668045 Records found
Previous Next
57461.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
ის კი, სიბნელეში საიმედოდ შეყუჟული, ერთსა და იმავეს იმეორებდა და უარესად ამწარებდა მტკივნეული, ძირფესვიანად შემარყეველი გარდაქმნებით ისედაც აფორიაქებულ გოგოს.
But it, safe and sound in its dark nook, persisted and embittered the girl who was deeply upset by the painful, deep-rooted and shocking transformations.
57462.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
„ერთი ჰკითხე მაინც შენს დაიკოს, ქმარი მოუკვდა თუ მოკლა, მოუკვდა თუ მოკლა, მოუკვდა თუ მოკლაო“ - ცეცხლზე გამთბარი დოლივით გუგუნებდა გული.
"Why don't you ask your dear sister if her husband just died or if she killed him: did he died, or was he killed?" - her heart echoed, like a drum heated up by the fire.
57463.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
რა თქმა უნდა, გული აჭარბებდა, ფრიქსე არც შხამით იყო მკვდარი და არც ხანჯლით, უბრალოდ, სიკვდილს მოეკლა, თავისთვის გამოერჩია, მაგრამ მედეა მაინც შეიპარა იმ დარბაზში, სადაც ფრიქსეს ცხედარს ღამღამობით ასვენებდნენ ხოლმე.
Of course, her heart was exaggerating, Phrixos had not died by poison or by the dagger: death had killed him, selected him, that was all, but Medea crept into the hall where Phrixos's corpse was kept at night.
57464.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
„დარწმუნდი? მოისვენე?“ ჩასძახოდა მედეა გულს.
"Now can you see? Have you calmed down?" she appealed to her heart.
57465.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
მაგრამ გული მაინც არ იშლიდა თავისას, მაინც ირწმუნებოდა, რომ კაცის მოსაკლავად აუცილებელი არ არის შხამი და ხანჯალი.
But her heart wouldn't back down, still insisting that there were other ways than poison or a dagger to kill a man.
57466.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
მედეა კი მხოლოდ იმაში რწმუნდებოდა, თუ რა სახიფათო, დაუნდობელი და ძნელად შესაჩვევი იყო ქვეყანა, მისი უფროსი დის ქვეყანა, საითაც დღითი დღე მეტი მონდომებითა და სიჯიუტით ექაჩებოდა გული.
All that Medea felt sure of was how dangerous, ruthless and hard to adapt to was the world, her elder sister's world, which her heart was drawing her into, every day more insistently and stubbornly.
57467.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
ქარისას ქვეყანა უფრო სახიფათოც იყო და უფრო საინტერესოც.
Chalciope's world was more dangerous and more interesting.
57468.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
ყოველ წუთას რაღაცა ხდებოდა იქ, ყოველ წუთას რაღაც შენდებოდა, ანდა ინგრეოდა, გრუხუნით ენარცხებოდა მიწაზე, გამომწვევად გაამაყებული გარდუვალი დაღუპვის შეგრძნებით და იმითაც, რომ ერთი წუთით მაინც შეეძლო გაეხვია ყველაფერი საკუთარ მტვერში.
Every minute something was happening there, was being created or destroyed every minute, crashing with a bang to the ground, with a feeling of challenging pride in its inevitable perdition and in its ability to wrap everything in its own dust in one minute.
57469.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
მედეა ჯერ ისევ ძველებურად ცხოვრობდა.
Medea still lived her old life.
57470.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
ყოველ დილით შედგებოდა ხოლმე ჯორებშებმულ ეტლზე, მარჯვენაში სადავეს დაიჭერდა, მარცხენაში მათრახს და თორმეტი მხევლის თანხლებით დარიაჩანგის ბაღისკენ გასწევდა.
Every morning she would get into her mule-drawn carriage, holding the reins in her right hand, a whip in the left, and, accompanied by her twelve handmaidens, she set off for Dariachangi's garden.
57471.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
მაგრამ იქაც, თავისი დიდებული ღვთაების ტაძარშიც, ვეღარ ივიწყებდა იმ ვნებიან, აღგზნებულსა და მოურიდებელ ხმელს, ახლა უფრო თავისუფლად რომ წვდებოდნენ, ტლანქად აჯანჯღარებდნენ, თითქოს გამოღვიძებას უპირებდნენ.
But once there, in the splendid temple of the gods, she could no longer forget the passionate, excited and unavoidable voices which now penetrated more freely, shook her more violently.
57472.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
რათა თავიანთ ბუნაგში შეეთრიათ და კიდევ უფრო გაძლიერებულიყვნენ, გამრავლებულიყვნენ.
As if intending to wake her and pull her into their camp, so as to become even stronger and more manifold.
57473.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
გული იყო ყველაფერში დამნაშავე.
Her heart was to blame for everything.
57474.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
გული აღარ ასვენებდა და ხან მუდარით, ხან კი ცრემლითა და ბუზღუნით ეწეოდა იქითკენ, როგორც კალთაზე ჩაბღაუჭებული ბავშვი ექაჩება შინისკენ დედას, მეზობელს რომ გასჩერებია სალაპარაკოდ.
Heart gave her no peace and pulled her away with pleas or tears, as a child clutching its mother's skirts drags her home when she stops to talk to a neighbour.
57475.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
„შენ თამაშობ, ისინი კი ცხოვრობენო“, - ოხრავდა გული,
"You're playing, while others are living", - her heart wailed.
57476.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
რაც არ უნდა მოეყრუებინა, რაც არ უნდა დაეხუჭა თვალი მედეას, მაინც ყველაფერი შეცვლილი ეჩვენებოდა ირგვლივ.
However much Medea turned a deaf ear or a blind eye, she saw everything around her in a changed light..
57477.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
თითქოს მის არსებაში ჩასახლებული მეორე უჩინარი არსების განუწყვეტელ ბაგაბუგზე ქვეყანას თანდათან ებზარებოდა ნამდვილი სახის დასამალავად აფარებული თიხის ნიღაბი.
As if the constant beating of the second, invisible being housed inside her was gradually cracking the clay mask hiding the world's real face.
57478.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
მედეას ისეთი გრძნობა ჰქონდა, თითქოს ადრე უფრო დიდი იყო ეს ბაღიცა და ტაძარიც.
Medea had the feeling that the garden and the temple used to be bigger.
57479.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
ან ისინი დაპატარავებულიყვნენ თვალსა და ხელს შუა, ან თვითონ გაზრდილიყო.
Either they had become smaller in the twinkling of an eye, or she had grown bigger.
57480.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER III
იმდენად გაზრდილიყო, ეჩოთირებოდა კიდეც სივრცე, სადაც აქამდე შეუმჩნევლად იკარგებოდა, როგორც მისი მხევლების სიმღერიდან გადმოპარული ყვითელი და გაფუყული წიწილა.
She had grown so much that she now felt cramped in the space in which she had hitherto been able to lose herself, like the downy yellow chick in her handmaidens' song.
Previous Next