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
ხაზგასმით უნდა ითქვას, რომ ქართველი მოღვაწეებისათვის, - დროისა და ვითარების სპეციფიკიდან გამომდინარე, - სავსებით მისაღები აღმოჩნდა ასეთი პერსპექტივა, მით უმეტეს, ეს ყველაფერი ხდებოდა ჩვენი საზოგადოებრივი ცხოვრებისა და ეროვნული კულტურის ევროპეიზაციის გზით.
It should be stressed that, proceeding from the specificity of the time and situation, such a prospect proved fully acceptable – the more so that all this was done through Europeanization of our social life and national culture.
23606.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
დ. ყიფიანისადმი, - იმდროინდელი საზოგადოებრივ-კულტურული ცხოვრების მეთაურისა და თვალსაჩინო ევროპეისტისადმი, - მიძღვნილ ერთ-ერთ ნაშრომში ა. ჯორჯაძე აღნიშნავს: „დიაღ, ჩვენ რუსეთის ქვეშევრდომნი ვართ და ამავე დროს ქართველნი – ჰფიქრობდა ყიფიანი“.
In one of his works devoted to Dimitri Qipiani, the leader of the then socio-cultural life of Georgia and a prominent Europeanist, A. Jorjadze notes: "Yes, we are subjects of Russia and Georgians at the same time, Qipiani thought".
23607.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
„ქართველობით გვინდა გამოვიდეთ კულტურულ ასპარეზზე“.
"We want to enter the cultural arena with our Georgianness".
23608.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
„მაგრამ იცოდეთ კარგად, რომ „ქართველობა“ მოითხოვს ქართულ საზოგადოებრივ დაწესებულებათა არსებობას, ქართული ენის უზრუნველყოფას სკოლებსა და ეკლესიაში“.
"But we know well that "Georgianness" requires the existence of Georgian social institutions, guaranteed use of the Georgian language in schools and the church".
23609.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
„თუ ამას არ გვანებებთ, ჩვენი ქართველობა შეილახება და თუ შეილახება ქართველობა, შეილახება ჩვენი ერთგულების გრძნობაცაო“.
"If you do not allow us this, our Georgianness will be infringed upon and if Georgianness is encroached, the feeling of our loyalty will also suffer".
23610.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
„იმ ხანებში უფრო ფართოდ საკითხის დაყენება შეუძლებელი იყო...“.
"At that time the question could not be raised in a broader sense ...".
23611.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
ვორონცოვის „კავკასიური პოლიტიკისადმი“ დამოკიდებულება არც რუსეთში იყო ერთგვაროვანი.
The attitude to Vorontsov’s "Caucasian policy" was not uniform in Russia either.
23612.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
ვორონცოვის მმართველობის წლებშივე მის კურსს აკრიტიკებდნენ როგორც კავკასიის ადმინისტრაციულ, ისე რუსეთის ცენტრალურ მმართველობით სფეროებში.
His course came under fire in the years of his rule in Caucasian administrative as well as in the central administrative spheres of Russia.
23613.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
ხოლო მოგვიანებით გავლენიანი ფიგურა რუსეთის პოლიტიკურ წრეებში და არსებითად რუსული დიდმპყრობელურ-შოვინისტური იდეოლოგიის მეთაური 1860-1880 წლებში მიხეილ კატკოვი ვორონცოვს უწოდებდა ლიბერალიზმის სახელით ნაციონალური ინტერესების უგულებელმყოფელს, არარუსული თვითშეგნებისა და კავკასიაში სეპარატიზმის წამახალისებელ მმართველს და პირდაპირ სდებდა ბრალს რუსეთის სახელმწიფოებრივი ინტერესების ღალატში;
And later, Mikhail Katkov, an influential figure in Russian political circles and virtual leader of Russian great-power-chauvinistic ideology in the 1860s-1880s, called Vorontsov an ignorer of national interests in the name of liberalism, a governor of non-Russian self-consciousness and supporter of separatism in the Caucasus, charging him directly with betrayal of Russia’s state interests;
23614.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
ამასთანავე, ამტკიცებდა _ სწორედ ვორონცოვის პოლიტიკამ აქცია კავკასიაში რუსი დამცირებულ და შეურაცხყოფილ, არსებითად მეორეხარისხოვან ადამიანადო.
