668045 Records found
Previous Next
56561.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
დაუმთავრებელი აკვანი ნელა ირწეოდა.
The unfinished cradle was gently rocking.
56562.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ბოჩიას მამობილისაგან ბევრჯერ ჰქონდა გაგებული, ცარიელი აკვნის გარწევა არ ვარგაო, და აკვანი გააჩერა.
Bochia had often been told by his foster-father that rocking an empty cradle was wrong, so he stopped the cradle.
56563.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ბოჩიამ ფოთოლა მამობილის სახლში მოიყვანა, მამობილის ფეშტამალი აიფარა, მამობილის ჩარხს მიუჯდა და მუხლებამდე ჩაჰყო ფეხები ცაცხვის სურნელოვან ბურბუშელაში.
Bochia brought Potola into his foster-father's house, put on his foster-father's leather apron, sat down to his foster-father's lathe and plunged his legs up to the knee in fragrant lime-wood shavings.
56564.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
მერე იმდენი შვილი გაუჩნდათ, ანგარიში აერიათ და ყველა ბავშვს შვილად თვლიდნენ, თავიანთი იყო თუ სხვისი.
Then they had so many children that they lost count and treated every child, theirs or someone else's, as their own son or daughter.
56565.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
„ხომ შეიძლება ჩემი შვილი ყოფილიყოო“ - პირველი ეს გაიფიქრა, როცა ფრიქსე დაინახა, ამოდენა ხალხის თვალწინ უმწეოდ გაშოტილი სილაზე, წყალმცენარის ღეროსავით სუსტი და უსიცოცხლო.
"Well it might have been our child", - was his first thought when he saw Phrixos, sprawled helpless on the sand in front of so many people, as weak as a seaweed stalk, and lifeless.
56566.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ბოჩია მიგდებული ბავშვი იყო და შეიძლება ამიტომაც უყვარდა ბავშვები.
Bochia himself was a foundling, which may be why he was so fond of children.
56567.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
მართალია, თვითონაც აღარ ახსოვდა თავისი ასაკი, მაგრამ აქამდე თვალწინ ედგა ის მზიანი დილა, როცა მისმა მამობილმა ფრთხილად გადააძრო კალათას ჭრელი ხელმანდილი და შიგ ჩაიხედა.
True, he no longer remembered how old he was, but he could still see the sunny morning when his foster-father cautiously removed the colourful kerchief covering the basket and looked inside.
56568.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
კალათაში ბოჩია იწვა და სწორედ მაშინ აეხილა თვალი, როცა მამობილმა ხელმანდილი გადახადა კალათას.
Bochia was lying in the basket and opened his eyes just when his foster-father removed the kerchief.
56569.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
პირველი, რაც მან დაინახა, რაც სამუდამოდ აღიბეჭდა მის მახსოვრობაში, მამობილის გაოცებული, გაღიმებული და დილის მზით განათებული სახე იყო.
The first thing that he saw and that was permanently imprinted in his memory was his foster-father's face, amazed, smiling and lit up by the morning sun.
56570.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ამის მერე ბოჩიასთვის მთელ ქვეყანას ასეთი სახე ჰქონდა: გაოცებული, გაღიმებული და დილის მზით განათებული.
Afterwards in Bochia's eyes the whole world had the same face — amazed, smiling and lit up by the morning sun.
56571.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ახლა ფრიქსეზე ფიქრობდა.
Now he was thinking of Phrixos.
56572.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
მჭედლის ოხუნჯობამ ისევ გაახსენა გადაფითრებული, ტუჩებგალურჯებული ბავშვი.
The blacksmith's joke reminded him of the child with a face as pale as mistletoe and blue lips.
56573.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ბოჩიამ ერთი პირობა დააპირა კიდეც გამოსულიყო ხალხიდან და ეთქვა, „ჩემი შვილია, დამანებეთ, მე თვითონ მოვუვლიო“.
Bochia had been on the point of stepping out of the crowd and saying, "It's my child, leave him to me, I'll see to him myself".
56574.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
მაგრამ ვერ გაბედა, ისე ღელავდა, ენა ვერ მოუტრიალდებოდა სიტყვის სათქმელად.
But he lacked the courage, he was so moved that he could not get his tongue round the words.
56575.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
დაუფიქრებლად იშვილებდა, უკეთესი პატრონი რომ არ გამოსჩენოდა ამ უცხო ბიჭს.
He decided without a thought to adopt this foreign boy if a better foster-parent wasn't found.
56576.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
მჭედელი კი ჭირვეულობდა, გამოსავალს ვეღარ პოულობდა უკვე მარილგამოცლილი ხუმრობიდან.
The blacksmith, meanwhile, was in distress, unable to find a way of ending his joke which had now flopped.
56577.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ამას თვითონაც გრძნობდა, ღიზიანდებოდა და უფრო და უფრო იხლართებოდა შიგ.
He felt this, became irritated, and even more confused.
56578.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ფოთოლამ თუ იცის ეს ამბავი, ფოთოლამ? - ხმაში ბრაზი გაერია მჭედელს.
Does Potola know about all this? Does she? - asked the blacksmith, anger entering his voice.
56579.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
თითქოს ბოჩია ათი წლის წინათ მართლა ჩაპარულიყო საბერძნეთში ერთი ღამით და მართლა ეღალატა ფოთოლასათვის.
As if Bochia really had slipped off for one night to Greece ten years ago and been unfaithful to Potola.
56580.
A Man Was Going Down the Road | ÆËTES, CHAPTER I
ყასბის მეტი აღარავინ იცინოდა მის გაჭიანურებულ ხუმრობაზე.
Apart from the butcher, nobody else was laughing at his worm-eaten joke.
Previous Next