მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
57441.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„აბა, ერთი შენს დაიკოსაც ჰკითხე, ეტირება თუ არაო“, - არ ასვენებდა გული.
"All right, ask your lovely sister whether she feels like crying", - but her heart would not relent.
57442.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მედეამაც აღარ იცოდა, რა ეღონა, სად დამალვოდა ამ მართლაც დაუნდობელ არსებას.
Medea no longer knew what she should do to hide from this truly ruthless being.
57443.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„რატომ არ უნდა ეტირებოდეს, ქმარი მოუკვდაო“, - ჩასძახოდა ბალიშს მედეა.
"Why shouldn't she feel like crying, her husband has died", - Medea shouted to her pillow.
57444.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მაგრამ გული სხვანაირად ფიქრობდა, სხვანაირად ირჯებოდა; რადგან დამალული იყო, ყველაფრის უფლებას აძლევდა თავს.
But her heart had other ideas, other beliefs: because it was hidden, it allowed itself to do as it liked.
57445.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მედეას რწმენით ფრიქსე ქარისას ღვთაება იყო, ქარისას კერპი, რომელიც ერთმანეთზე უკეთესი ვაჟებით ასაჩუქრებდა თავის ერთგულსა და მშვენიერ მხევალს.
Medea believed that Phrixos was Chalciope's god, her idol, who had given sons, each one better than the other, to his faithful and beautiful handmaiden.
57446.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მაგრამ მედეა იმასაც გრძნობდა, განსაკუთრებით ბოლო დროს, განსაკუთრებით ქარისასთან უკანასკნელი საუბრის შემდეგ, რომ რაღაც მომხდარიყო.
But Medea also sensed, especially lately, especially after her last conversation with Chalciope, that something had happened.
57447.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
რაღაცას დაერღვია ის სავალდებულო თანხმობა, რაც ღვთაებასა და მხევალს შორის უნდა არსებულიყო.
Something had disrupted this obligatory harmony which should exist between a god and his handmaiden.
57448.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ღვთაებები რომ მიზეზიანები იყვნენ, ესეც კარგად იცოდა მედეამ, მაგრამ მხევალი რის მხევალი იქნებოდა, თუ ღვთაების მიზეზიანობა მოთმინებიდან გამოიყვანდა, მოვალეობას დაავიწყებდა.
Medea knew well that the gods are capricious, but no good handmaiden would let the gods' capriciousness exhaust her patience or make her forget her obligations.
57449.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
რამდენჯერ შეჭმუხნია შუბლი მედეას ღვთაებას, რამდენჯერ დამალვია ღრუბლებში, მაგრამ მას არც ლოცვა შეუწყვეტია და არც სამსახური.
Often Medea's god had frowned on her, it had often hidden from her in the clouds, but she never stopped praying to it and serving it.
57450.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მართალია, ქარისას ღვთაება სხვა იყო და მედეასი სხვა, მაგრამ მაინც ჰგავდნენ ერთმანეთს, თუნდაც იმით, რომ ორივეს მხევალი სჭირდებოდა.
True, Chalciope and Medea had different gods, but they were like each other, if only because both gods required handmaidens.
57451.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მართალია, ფრიქსე მოკვდა, მისმა მოულოდნელმა სიკვდილმა სხვებზე ნაკლებად როდი დაამწუხრა მედეა, მაგრამ მედეასთვის ეს მაინც ღვთაების სიკვდილი იყო, იმედის მომცემი.
Of course, Phrixos had died, and Medea was as distressed as anybody else, but for Medea this was the death of a god, a hopeful sign.
57452.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
განა ღვთაებები არ კვდებოდნენ?
Didn't gods die?
57453.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მაგრამ ღვთაებები იმიტომ იყვნენ, მკვდრეთით აღდგომაც შეეძლოთ, ხელმეორედ დაბადება, რათა უფრო ძლიერნი და მშვენიერნი დაბრუნებოდნენ ქვეყანას.
But they were gods because they could rise from the dead, be born again to return to earth even mightier and more beautiful.
57454.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
გული კი ცქმუტავდა, ფრთხიალებდა, როგორც ნაყოფი დედის მუცელში, ყრუ და მთრთოლვარე ბიძგებით თავს რომ ახსენებს ქვეყანას: „იქნებ მეყოფა, იქნება დროა ჩემი გამოჩენისაო“.
Her heart pounded, fluttered, like an embryo in its mother's womb, reminding the earth of its existence by muffled, quivering jolts: "Perhaps I've had enough, it's time I was born".
57455.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მედეასაც ისეთი გრძნობა ჰქონდა, თითქოს გული უჩანდა, თითქოს ხელებს თუ მოიშორებდა მკერდიდან, ყველანი დაუნახავდნენ, ქარისას თმებში ჩაწნული ყვავილივით დიდსა და ალისფერ გულს.
Medea felt as if her heart was becoming visible, that, if she took her hands off her chest everyone would see it, a heart as big and as scarlet as the flower that Chalciope plaited into her hair.
57456.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
გული კი მართლა ისე იქცეოდა, თითქოს ეპატარავებოდა, ეჩოთირებოდა ქალწულის სუსტი და სიფრიფანა სხეული;
Her heart really was behaving as if it felt cramped and embarrassed in a virgin's weak, slender body.
57457.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ან მართლა დააღწევდა თავს მისი ტყვეობიდან და ნაპირზე ამოგდებული თევზივით სასაცილო ხტუნვა-ხტუნვით დალევდა სულს.
It was trying to escape from captivity and, like a fish washed ashore, it would give up the ghost, and leap about absurdly.
57458.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ან მასაც აიყოლიებდა და გაიტაცებდა ნამდვილი ცხოვრების ღრიანცელში, მტვერსა და ტალახში, ქარის საწინააღმდეგოდ, როგორც ბირკააკრული, მკერდგაქაფული სადოღე ცხენი ზედდამკვდარ მხედარს.
Or it would take its owner with it into the whirlpool of real life, into the dust and mud, braving the wind, like a race-horse, taking the bit between its teeth, its chest covered in foam, carrying a rider who has collapsed on its back.
57459.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
რას არ იგონებდა გული, მედეა რომ უარესად დაეფრთხო და დაებნია, ეგრძნობინებინა, რამდენად ძლიერი, შორსმჭვრეტელი და ყველაფრის მცოდნე იყო თვითონ, ვიდრე მისი მტვირთველი.
Her heart invented all sorts of things to frighten and confuse Medea still further, being more powerful, farsighted and omniscient than its bearer.
57460.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„იცოდე, ძაღლებს შევაჭმევინებ შენს თავსო“, - ემუქრებოდა გამწარებული მედეა.
"Look out, I'll feed you to the dogs", - Medea threatened it angrily.
წინა შემდეგი