At the same time he asserted that it was Vorontsov’s policy in the Caucasus that turned Russians in the Caucasus into humiliated and insulted, virtually second-rate persons.
23615.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
ვორონცოვი თვალსაჩინო ფიგურაა აკაკი წერეთლის შემოქმედებაში (ლექსები, პუბლიცისტიკა, მემუარები, პოემა „ვორონცოვი“).
Vorontsov is a prominent figure in Akaki Tsereteli’s works (poems, journalism, memoirs, his poem "Vorontsov").
23616.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
აკაკის თხზულებებში ვორონცოვის სახე წარმოჩენილია როგორც პიროვნებისა და მმართველისა, რომელიც იყო საქართველოში ძმობისა და სიყვარულის დამნერგავი („ბებიას ნაამბობი“), უსამართლობით გატანჯული ერის გულისტკივილის გამზიარებელი („ქართველი ძეგლის წინ“), ქართველი ხალხის „მამაშვილურად მოყვარული“, რომლის ხელშიც საქართველომ „სული იბრუნა“ („ვარანცოვის ძეგლი“), „ცით მოვლენილი...ზეკაცი“, რომელმაც საქართველოში გაავრცელა სწავლა-განათლება და „ჩაჰნერგა წრფელი სიყვარული“ („ვორონცოვი“), მმართველი, „რომელსაც აღტაცებით უყვარდა ქართველები, დიდ პატივს სცემდა მათ წარსულს და მომავალზე იმედობდა“ („ჩემი თავგადასავალი“), ქართული მწერლობის ქომაგი და მასზე უანგაროდ მზრუნველი („მცირე შენიშვნა“) და ა.შ.;
In Akaki’s works Vorontsov’s image is depicted as a person and ruler who inculcated brotherhood and love in Georgia (“Grandmother’s Story”), sharer of the woe of a nation suffering from injustice ("A Georgian in Front of the Statue"), “One who had paternal affection for the Georgian people”, in whose hands Georgia "had a respite" (“Vorontsov’s Statue"), "Superman ... sent from Heaven", who spread literacy in Georgia and "instilled genuine love" ("Vorontsov"), governor "who ecstatically loved the Georgians, held their past in high esteem and had hope in their future" ("The Story of My Life"), supporter of Georgian literature and selfless carer for it (“A Short Note”), and so on.
23617.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
აკაკი ეკამათება იმათ, რომლებიც საქართველოზე ვორონცოვის ზრუნვას ფარისევლობად მიიჩნევდნენ და აღნიშნავს: „ბრალი არა აქვს, სხვის ხელში / მისი ნამყენი თუ გახმა...“ („ვარანცოვის ძეგლი“).
Akaki polemizes with those who consider Vorontsov’s care to be hypocrisy and he noted: "It is not his fault, if his graft withered in other’s hand" ("Vorontsov’s Statue").
23618.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
აკაკიმ სიცოცხლის ბოლომდე შეინარჩუნა გულწრფელი პატივისცემა ვორონცოვის მიმართ და მანვე მოგვცა, ჩვენი აზრით, ვორონცოვის „კავკასიური პოლიტიკის“ ყველაზე ლაკონიური და ზუსტი შეფასება.
To the end of his life, Akaki preserved his sincere respect for Vorontsov and, I believe, he gave the most laconic and precise assessment of Vorontsov’s "Caucasian policy".
23619.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
ვორონცოვი მომავლის საქართველოს განიხილავდა როგორც „პოლიტიკურად გარუსებულს, მაგრამ თავის სარწმუნოებით, ენით და ეროვნულ ელფერით“ და ამას იგი აკეთებდა „საევროპიო სწორის გზით“ („ქართული თეატრის დაარსება საქართველოში“).
Vorontsov considered the future Georgia as "politically Russianized, but with her own religion, language and national colour", and he did this by taking "the correct European path" ("The foundation of the Georgian theatre in Georgia").
23620.
The Kartvelologist | Volume 16, Towards the Assessment of Viceroy Mikhail Vorontsov's Cultural-enlightenment Policy
ანალოგიურ თვალსაზრისს იმეორებს ა. წერეთელი 1912 წელს დაწერილ კიდევ ერთ თხზულებაში „ნარკვევი“ („რაჭა-ლეჩხუმში ჩემი სტუმრობა...“].
Tsereteli repeats an analogous view in his "Essay" of 1912 ("My journey to Racha-Lechkhumi").
Previous Next