მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
57481.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„დაბნეულ ფეტვის მარცვალსააა ვინ მოჰკრეფს წიწიიილის მეტი“, - უნებურად წაიღიღინა მედეამ და სევდიანად გაეღიმა.
"Scattered millet see-eed, Who but a chick picks up?" Medea found herself humming, and she smiled sadly.
57482.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
წიწილისა არ იყოს, მასაც ძნელი საქმე გასჩენოდა: თავიდან უნდა შეჰგუებოდა აქაურობას, სანამ ის ქვეყანა, ამჯერად ფრიქსეს სიკვდილით აფორიაქებული, თანდათან ჩაწყნარდებოდა, დამშვიდდებოდა და მედეასაც გაანებებდა თავს.
Like the chick, she had a hard task: she had to come to terms with her surroundings until the world, now perturbed by Phrixos's death, gradually calmed down, became peaceful and left Medea in peace.
57483.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მედეას თავისი ქვეყანა ჰქონდა, მამიდა ყამარის დანატოვარი, მამიდა ყამარის ცოდნის აგურით ნაშენი და მამიდა ყამარის მოთმინების კირით შელესილი.
Medea had her own world, inherited from Aunt Qamar, built with the bricks of Aunt Qamar's knowledge and held together by the mortar of Aunt Qamar's patience.
57484.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მაგრამ მამიდა ყამარს ცოდნაცა და მოთმინებაც, ეტყობა, სამი კედლის ამოსაშენებლად ეყო მხოლოდ, რადგან აქაც, დარიაჩანგის ბაღშიც, უკვე თავისუფლად დანავარდობდნენ ქარისას ქვეყნიდან მოფრენილი ქარები.
But Aunt Qamar's knowledge and patience were, evidently, enough to build only three walls, because here in Dariachangi's garden the winds from Chalciope's world were playing freely.
57485.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
არა, ისინი უფრო ადრე შემოფრენილიყვნენ აქ, ვიდრე მედეა შეამჩნევდა, ვიდრე ყურადღებას მიაქცევდა.
In fact, they had flown in before Medea noticed or paid attention.
57486.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
დიდი ხნის წინათ მათ მიერ მობნეული თესლი უკვე გაფუებულიყო და, მზის ქვეშ ვერაგულად გატრუნული, უხვად აფრქვევდა მათრობელა მტვერსა და ბუსუსებს.
A long time ago, seeds scattered by these winds had settled and, cunningly biding their time under the sun, had copiously strewn their intoxicating pollen and fluff.
57487.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
და თორმეტ ტიტლიკანა გოგოს კვიცებივით დააჯირითებდა, უმიზეზოდ ასევდიანებდა, ასევე უმიზეზოდ ახარებდა და მათ საქციელს, საუბარსა თუ სიმღერას თამაშის ელფერში ხვევდა, როგორც ყოველგვარ ბავშვურ საიდუმლოს.
And it was making the twelve girls prance naked, like fillies, grow sad or cheerful without cause, wrapping their actions, speech or songs in an atmosphere of play, like any childish secret.
57488.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ასე გაგრძელდებოდა მანამდე, სანამ დრო ამ გოგოებს თავლაში არ შელალავდა, იმ ქვეყანაში, სადაც თამაშობას ცხოვრება ერქვა, ოცნებას კი სინამდვილე.
This went on until time drove the fillies back to the stables, to the world where playing becomes living and dreaming — reality.
57489.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ეს სურნელოვანი ბაღიცა და მზით გადათეთრებული ნაპირიც თავლაში სანატრელი გაუხდებოდათ.
In the stable these scented garden and sun-blanched banks became objects of desire.
57490.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მაგრამ ასეთები ვეღარასოდეს დაბრუნდებოდნენ უკან.
But they could never go back to what they were.
