668045 Records found
Previous Next
56381.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ისეთ სურნელს აფრქვევდა, ვაჟკაცს წააბარბაცებდა.
The scents that wafted were enough to knock a grown man over.
56382.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ვანელები ამბობდნენ, ვინც დარიაჩანგის ბაღში თავის ხელით მოწყვეტილ ვაშლს შეჭამს, ოქროსთმიანი ვაჟი გაუჩნდებაო.
The people of Vani used to say that anyone who plucked and ate an apple in that garden would beget a golden-haired boy.
56383.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ვაშლის მოწყვეტა კი ყველას შეეძლო, ვისაც მოესურვებოდა.
Anyone who wanted could pluck an apple.
56384.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ყველას შეეძლო წამოკოტრიალებულიყო მის ხავერდოვან სიგრილეში, მაგრამ კიწი რაა, კიწიც არ უნდა შეეტეხა, თორემ ამოდენა ბაღი თვალის დახამხამებაში უკვალოდ გაქრებოდა.
Anyone could roll about on its velvety cool ground, but the tiniest branches were sacred and mustn't be broken, or the garden, big as it was, would instantly vanish without a trace.
56385.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ბაღის სურნელი ზღვაშივე ეგებებოდა ვანისაკენ მომავალ ხომალდს, უხილავ მკლავებს ხვევდა, თავისკენ იზიდავდა და მერე უკვე ძნელად თუ დაიღწევდი თავს ამ სურნელოვანი მარყუჟიდან, ათას რამეს რომ გპირდებოდა, ათასნაირად რომ გიფორიაქებდა გულსა და გონებას.
Ships travelling to Vani could, while still at sea, catch the scents of the gardens: it embraced them invisibly, drew them on and then it was hard to escape from this scented noose which made you a thousand promises and excited hearts and minds in countless different ways.
56386.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
„მოვსულვართ და ეგ არისო“ - ამბობდნენ მეზღვაურები, როგორც კი მარადიული ნაყოფიერების სურნელი მოეფინებოდა ზღვას.
"We've arrived and here we are" - sailors would say the moment the scent of eternal fruitfulness spread over the sea.
56387.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ეს იმ ქალაქის გამოსაცნობი სურნელი იყო, ნელ-ნელა რომ ამოდიოდა ზღვიდან აჩქარებული ხომალდის თვალწინ, თეთრად რომ ქათქათებდა, თავზე კი წითელი კრამიტის ალმური ედგა.
This was the city's characteristic scent, as Vani, gleaming white, fierily topped with red tiles, slowly rose from the sea to meet the speeding ship.
56388.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
მართალია, ვანის ყველა უბანს თავისებური, განსაკუთრებული ელფერი ჰქონდა, მაგრამ ოქრომჭედლების უბანი მაინც სხვა იყო.
In fact, every district of Vani had its own peculiar atmosphere, but the goldsmiths' quarter was special.
56389.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
არც ერთი უცხოელი არ წავიდოდა ვანიდან ისე, ერთხელ მაინც არ გაევლო ამ უბანში.
Not a single foreigner left Vani without visiting that quarter at least once.
56390.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ნათქვამია, ქებას ნახვა სჯობიაო, და ვინ გაუშვებდა ხელიდან ასეთ ბედნიერ შემთხვევას.
You have, as they say, to see things with your own eyes, so who would miss out on such a good opportunity?
56391.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
დილიდან საღამომდე ისმოდა ოქრომჭედლების უბნიდან პატარა ჩაქუჩების ტაკატუკი, ჩარხების ღუღუნი და საჭრეთლების წრიპინი.
From morning to evening you could hear the tapping of little hammers, the humming of lathes and the snipping of pliers from the goldsmiths' quarter.
56392.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
დილიდან საღამომდე იწნეხებოდა, იჭრებოდა და იტვიფრებოდა ოქროს ლასტები.
From morning to evening gold leaf was pressed, cut and stamped.
56393.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
დილიდან საღამომდე წკრიალებდა, კისკისებდა და ფერხორცით ივსებოდა კეთილშობილი ლითონი, ერთ ღამეში დაქალებულ გოგოსავით.
From morning to evening the noble metal tinkled, giggled and took on flesh and colour, like a girl turned into a woman in the course of one night.
56394.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ამ უბანს ჯადოქრების უბანსაც ეძახდნენ და მართლაც იყო რაღაც იდუმალი, მომნუსხველი და მომთვინიერებელი ოქრომჭედლის ეშმაკურად მოწკურულ თვალებსა და შეკავებული ღიმილით დანაოჭებულ ტუჩებში.
This quarter was also called the magicians' district, and there was in fact something secret, bewitching, daunting in a goldsmith's satanically screwed-up eyes and his wrinkled lips' secretive smile.
56395.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
უბნის თავსა და ბოლოში იმოდენა სარკეები დაედგათ, ცხენიანი კაცი გამოჩნდებოდა შიგ.
At the entrance and exit to the quarter stood mirrors so enormous that a man and his horse could be seen in them.
56396.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ვის გაუძლებდა გული, ვის არ გაექცეოდა თვალი სარკისაკენ, როცა გაგებული ჰქონდა, ამ უბანზე ამოვლილი, ვინც არ უნდა იყოს, ოქროს კაცად იქცევაო.
And who would have the courage to turn away from this mirror, when they were given to understand that anyone who came to this quarter, whoever they might be, would turn into a man of gold?
56397.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
თვალი გაურბოდა კი არა, წასვლა ავიწყდებოდა, ხელით ამოწმებდა სარკის ზედაპირს და თვითონაც ისე დაბნეულად იღიმებოდა, როგორც სარკიდან გამომზირალი ოქროს კაცი.
They didn't just take a casual look, they forgot about leaving, they felt the mirror's surface with their hands and smiled as awkwardly as the golden man in the mirror looking at them.
56398.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
პატარა, საწნახელივით ვიწრო სახელოსნოებში ციყვებივით შეყუჟული ოქრომჭედლები ვითომ ზედაც არ უყურებდნენ გაოცებულ უცხოელს, მაგრამ წინასწარვე იცოდნენ, როდის როგორ მოიქცეოდა.
In their little workshops, as narrow as wine-presses, the goldsmiths were hunched like squirrels; they seemed not to give the amazed strangers a glance, but they knew in advance what their visitors were doing, and when.
56399.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
„ახლა ხელებზე დაიხედავსო“ - იტყოდნენ ისინი გუნებაში და უცხოელიც, თითქოს ხათრს არ უტეხდა, გზაზე ნაპოვნი ნივთებივით ათვალიერებდა საკუთარ ხელებს.
"He's going to look at his hands now" - they would say to themselves, and the stranger, as if complying, would inspect his own hands, as if he'd found them on the road.
56400.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ოქრომჭედლების გამოცდილებით უცხოელს ახლა სარკე უნდა შეემოწმებინა და არც ის აყოვნებდა, ათრთოლებულ თითებს ფრთხილად, გაუბედავად მოაფათურებდა ხოლმე სარკის ზედაპირზე, როგორც ბრმა - გარდაცვლილი ტყუპისცალის სახეზე.
The goldsmith's experience told him, "The stranger will now test out the mirror", and instantly the stranger's quivering fingers would carefully, timidly feel the mirror's surface, like a blind man feeling the face of his deceased twin.
Previous Next