668042 Records found
Previous Next
571981.
Biology | Chapter XLI
ასევე, რამდენიმე ქიმიური სიგნალი, როგორიც არის ჰორმონები, ხანგრძლივად და ხანმოკლედ არეგულირებს მადას, ახდენს რა გავლენას ტვინში „სიმაძღრის ცენტრზე“.
And several of the chemical signals called hormones regulate both long-term and short-term appetite by affecting a "satiety center" in the brain.
571982.
Biology | Chapter XLI
მემკვიდრეობა სიმსუქნეში მთავარი ფაქტორია.
Inheritance is a major factor in obesity.
571983.
Biology | Chapter XLI
წონის მარეგულირებელი ჰორმონების უმეტესობა პოლიპეპტიდებია (ცილები) და მკვლევრებმა მოახდინეს უამრავი გენის იდენტიფიკაცია, რომლებიც აღნიშნულ ჰორმონებს აკოდირებს.
Most of the weight-regulating hormones are polypeptides (proteins), and researchers have identified dozens of the genes that code for these hormones.
571984.
Biology | Chapter XLI
ეს მემკვიდრული კავშირი გვეხმარება ავხსნათ, რატომ უწევს ზოგ ადამიანს ასე მძიმე ბრძოლა წონის კონტროლისთვის, მაშინ, როდესაც სხვები აშკარად ბევრს ჭამენ ერთი გირვანქის მომატების გარეშე.
This hereditary connection helps explain why certain people have to struggle so hard to control their weight, while others are seemingly able to eat and eat without gaining a pound.
571985.
Biology | Chapter XLI
რამდენადაც მკვლევრები განაგრძობენ წონის მარეგულირებელი გენებისა და სასიგნალო გზების შესწავლას, არსებობს ოპტიმიზმის მიზეზი, რომ ადამიანებში ვინც წონის დეფექტი მემკვიდრულად მიიღო, წონის მაკონტროლებელი მექანიზმები ახალი თაობის წამლებით შეიძლება ოდესმე განიკურნოს.
As researchers continue to study the genes and signalling pathways that regulate weight, there is reason to be somewhat optimistic that obese people who have inherited defects in these weight-controlling mechanisms may someday be treated with a new generation of drugs.
571986.
Biology | Chapter XLI
მაგრამ მანამდე, წონის მარეგულირებელ მექანიზმებში დეფექტების მრავალფეროვნება ქმნის სირთულეებს, შეიქმნას ფართოდ გამოყენებადი, სერიოზული გვერდითი ეფექტების არმქონე წამალი.
But so far, the diversity of defects in the complex systems that regulate weight has made it difficult to develop treatments that are widely useful and free from serious side effects.
571987.
Biology | Chapter XLI
წონის კონტროლის სირთულე ადამიანებში ნათელი ხდება ჰორმონ ლეპტინის გამოკვლევიდან, ხანგრძლივი რეგულაციის ერთ-ერთი უმთავრესი წარმმართველი ძუძუმწოვრებში.
The complexity of weight control in humans is evident from studies of the hormone leptin, one of the key long-term appetite regulators in mammals.
571988.
Biology | Chapter XLI
ლეპტინი ადიპოზური (ცხიმოვანი) უჯრედებიდან წარმოიქმნება.
Leptin is produced by adipose (fat) cells.
571989.
Biology | Chapter XLI
როდესაც ადიპოზური ქსოვილი იზრდება, ლეპტინის დონე სისხლში იზრდება, რაც ჩვეულებრივ ტვინის მიერ მადის დათრგუნვას განაპირობებს.
As adipose tissue increases, leptin levels in the blood rise, which normally cues the brain to suppress appetite.
571990.
Biology | Chapter XLI
ეს არის ერთ-ერთი უკუკავშირებითი მექანიზმი, რომელიც იცავს ადამიანთა უმეტესობას გასუქებისგან, მიუხედავად იმისა, რომ ხელმისაწვდომი საკვები უხვად მოიპოვება.
This is one of the feedback mechanisms that keeps most people from becoming obese in spite of access to an abundance of food.
571991.
Biology | Chapter XLI
თაგვები, რომლებიც შთამომავლობით აღნიშნული გენის არმქონენი არიან, ძლიერ სუქდებიან.
Mice that inherit a defect in the gene for leptin become very obese.
571992.
Biology | Chapter XLI
მკვლევრებმა ნახეს, რომ ასეთი მსუქანი თაგვების მკურნალობა შესაძლებელი იყო ლეპტინის შეყვანით.
Researchers found that they could treat these obese mice by injecting leptin.
571993.
Biology | Chapter XLI
თაგვებში ლეპტინის გენის დეფიციტის მუტაცია გაზეთების წინა გვერდებზე აღმოჩნდა და სიმსუქნის მკვლევრებს შორის აღელვება გამოიწვია, რამდენადაც ადამიანებსაც აქვთ ლეპტინის გენი.
The discovery of the leptin-deficiency mutation in mice made front-page news and initially generated much excitement among obesity researchers, as humans also have a leptin gene.
571994.
Biology | Chapter XLI
რა თქმა უნდა, მსუქანი ბავშვები, ვინც ლეპტინის მუტანტური გენი მემკვიდრულად მიიღო, ლეპტინით მკურნალობით წონაში იკლებენ.
Indeed, obese children who have inherited a mutant form of the leptin gene do lose weight after leptin treatments.
571995.
Biology | Chapter XLI
მსუქანი ადამიანების შედარებით მცირე რაოდენობას აქვს ლეპტინის წარმოქმნის დეფექტი.
However, relatively few obese people have such defects in leptin production.
571996.
Biology | Chapter XLI
სინამდვილეში, მსუქანი ადამიანების უმრავლესობას აქვს ლეპტინის უზომოდ დიდი დონე, რომელიც ადიპოზური ქსოვილით წარმოიქმნება.
In fact, most obese humans have an abnormally high level of leptin, which, after all, is produced by adipose tissue.
571997.
Biology | Chapter XLI
გარკვეული მიზეზით, ტვინის სიმაძღრის ცენტრი არ პასუხობს ლეპტინის მაღალ დონეს ბევრ მსუქან ადამიანში.
For some reason, the brain's satiety center does not respond to the high leptin levels in many obese people.
571998.
Biology | Chapter XLI
ერთი ჰიპოთეზის მიხედვით, ადამიანებში, როგორც ჩანს, ბევრი ძუძუმწოვრისგან განსხვავებით, ლეპტინის სისტემის პირდაპირი ფუნქცია არ არის წონის მომატების ხელშეშლა.
One hypothesis is that in humans, perhaps in contrast to many other mammals, the leptin system's primary function may not be preventing weight gain.
571999.
Biology | Chapter XLI
უფრო მეტად, ლეპტინის სისტემის მთავარი ფუნქცია უნდა იყოს მადის სტიმულირება და წონის დაკარგვის ხელშეშლა, როდესაც სხეულის ცხიმის დაკარგვის შედეგად ჰორმონის დონე ქვეითდება.
Rather, the main function of the leptin system may be to stimulate appetite and prevent weight loss when the hormone level declines due to a loss of body fat.
572000.
Biology | Chapter XLI
ეს ფიზიოლოგიური ნიუანსი ჩვენი ევოლუციური ისტორიის შედეგი უნდა იყოს.
This physiological nuance may be a consequence of our evolutionary history.
Previous Next