მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
57401.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„რა ნახეთ, რა გაიგეთო“? - ეკითხებოდნენ შინ მობრუნებულებს უფროსები, ისინი კი მხრებს იჩეჩავდნენ და პასუხობდნენ, - „არც არაფერი გვინახავს, არც არაფერი გაგვიგია, ჯერ ავიარეთ, მერე ჩამოვიარეთო“.
"What have you seen, what have you heard?" - their elders asked them when they came home, while the young just shrugged and replied, - "We haven't seen anything or heard anything, we just went for a walk, and then came home."
57402.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
და მართლაც, როცა უფიქრდებოდნენ, თვითონაც უკვირდათ, ყველაფერი უკვე ათასჯერ ჰქონდათ ნანახიც, ნათქვამიცა და მოსმენილიც.
In fact, when they thought about it, they themselves were amazed that they'd seen, said and heard everything a thousand times over.
57403.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მაგრამ მთლად ისე არ იყო, როგორც ერთი შეხედვით ჩანდა.
But things weren't quite as they seemed.
57404.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მართალია, ნელა, შეუმჩნევლად, მაგრამ მაინც იცვლებოდა ყველაფერი.
Everything was changing, albeit slowly, imperceptibly.
57405.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
იცვლებოდა ადამიანიცა და ქალაქიც, თავისთვის რომ აეშენებია ადამიანს, გარე სამყაროსგან თავის დასაცავად, ნადირის შიში რომ აღარ ჰქონოდა, აღარ ეძიგძიგა შიშისა და სიცივისაგან გამოქვაბულის ნესტსა და წყვდიადში და მშვიდად ეცხოვრა, გამრავლებულიყო და ასევე მშვიდად დაეთმო ადგილი ნაშიერისათვის.
There were changes in the people and in the city that people had built to protect themselves from the outside world, so as not fear wild animals or to live quivering in fear and cold in damp dark caves, so as to yield their place peacefully to their progeny.
57406.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ქალაქის კედლებში გავლილი დრო კვალს მაინც ტოვებდა.
Time had left its mark on the city walls.
57407.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ბათქაში იტკიცებოდა, იბზარებოდა და ცვიოდა.
The plaster was peeling, cracking and falling.
57408.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ეტლის ბორბლებს ქვაფენილი დაეღარა.
Carriage wheels had rutted the paving.
57409.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მზესა და წვიმებს კრამიტი გადაეხუნებინა.
Sun and rain had faded the roof tiles.
57410.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ხეები მაღლდებოდნენ, მსხვილდებოდნენ და გამომშრალი, გამოფიტული კანი ტანზე ასკდებოდათ.
Trees had grown too tall, too large, and their desiccated, eroded bark was peeling off the trunks.
57411.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ხმარებისგან ცვდებოდა, ილეოდა, ფერს იცვლიდა ავეჯიცა და ჭურჭელიც, მაგრამ ადამიანი ვერ ამჩნევდა, რადგან ყველაფერი მის თვალწინ ხდებოდა, თვითონ იყო ამ გარდაქმნების მონაწილე.
Furniture and crockery was worn out, on its last legs, faded, but people didn't notice, for it all happened under their noses, they themselves were part of this degeneration.
57412.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ვერც საკუთარ არსებაში მომხდარ ცვლილებებს ამჩნევდა, რადგან დღეს უფრო მეტი იცოდა ვიდრე გუშინ.
They didn't even notice changes in their own nature, because today they knew more than yesterday.
57413.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
წინაპრის ცოდნისთვის თავისიც მიემატებინა, ცოდნას კი სიფხიზლე წაერთმია, რაც ასე სჭირდებოდა მის წინაპარს, გამოქვაბულში დაყურსული, გულის ფანცქალით რომ ითვისებდა გარე სამყაროს იდუმალ ხმებს.
They had added to their forebears' knowledge, but this knowledge had taken away the alertness which their forebears needed so much when they crouched in caves, anxiously heeding the mysterious voices of the outside world.
57414.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ადამიანს ახლა შიშის გრძნობაც დაჰკარგვოდა.
Humans had now lost the feeling of fear.
57415.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
შიშის მიჩქმალვის უნარი გასჩენოდა, რადგან უკვე დარწმუნებულიყო სიკვდილის გარდუვალობაში; დარწმუნებულიყო, ეს ქვეყანა სიკვდილ-სიცოცხლის მკაცრად დაცული მონაცვლეობა იყო და მეტი არაფერი.
They had acquired the ability to suppress their fear, for they were now sure that death was inevitable, sure that this world was nothing but a strictly defined alternation of death and life.
57416.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ერთი მეორეს აჩენდა, ერთს მეორე ამოჰყავდა დედაბუნების დაუშრეტელ წიაღიდან.
One gave rise to the other, bringing it out of mother nature's inexhaustible depths.
57417.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
თვითონაც სიკვდილ-სიცოცხლის მონაცვლეობის ამ მარადიულ წრეში მოხვედრილიყო და ერთი საზრუნავიღა ჰქონდა: არ ამოვარდნილიყო იქიდან.
Man, involved in this eternal cycle of alternating death and life, had only one concern: not to fall out of it.
57418.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
დროისა და ბუნების მარადიულ, განუწყვეტელ ცვალებადობას ერთფეროვნების ნიღაბი აეფარებინა პირზე, რათა ბოლომდე შეუმჩნევლად და მშვიდად ეკეთებინა თავისი საქმე.
Time's and nature's eternal, constant alternation had covered its face with a mask of monotony, so as to complete its job unnoticed and in peace.
57419.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ცხოვრება გამოცანა იყო და გამოცანად დარჩებოდა, რადგან ამ გამოცანის მთელი სირთულეცა და სიმარტივეც იმაში მდგომარეობდა, რომ რაც ქვეყანაზე ხდებოდა, თითქოს ადამიანის გამო, ადამიანის მეშვეობით, ადამიანის გულისთვის, მაგრამ მაინც უიმისოდ ხდებოდა.
Life was a puzzle and would remain a puzzle, because this puzzle's complexity and simplicity lay in the fact that everything happening on earth seemed to be because of, due to and for the sake of man, yet it happened independently of him.
57420.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სამაგიეროდ, საითაც არ უნდა გაეხედა, ღმერთი შემოხედავდა.
Yet, wherever he looked, a god was looking back at him.
წინა შემდეგი