მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
50261.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
შოთა რუსთაველმა თავისი თითქმის 6 500 სტრიქონიანი ეპიკური პოემა დაწერა დაახლოებით 1200 წელს საქართველოში, კავკასიაში.
Shota Rustaveli wrote his approximately 6,500 line epic poem around 1200 A.D. in Georgia, in the Caucasus.
50262.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
თუმცა ზოგადად მიჩნეულია, რომ პოემას აქვს ნათლად გამოხატული ნეოპლატონური ნიშნები, უფრო დეტალური ანალიზი გვიჩვენებს, რომ ერთი ნეოპლატონური კონცეფცია სულისა - უგრძნობელობა, მართლაც არის მთელ პოემაში, ხოლო ორი სხვა ნეოპლატონური კონცეფცია გადმოფენა (გადმოსვლა) და დაბრუნება (რივერია) - პოემის მხოლოდ პირველ ნაწილში გვხვდება.
Although it is generally assumed that the poem has clearly neoplatonic features, closer analysis shows that one neoplatonic concept, the impassibility of the soul, is, indeed, found throughout the poem, but that two other neoplatonic concepts, procession and reversion, are only found in the first part of the poem.
50263.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
წინამდებარე მოხსენებაში გაანალიზებულია არაბებისა და ინდოელების კონცეფციები (პრინციპები) რუსთაველის პოემაში და ავტორი მათ აკავშირებს ფსევდო დიონისეს არსებებთან - ადამიანებთან და ცხოველებთან – მათ ინტელექტებთან.
This paper analyzes the concepts of the Arabians and the Indians in Rustaveli's poem and the author connects them with the Pseudo Dionysios' entities of Humans and Animals and their intellects.
50264.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
დიონისე უშვებს უზენაეს არსებას - ერთს - ყოვლისმომცველი ინტელექტებით. მას (უზენაეს არსებას) ესმის ყველაფერი.
Dionysios posits a supreme being, the One, with an all-encompassing intellect: It understands all.
50265.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
ანგელოზებსაც აქვთ აგრეთვე ასეთი ინტელექტი, მაგრამ მათი ინტელექტი უფრო ნაკლებია ერთის ინტელექტზე, ერთს ყველაფერი ესმის თავისი ყოვლისმომცველი ინტელექტის გამო და იმას გამოა, რომ მან შექმნა ყველა.
Angels, too, have such an intellect but their intellect is lesser than the intellect of the One, The One understands all because of its all-encompassing intellect but also because It has created all.
50266.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
ანგელოზებს აქვთ უფრო ნაკლები ინტელექტი, რადგან მათ არ შეუქმნიათ სამყარო.
Angels have a lesser intellect because they have not created the world.
50267.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
ადამიანებს აქვთ ინტელექტი, რომელიც ნაკლებია ანგელოზების ინტელექტზე.
Humans have an intellect that is lesser than the Angels.
50268.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
მათ აქვთ დისკურსიული ინტელექტი და ამ მოხსენებაში გამოთქმულია აზრი, რომ დიონისეს ანგელოზები შეესაბამებიან რუსთაველის არაბებს, რომელნიც გეგმავენ და მოელიან, შედეგებს თავიანთი მოქმედებებიდან.
They have a discursive intellect and it is proposed in this paper that Dionysios' Angels correspond to Rustaveli’s Arabians, who plan and anticipate the results of their actions.
50269.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
დიონისეს იერარქიაში ადამიანებზე უფრო დაბლა მდგომად ვხედავთ ცხოველებს, რომელთა ინტელექტს დიონისე ახასიათებს როგორც გრძნობა-აღქმას.
Lower than the Humans we find in Dionysios' hierarchy Animals, whose intellect Dionysios' characterizes as sense-perception.
50270.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
მოხსენებაში გამოთქმულია აზრი, რომ ინდოელები რუსთაველის პოემაში შეესაბამებიან ცხოველებს დიონისეს იერარქიაში.
In this paper it is proposed that the Indians in Rustaveli's poem correspond to the Animals in Dionysios' hierarchy.
50271.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
ინდიელები იმპულსურნი არიან და წინასწარ არ ჭვრეტენ თავიანთი მოქმედების შედეგებს.
The Indians are impulsive and don't anticipate the consequences of their actions.
50272.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
დიონისე ხაზს უსვამს, რომ არსებებს შეუძლიათ მოძრაობა ანგელოზებს, ადამიანებს და ცხოველებს შორის.
Dionysios stresses that entities can move between the Angels, Humans and Animals.
50273.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
მაგალითად, ადამიანს შეუძლია შეიძინოს ანგელოზისმაგვარი ინტელექტი ფილოსოფიური მეცადინეობის მეშვეობით.
For example: a Human can acquire an angel-like intellect through philosophical study.
50274.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
ასევე ცხოველთა მსგავს არსებებს შეუძლიათ შეიძინონ ადამიანის ინტელექტი.
Also, an animal-like entity can acquire a human intellect.
50275.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
სწორედ ეს ემართება ტარიელს.
This is what happens with Tariel.
50276.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
დასაწყისში იგი იმპულსური ინდოელია, მაგრამ პოემის დასასრულს იგი გადასულა დიონისეს ადამიანთა კლასში, როგორც ამას ადასტურებს მის მიერ ავთანდილზე უკეთესი გეგმის შეთავაზება ნესტან-დარეჯანის გასათავისუფლებლად.
At first he is an impulsive Indian but at the end of the poem he has moved into the class of Dionysios' Humans, as is shown when he proposed a better plan than Avtandil for the liberation of Nestan-Darejan.
50277.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
„ვეფხისტყაოსნის“ „მზიანი ღამე“ და „უჟამო ჟამი“ დროსივრცული პოეტიკა.
THE TIME-SPACE POETRY OF "THE SUNNY NIGHT" AND "TIME WITH NO TIME" IN "THE KNIGHT IN THE TIGER'S SKIN".
50278.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
„ვეფხისტყაოსნის“ საღვთო სახელები - „მზიანი ღამე“, „ერთარსება ერთი“ და „უჟამო ჟამი“ - საღვთისმეტყველი თვალსაზრისით ერთდროულად არის არსობრივიცა და ჰიპოსტასურიც. პოეტური თვალსაზრისით სამივე არის ოქსიმორონი.
The divine names of God "the sunny night", "one of ones spirit" and "time with no time" in The Knight in the Tiger's Skin from the theological standpoint are essential and hypostatical. From the poetic point of view the three phrases constitute oxymorons.
50279.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
სწორედ ამგვარია ზემოხსენებული ორი საღვთო სახელი „მზიანი ღამე“ და „უჟამო ჟამი“, რომლებიც ურთიერთსაპირისპირო შინაარსის შემცველი სიტყვებისაგან შედგება, ანუ ისინი ანტინომიურია.
Above mentioned words "the sunny night" and "time with no time" have contradictory meanings but the phrase "one of ones spirit" is not the same.
50280.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
„მზიანი ღამისა“ და „უჟამო ჟამის“ ჰიპოსტასურ სახელად გააზრება უდევს საფუძვლად მათი დროსივრცული პოეტიკის თვალსაზრისით განხილვას.
Conceptualization of "the sunny night" and "time with no time" as hypostases forms the basis for their consideration from the viewpoint of temporal and spatial poetics.
წინა შემდეგი