მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
50341.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
ვახტანგისეული ინტერპრეტაცია 1492-ე სტროფისა, რომელიც თავისი კონკრეტულობით ფაქტობრივად რენესანსული ჰუმანიზმის იდეას ასახავს, ჭეშმარიტი იდეურფილოსოფიური საფუძველია რუსთაველის პოემისა.
Vakhtang's interpretation of stanza 1492, which actually reflects the humanistic ideal of the Renaissance in its essence, forms the true ideological and philosophical basis of Rustaveli's poem.
50342.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
ამრიგად, ვახტანგის განმარტებანი მხოლოდ რეტროსპექტივის კუთვნილება არ არის - იგი რუსთველოლოგიის დარგის პერსპექტიული განვითარების დიდ პოტენციალს შეიცავს მთელ რიგ საკითხთა გარკვევისა და ობიექტურად გადაწყვეტისთვის.
Thus, Vakhtang's interpretations are not only the property of retrospection, but they contain great potential in future development of the branch of Rustvelology for the understanding of a number of questions and an objective solution of problems.
50343.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
სამგლოვიარო ჟანრი გარდამავალი ხანის ქართულ მწერლობაში (გრიგოლ ბატონიშვილის „იესე მოძღვრის გლოვა“).
GENRE OF MOURNING IN GEORGIAN LITERATURE OF THE TRANSITION PERIOD (GRIGOL BATONIAHVILI'S "LAMENTATION OF IESE THE CONFESSOR").
50344.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
გლოვის ჟანრი, რომელიც ზეპირი ხალხური სიტყვიერების საგანძურიდან იღებს სათავეს, ძველი ქართული მწერლობის პირველივე პერიოდიდან გვხვდება ეპიტაფიებში, ჰიმნოგრაფიაში, ჰაგიოგრაფიულ თხზულებებში (გრიგოლ ხანძთელის მიერ აშოტ კუროპალატის დატირება) და სხვ.
A genre of mourning which takes its origin from the treasury of folklore can be traced from the earliest period of old Georgian writing as epitaphs, hymnography, hagiographic compositions (Grigol Khandzteli's Lamenting of Ashot Kuropalates ), etc.
50345.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
გრიგოლის პოემა სამგლოვიარო ჟანრის თხზულებაა.
Grigol's poem is a composition of the genre of mourning.
50346.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
მას ახლავს წინასიტყვაობა, რომელიც ნათელს ჰფენს მრავალ საინტერესო საკითხს.
It is accompanied by preface that casts light on numerous interesting issues.
50347.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
პოემა იმდროინდელი ტრადიციისამებრ, ღვთის ქება-დიდებით იწყება.
The poem begins with glorification of God in accordance with the traditions of that time.
50348.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
ტექსტი ორ ნაწილად არის გაყოფილი: პოემის პირველი ნაწილი ბიოგრაფიული ხასიათისაა – მასში სოლომონ მეფის ცხოვრების მძიმე დღეებია აღწერილი.
The text is divided into two parts: the first part of the poem is of biographical character - it describes hard times in the life of King Solomon.
50349.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
ამავე თავში თვით იესე ყანჩაველის ცხოვრების მნიშვნელოვანი დეტალებია გალექსილი.
In the same chapter important details of lese Qanchaveli himself are written in verse.
50350.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
მეორე ნაწილი – „გლოვა და მოთქმა იესე მოძღვრისა“ სამგლოვიარო ჟანრის ტიპური ნიმუშია, თუმცა აქ არ გვხვდება პანეგირიკული, ზვიადი ტონი, გადაჭარბებული ხოტბა-დიდება.
The second part – "Lamentation and Morning of lese the Confessor" is a typical specimen of the genre of mourning, though here we do not find panegyric, lofty tone and exaggerated eulogy.
50351.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
პოემაში გამოყენებულია სამგლოვიარო ხასიათის თხზულებებისათვის დამახასიათებელი განმეორების რიტორიკული ხერხი, რაც ასე უხდება ამ ჟანრს.
A rhetoric device typical of compositions of mourning character is used in the poem that fits this genre perfectly.
50352.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
ქალაქი როგორც ტექსტი შუასაუკუნეების რაინდულ რომანში.
CITY AS THE TEXT IN THE MEDIEVAL CHIVALRY ROMANCE.
50353.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
შუასაუკუნეების სამყარომ თავისი კულტურული მოდელები აიღო ბიბლიიდან, სადაც ქალაქი (ციხესიმაგრე) როგორც სიმბოლო და როგორც ისტორიულ-გეოგრაფიული რეალობა ამბივალენტური ცნებებია.
The Middle Ages borrowed their cultural models from the Bible, where the city (castle) – as a symbol and historical and geographical reality are ambivalent notions.
50354.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
შესაბამისად, შუასაუკუნეების რაინდული რომანის მთავარი სივრცული დიქოტომია — სასახლის კარი ტყე – გამომხატველია იმ მხატვრულ-სტრუქტურული ოპოზიციისა, რომელიც არსებობს საკარო ცივილიზაციას (ციხესიმაგრე) და ე. წ. „ველურ ბუნებას“ (ციხესიმაგრის მიღმა არსებული სამყარო) შორის.
Thus the principal spatial dichotomy of the narrative - city/forest – reveals an artistic and structural opposition between courtly civilization (city/castle) and the so-called "wild nature" - (the World outside the court/castle).
50355.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
რასაკვირველია, როგორც ერთი სივრცული მონაკვეთის, ისე მეორის აღწერისას მკითხველი არ უნდა ელოდეს რეალისტურობას ან ნატურალიზმს.
Of course, the reader would not expect realistic or naturalistic depiction of spatial units of romance, such as landscape or the interior of a castle.
50356.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
კონკრეტული ინტერიერ-ექსტერიერის თუ გეოგრაფიული არეალის დეტალებიც არ არის მიმეტური.
The descriptive and geographical details are not mimetic either.
50357.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
ისინი განსაზღვრულია როგორც საკუთრივ ნარატივის შინაგანი ლოგიკით, ისე პეიზაჟის აღწერის ხანგრძლივი ლიტერატურული ტრადიციით.
They are determined both by the internal logic of the narrative itself, and long literary tradition of representation of nature.
50358.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
თუმცა ერთგვარი სიახლე ამ თვალსაზრისით მაინც შეინიშნება.
Nevertheless, can be observed a certain novelty.
50359.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
როდესაც ნარატივის „დეკორის“ ფუნქციას ქალაქი იტვირთებს, მკვეთრად იცვლება პეიზაჟის ხედვის ფოკუსი - ტყისგან განსხვავებული „ახალი“ პეიზაჟი დანახულია რაინდის, პერსონაჟის თვალთახედვით.
When the city takes the function of the narrative décor, the focus of the scenery vision abruptly changes – the "new" landscape, completely different from the forest is seen from the knight's, character's field of vision.
50360.
ქართველოლოგიური სიმპოზიუმის მასალები | მეექვსე საერთაშორისო სიმპოზიუმი, არაბები და ინდოელები როგორც ნეოპლატონური ცნებები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანში“
„მივედით, ვნახეთ ქალაქი მისი ტურფა და მდიდარი“ ან „ზღვა გაიარა ავთანდილ, მივა ტანითა მჭევრითა, ნახეს ქალაქი, მოცული გარე ბაღისა ტევრითა“.
"We went and saw his fair, rich city" or "Avtandil crossed the sea; with stately form went he. They saw a city engirt by a thicket of garden".
წინა შემდეგი