მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
47641.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
როგორც თვით დ. ანდღულაძე გვიყვებოდა, სტუდიაში გამოცდაზე მას მიეცა ასეთი ამოცანა:
As said directly by D. Andghuladze, he was given the following test at the exam:
47642.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
„თქვენ სახლში ხართ, ოთახში სიბნელეა, კარები დახურულია, დგებით, აღებთ კარებს, გარეთ კი მზიანი ამინდია“.
"You are at home, in a dark room, the doors are shut, you get up, open the doors and the weather is sunny outside".
47643.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
გამოსაცდელი ამდგარა, გაუღია კარები, მიჰყუდებია კარის ძგიდეს და ამოუსუნთქავს სევდიანად.
The examinee reportedly got up, opened the door, leaned against the door and sighed sadly.
47644.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
დ. ანდღულაძე ასე იგონებდა ამ ამოცანის შესრულების მომენტს:
D. Andghuladze’s recollection of the test was as follows:
47645.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
მე მივედი კარებთან, გავაღე და წარმომიდგა მზით განათებული, მონატრებული ჩვენი ეზო ბახვში და ამოვიხვნეშე.
I went to the door, opened it, and I saw our sunlit yard in Bakhvi, and I sighed.
47646.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
სტანისლავსკის შეფასება იყო მისი მეთოდისათვის დამახასიათებელი.
Stanislavski’s evaluation was typical of his methodology.
47647.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
მას მხოლოდ იმ მსახიობის ნიჭიერება სწამდა, ვინც დამაჯერებლად იქცეოდა სცენაზე.
He believed only in the talent of an actor, whose acting was persuasive.
47648.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
დ. ანდღულაძის სასიმღერო და საშემსრულებლო არტისტული ხელოვნებისათვის განსაკუთრებით დამახსიათებელი იყო ბუნებრიობა, რაც მხოლოდ ჭეშმარიტ ხელოვანებს გამოარჩევს ცნობილ პროფესიონალთა შორის.
Naturalness was a feature that was particularly characteristic of D. Andghuladze’s singing and performing art, which is a feature of truly professional artists.
47649.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
ყოველი მისი ბგერა, სასიმღერო ინტონაცია, მუსიკალური ფრაზა, სასცენო მოქმედება და განცდა გამოირჩეოდა არაჩვეულებრივი გულწრფელობით, სისადავით, გულში ჩამწვდომი სულიერი ფეთქვითა და ხიბლით, რომელიც ატყვევებდა მსმენელს და გაჰყვებოდა მას განცდათა მეხსიერებაში.
His every sound, singing intonation, musical phrase, stage action and emotions, were distinguished for unusual sincerity, simplicity, thrilling spiritual throbbing and charm, which enchanted the audience and remained in their memory of emotions.
47650.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
დ. ანდღულაძე ორგანულად ურწყამდა ერთმანეთს ეპიკურობას და ლირიზმს, დინამიკურ ბრწყინვალებას და გულში ჩამწვდომ სევდას მის მიერ შექმნილ სასცენო სახეებში.
D. Andghuladze organically combined in his dramatic roles he had created, epic and lyricism, dynamic splendor and thrilling melancholy.
47651.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
მის ხმაში ჟღერდა „ქართული სევდა“, რომელმაც ათქმევინა გალაკტიონ ტაბიძეს: „დ. ანდღულაძეს, რომელთანაც გვაკავშირებს სიმღერა“.
In his voice sounded "Georgian melancholy", which made Galaktion Tabidze say: "For D. Andghuladze, to whom we are related by singing".
47652.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
სხვა არავისთვის უთქვამს გალაკტიონს ამგვარი რამ!
Galaktion never told anything like that to anyone!
47653.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
საოცარი იყო დ. ანდღულაძის სასცენო რეპერტუარი.
D. Andghuladze’s dramatic repertoire was amazing.
47654.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
ჰეროიკული, ეპიკური, დრამატული, ლირიკულ-დრამატული და ლირიკული პარტიები ერთნაირი სრულყოფილებით ხელეწიფებოდა მის მოქნილ მუსიკალობას, არტისტულ მგრძნობელობას, უმდიდრეს ხმასა და სრულყოფილ ვოკალურ ტექნიკას.
His flexible musicality, artistic sensuality, rich voice and accomplished vocal technique, could handle heroic, epic, dramatic, lyrical-dramatic and lyrical parts with equal perfection.
47655.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
დ. ანდღულაძის ყოფნამ მოსკოვის „დიდ თეატრში“ შეაძლებინა თეატრს, დაედგა მეიერბერის „ჰუგენოტები“ (დირიჟორი — ა. მელიქ-ფაშაევი, რეჟისორი – ნ. სმოლიჩი, მხატვარი – ფ. ფედოროვსკი, რაულ დე ნანჟი – დ. ანდღულაძე, მარსელი – ა. პიროგოვი, სენ-ბრი — მ. რეიზენი, ვალენტინა — ქ. ძერჟინსკაია, ვალუა – ვ. ბარსოვა, ღამის დარაჯი — ა. მიხაილოვი).
D. Andghuladze’s presence in Moscow "Bolshoi Theatre" allowed the theatre to produce "Les Huguenots" by Meyerbeer (conductor - A. Melik-Pashayev, director - N. Smolich, art designer - F. Fedorovsky, Raoul de Nangis - D. Andghuladze, Marcel - A. Pirogov, Saint-Bris - M. Reizen, Valentine - K. Dzerzhinskaya, Valois - V. Barsova, night watch - A. Mikhailov).
47656.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
აღსანიშნავია, რომ დ. ანდღულაძის „დიდი თეატრიდან“ წამოსვლის შემდეგ მის სცენაზე ეს სპექტაკლი აღარასოდეს განხორციელებულა!
It should be noted, that the play has never been performed on stage again after D. Andghuladze left "Bolshoy Theatre"!
47657.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
დ. ანდღულაძეს უწოდებდნენ ქართველ ჯაკომო ლაურივოლპის.
They called D. Andghuladze Georgian Giacomo Lauri-Volpi.
47658.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
ორივე მომღერალი 30-იან წლებში ერთნაირი წარმატებით მღეროდა იტალიასა და საბჭოთა კავშირში, რაულს „ჰუგენოტებში“, არნოლდს „ვილჰელმ ტელში“, მანრიკოს „ტრუბადურში“.
In the 30s, both singers sang with equal success, Raoul in "Les Huguenots", Arnold in "Wilhelm Tell", Manrico in "Il Trovatore".
47659.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
ხოლო სტანისლავსკის ძმამ, მუსიკის ცნობილმა საერთაშორისო მიმომხილველმა და რეჟისორმა — ვლადიმერ ალექსეევმა „ბოჰემის“ პრემიერის შემდეგ სტანისლავსკის საოპერო თეატრში დამსწრე საზოგადოებას ამცნო: რასაც თქვენ ახლა ისმენთ, იგივეა – კარუზო მოგესმინათო!
And as announced by Stanislavsky’s brother, a prominent international music critic and director Vladimir Alekseyev to the audience after the premier of "La Boheme" at Stanislavsky’s Opera Theatre: What you are listening to, is the same as if you listened to Caruso!
47660.
დავით ანდღულაძე | ქართული სევდა ოქროს ხმაში
დ. ანდღულაძე არავის ადარებდა თავს, იგი თავისთავად იყო, რაც იყო, „ხელოვნების ნაწარმოები არის თავის თავში“ (ჰაიდეგერი).
D. Andghuladze never compared himself to anyone, he was himself, "his art spoke of itself" (Heidegger).
წინა შემდეგი