მოიძებნა 668043 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
130381.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
თუ ადამიანს აქვს ფსიქიკური აშლილობა ანდერძის წერის პროცესში, ანდერძის სანდოობა შეიძლება ეჭვქვეშ დადგეს და მასში შეიძლება ეჭვი იქნეს შეტანილი.
If someone is suffering from mental disorder at the time of making a will, its validity may be in doubt and other people may challenge it.
130382.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
ანდერძი შეიძლება იურიდიულად სანდოდ ჩაითვალოს, თუ ანდერძის შემდგენელი პირი „საღ გონებაზე” იყო შედგენის დროს.
The will may still be legally valid if the testator was of "sound disposing mind" at the time of making it.
130383.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
ფსიქიატრებს შეიძლება სთხოვონ, გამოთქვან თავიანთი მოსაზრება შემდეგი ორი საკითხის გარშემო:
Psychiatrists may be asked to report in relation to two issues:
130384.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
ქმედუნარიანობა ანდერძის შედგენის დროს;
Testamentary capacity.
130385.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
იმისათვის, რომ დადგინდეს, არის თუ არა ანდერძის შემდგენი პირი საღ გონებაზე, ექიმმა შემდეგ კითხვებს უნდა უპასუხოს:
To decide whether or not a testator is of sound disposing mind, the doctor should decide whether the person making the will:
130386.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
ესმის რა არის ანდერძი.
Understands what a will is.
130387.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
იცის რა სახისა და ოდენობის საკუთრებას ფლობს.
Knows the nature and extent of his property.
130388.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
ბოდვების მქონე ადამიანი უფლებამოსილია შეადგინოს ანდერძი, თუ მისი ბოდვა არ ახდენს ზეგავლენას ანდერძის შედგენის პროცესზე.
A deluded person may legitimately make a will, provided that the delusions are unlikely to influence it.
130389.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
ამ საკითხების გადასაწყვეტად ექიმი, პირველ რიგში, პირისპირ უნდა გაესაუბროს ანდერძის შემდგენელს, შემდეგ კი მის ნათესავებსა და ახლობლებს, რათა დარწმუნდეს მის მიერ გამოთქმული დებულებების ფაქტობრივ სისწორეში.
To decide these matters, the doctor should first interview the testator alone and then relatives or friends to check the accuracy of factual statements.
130390.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
არასასურველი ზეგავლენის შეფასება უფრო რთულია და მოითხოვს ანდერძის შემდგენელ პირსა და ბენეფიციარს შორის არსებული ურთიერთობის გარკვევას, ანდერძის შემდგენელი პირის ფსიქიკური მდგომარეობის შემოწმებას და, აგრეთვე, იმის ცოდნას, თუ რა ჰქონდა მას ადრე განზრახული
Assessment of undue influence is more complex, and requires an assessment of the relationship between testator and beneficiary, the mental state of the testator, and what is known of the person’s earlier intentions.
130391.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
მინდობილობა და ქონების მართვა.
Power of attorney and receivership.
130392.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
თუ პაციენტს არ შეუძლია განკარგოს თავისი საკუთრება ფსიქიკური აშლილობის გამო, საჭიროა ალტერნატიული ზომების მიღება, განსაკუთრებით მაშინ, თუ მისმა არაქმედუნარიანობამ შეიძლება დიდ ხანს გასტანოს.
If a patient is incapable of managing their possessions by reason of mental disorder, alternative arrangements need to be made, particularly if the incapacity is likely to last for a long time.
130393.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
ასეთი ზომების გატარება შეიძლება საჭირო გახდეს, როგორც თემში მცხოვრები, ასევე ჰოსპიტალიზებული პაციენტისთვის.
Such arrangements may be required for patients who are living in the community as well as for those who are in hospital.
130394.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
უფლებამოსილების გადაცემის ხელმოწერისას, პაციენტს უნდა ესმოდეს, თუ რას აკეთებს.
In signing authorization, the patient must be able to understand what they are doing.
130395.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
ქონების განკარგვა უფრო ფორმალური პროცედურაა და უკეთ ემსახურება პაციენტის ინტერესებს.
Receivership is the more formal procedure, and is more likely to be in the patient’s interests.
130396.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
ინგლისსა და უელსში მიმართვა კეთდება დაცვის სასამართლოში, რომელმაც შეიძლება გადაწყვიტოს ქონების განმკარგავი პირის დანიშვნა.
In England and Wales an application is made to the Court of Protection, which may decide to appoint a receiver.
130397.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
ქონების განმკარგავი პირის დანიშვნის საკითხი განსაკუთრებულ პასუხისმგებლობას აკისრებს ფსიქიატრს.
The question of receivership places special responsibility on the psychiatrist.
130398.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
თუ ჰოსპიტალიზაციის პერიოდში პაციენტს აქვს უნარი მართოს თავისი საკუთრება, მაგრამ მოგვიანებით კარგავს მას ინტელექტუალური ფუნქციების გაუარესების გამო, ექიმის ვალდებულებაა, შეატყობინოს ნათესავებს მის საკუთრებასთან დაკავშირებული რისკის შესახებ.
If a patient is capable of managing their affairs on admission to hospital, but later becomes incapable by reason of intellectual deterioration, then it is the doctor’s duty to advise the patient’s relatives about the risks to property.
130399.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
თუ ნათესავები არაფერს მოიმოქმედებენ, მაშინ ექიმი ვალდებულია, გააკეთოს მიმართვა დაცვის სასამართლოში.
If the relatives are unwilling to take action, then it is the doctor’s duty to make an application to the Court of Protection.
130400.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 4, ეთიკა და სამოქალაქო სამართალი
ექიმს შეიძლება არ ჰქონდეს სასამრთლოსთვის მიმართვის სურვილი, მაგრამ ყველა შემდგომი ქმედება უკვე სასამართლოს პასუხისმგებლობაა და არა ექიმის.
The doctor may feel reluctant to act in this way, but any actions taken subsequently are the Court’s responsibility and not that of the doctor.
წინა შემდეგი