მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
56321.
ვენახი, ღვინო და ქართველები | წიგნის შესავალი
რვა ათასი წლის წინ ჩვენმა წინაპრებმა, ერთ-ერთმა პირველებმა, მოაშინაურეს ვაზი, დაწურეს ყურძენი და დააყენეს ღვინო, ირწმუნეს მისი სიკეთე.
Some eight thousand years ago, our ancestors were one of the first to cultivate the vine, press the grapes and make wine, believing in its benefit.
56322.
ვენახი, ღვინო და ქართველები | წიგნის შესავალი
მათ დაიდგეს სალოცავი და შესწირეს ღვინო - ის, რაც ყველაზე ძვირფასი ჰქონდათ, მისი სახელი მთელ მსოფლიოს მოსდეს.
They set up a meeting-house and offered it wine – the most precious thing they had, spreading its name throughout the world.
56323.
ვენახი, ღვინო და ქართველები | წიგნის შესავალი
ეს არის ქართული ცივილიზაციის დასაწყისი.
This was the beginning of Georgian civilization.
56324.
ვენახი, ღვინო და ქართველები | წიგნის შესავალი
ვაზი და ხორბალი, ღვინო და პური დაედო საფუძვლად ქართველის თვითდამკვიდრებას, მისი ეროვნული ცნობიერებისა და ლაღი ბუნების ჩამოყალიბებას.
The wine and wheat, wine and bread formed the basis of Georgians self-assertion, national consciousness and the shaping of a free character.
56325.
ვენახი, ღვინო და ქართველები | წიგნის შესავალი
ეს გახდა მისი ფიზიკური არსებობის, სულიერი სიფაქიზის განმტკიცების და საერთოდ ცხოვრებისეული პირობის საწყისი.
This is the beginning of its physical existence, strengthening his spiritual refinement and strengthening generally, of the condition of his life.
56326.
ვენახი, ღვინო და ქართველები | წიგნის შესავალი
პურ-ღვინო ქართველი კაცის ჭირიცაა და ლხინიც, მისი თანამგზავრიცა და კაცობის გვირგვინიც.
Bread and wine are at the same time a Georgian's sorrow and joy, his companion and the crown of his manliness.
56327.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ეს იმდროინდელი ამბავია, როცა ვანი ზღვისპირა ქალაქი იყო; როცა კოლხეთის მიწაზე პირველმა ბერძენმა დაადგა ფეხი და მორიდებულად ითხოვა თავშესაფარი.
This is a story of the time when Vani was a city by the sea; when the first Greek set foot on Colchian soil and humbly asked for asylum.
56328.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ზღვამაც სწორედ იმ დღეს გაბედა და ხანგრძლივი ყოყმანის შემდეგ პირველი ნაბიჯი გადადგა უკან.
That very day the sea took courage and, after much hesitation, took its first step back.
56329.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მთავარი პირველი ნაბიჯი იყო, მერე ყველაფერი თავისით მოხდებოდა, ან ვინ გაუბედავდა შეჩერებას.
The first step was the most important: everything afterwards happened of its own accord: who could have stopped it?
56330.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ყველა ვანელს, დიდიან-პატარიანად, კალთაზე რომ გამოება ზღვა, მაინც გაიპარებოდა, რადგან ვერავითარი ძალა ვეღარ აღუდგებოდა წინ ბუნების ჩანაფიქრს.
Even if every inhabitant of Vani, big and small, had tried to hold the sea back in their coat-tails, it would still have slipped away: no force can oppose anything nature has planned to do.
56331.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ადრე თუ გვიან ასე უნდა მომხდარიყო, ზღვა გამბედაობას მოიკრეფდა და შეუდგებოდა ამ მართლაც ვერაგული განზრახვის აღსრულებას.
Sooner or later this had to happen: the sea had plucked up courage and had begun to carry out this truly treacherous plan.
56332.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ვანელები ისე დაფრთხნენ, ისე დაიბნენ, მერე აღარც უცდიათ დაკარგულის ძებნა და დაბრუნება.
Vani’s inhabitants were so alarmed and shocked that they didn’t even try to seek and recover what they had lost.
56333.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მათი ღრმა რწმენით, რაც დროთა განმავლობაში უფრო და უფრო გაღრმავდა, ზღვამ ისინი რაღაც დიდი ცოდვის გამო მიატოვა, დიახ, მიატოვა, როგორც მარჩენალმა - ოჯახი, ქმარმა - ცოლი, რომლის ქარაფშუტობასა და გარე-გარე კურკურს აღარ დაადგა საშველი.
They were deeply convinced, and ever more deeply as time passed, that the sea had abandoned them because they had committed some great sin; it had abandoned them as a breadwinner might abandon his family, or a husband his wife, once he could take no more of her frivolity and flirting.
56334.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ქმარიც ადგა და წავიდა.
The husband had just got up and left.
56335.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მაგრამ წასვლამდე ისე ფრთხილად, საზრიანად და მოთმინებით იქცეოდა, ვერ შეატყობდით, რა ჰქონდა განზრახული, ხოლო, როცა ყველაფერი გამომჟღავნდა, უკვე შორს იყო.
But, before he left, he had been so cautious, deliberate and patient that nobody guessed what he was planning until everything was revealed and he was out of reach.
56336.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ზღვისგან მიტოვებული მიწა, ახალშობილის კანივით სველი და დაჭმუჭნილი, თანდათან გაიზარდა, გაფართოვდა და სამგლოვიარო არშიასავით გაუყვა მთელ სანაპიროს.
Abandoned by the sea, the land was as moist and wrinkled as a newborn baby: it gradually grew and spread all along the shore like a black mourning ribbon.
56337.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მერე ვანსა და ზღვას შუა უზარმაზარი ჭაობი გაჩნდა, ურჩხულის ამონარწყევივით მწვანე, დაბუშტული და ლორწოიანი.
Then an enormous marsh appeared between Vani and the sea, as green, bubbling and slimy as a dragon’s poisonous vomit.
56338.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ოდესღაც სახელგანთქმული, ქვეყანაში გამოსული ქალაქი, მივარდნილ, მიუვალ და მიყრუებულ ადგილად იქცა.
The city that was once famous, the pride of the country, became a remote, inaccessible place in the back of beyond.
56339.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
წარსულს ჩაბარდა ის დრო, როცა ყველა ვანელის ფანჯრიდან მოჩანდა ზღვა, ყველა ვანელის ჭერქვეშ ისმოდა მისი გაბმული, გაუთავებელი ქშენა.
The time had gone when everyone in Vani could see the sea from their window, when in every house you could hear the sea's constant, endless breathing.
56340.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
არც ერთ ვანელს არ მოუვიდოდა აზრად, სარკმელი მხოლოდ ზღვის საცქერლად გამოეღო, ანდა ძილი გაეტეხა და ლოგინში წამომჯდარს მისთვის ესმინა.
Nobody in Vani had ever thought of opening the window just to look at the sea, or ever woken at night and sat up in bed just to listen to it.