57491.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
არც ბაღი და ნაპირი დახვდებოდათ ასეთი, თანდათან გაუფერულდებოდა, უარესად დაპატარავდებოდა და დაშორდებოდა კიდეც, რადგან დღითი დღე დაუმოკლებდათ აღვირს ქმრის ბუზღუნი და შვილების ღნავილი.
And the garden and banks, when they encountered them, would be different, colourless, much diminished and more remote, because every day the grumbling of husbands and the wailing of children would tighten their bridles.
57492.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ამ პატარა, ვაშლის ფოთლებით დაჩრდილულ ქვეყნიდან გამოსვლა შეიძლებოდა მხოლოდ, იმ დიდ ქვეყანაში კი - შესვლა.
The little world shaded by apple trees had only an exit, while the big world had only an entrance.
57493.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ისინიც აუცილებლად გამოვიდოდნენ ერთიდან, რათა მეორეში შესულიყვნენ.
They, too, had to come out of one world to enter the other.
57494.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
გული მართალი იყო, მაგრამ ეს სიმართლე ჯერ კიდევ აფრთხობდა და აღიზიანებდა მედეას, თუმცა უკვე თვითონაც გრძნობდა, არც მას ეყოფოდა ცოდნა და მოთმინება იმ მეოთხე კედლის ამოსაშენებლად, მამიდა ყამარს რომ დარჩენოდა თუ დაეტოვებინა ამოუშენებელი.
Medea's heart was right, but this rightness still alarmed and irritated her, although she herself could sense that even she lacked the knowledge and patience to build the fourth wall which Aunt Qamar had left, deliberately or not, unbuilt.
57495.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
უმალ დანარჩენებსაც მოანგრევდა, დაუფიქრებლად, დაუნანებლად, როგორც ჩხირების ხუხულას ბავშვი, რომელსაც გადია სადილად ეძახის.
Medea would rather destroy the other walls, as thoughtlessly and ruthlessly as a child destroys its toy house of sticks when nurse calls it in for dinner.
57496.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
უხმოდ მღეროდა მედეა და ვერ გაეგო, რა ხდებოდა მის თავს, გაურკვეველი, სულის გამაწვრილებელი მოლოდინი გასჩენოდა და უარესად იტანჯებოდა, ვერაფრით რომ ვერ გაერკვია, რისი მოლოდინი უნდა ჰქონოდა.
Medea hummed, not understanding what was happening to her. She had inexplicable, distressing expectations, and suffered all the more because there was no way she could explain what she was expecting.
57497.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სიზმარი რომ ნახა, ცოტა გულზე მოეშვა, ეტყობა, ამის მოლოდინში ვიყავიო, მაგრამ ახლა სიზმრის სითამამემ და შიშის მომგვრელმა ნეტარებამ აურია გზაკვალი.
When she had the dream, she felt a little relief, thinking it must have been what she was expecting, but now the dream's boldness and fear-arousing bliss left her confused.
57498.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
თუმცა გზაკვალი სიზმარსაც არეოდა თითქოს: დები შეშლოდა და ქარისას ნაცვლად მედეას მოსდგომოდა, რადგან მედეას აზრით ქარისას უფრო ეკუთვნოდა იგი.
The dream itself was confused: the sisters had been interchanged and Medea had dreamt it instead of Chalciope, because, in Medea's opinion, it was more Chalciope's dream.
57499.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ამ სიზმრის გმირი მკვდრეთით აღმდგარ ღვთაებას ჰგავდა, ქვესკნელიდან დაბრუნებული, ღვთაებრივი სიმშვიდითა და სიმტკიცით რომ მოაბიჯებს ქვეყანაზე, დროებით დაკარგულის დასაბრუნებლად.
The hero of the dream was like a resurrected god, returning from the underworld, striding the earth with godlike calm and firmness, recovering what he had temporarily lost.
57500.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სიზმრის ხილვის შემდეგ მედეა მთელი ღამე ფრიქსეზე ფიქრობდა.
After dreaming this, Medea thought all night about Phrixos.
წინა შემდეგი