მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
57421.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
იმდენი და იმდენნაირი ღვთაება დაეხვავებინა გარშემო, ხისგან გამოჩორკნილი, თიხისაგან გამოძერწილი, სპილენძისა თუ ოქროსაგან ჩამოსხმული, მართლა შეეძლო აღარ ემტვრია თავი მარადიული გამოცანის ამოსახსნელად.
There were so many different gods around him, carved from wood, moulded from clay, cast in gold or bronze, that he could stop racking his brains trying to solve the eternal puzzle.
57422.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ღვთაებები მშობლიურად მკაცრნი და ლმობიერნი იყვნენ და უკეთ იცოდნენ, რისთვის დაესაჯათ, ანდა რისგან დაეცვათ იგი.
The gods were as stern and as loving as parents, and they knew when to punish men and what to protect them from.
57423.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ისიც იმ მოყვარულ შვილს ჰგავდა, მშობლები უფრო ადრე რომ დახოცვოდა, ვიდრე მათი ამაგის გადახდას მოასწრებდა და ახლა მთელი მისი ფიქრი და საზრუნავი მათი სამუდამო განსასვენებლის მოვლა-პატრონობით ამოიწურებოდა.
Man was like a loving child whose parents had been killed before he could reward them for their goodness, and was now obsessed with devoting himself entirely to looking after their graves.
57424.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
თავზე ევლებოდა მარადიული დუმილითა და სიბრძნით დაძაბულ სახეებს, მარადიული დედობით გათქვირულ ძუძუებსა და მარადიული მამაკაცობის, სტიქიათა დამთრგუნავი ძალით დაკუნთულ მკლავებსა და ბარძაყებს.
He took great care of these faces, tense with eternal silence and wisdom, of these breasts, swollen with eternal maternity and these arms and thighs, whose muscles expressed manliness and a force that dominates the elements.
57425.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ადამიანი მათთვის ცალკე ასუქებდა ფრინველსა და საქონელს, მზითა და შრომით გახვითქული, პურის მშრალი ხიწვით კანდაშაშრული, პირველ ძნას მათ სახელზე დგამდა და პირველი ჩხაც მათთვის გამოჰქონდა ვენახიდან.
For them, man fattened poultry and cattle and, sweating from sun and toil, his skin shrivelled like dry wheat chaff, dedicated the first sheaf to them and brought the first grape-laden vine branch from the vineyard to them, as well.
57426.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ის ყველა ღვთაებას ერთნაირად სცემდა პატივს.
Men revered all the gods equally.
57427.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
და განზე გადგებოდა ხოლმე, როცა ისევ მისი გულისთვის, მაგრამ ისევ უიმისოდ ღვთაებები ერთმანეთს სპობდნენ ან ამრავლებდნენ, აღარიბებდნენ ან ამდიდრებდნენ, ასუსტებდნენ ან აძლიერებდნენ.
And always stood aside when the gods, for his sake, but likewise independently of him, destroyed or multiplied, impoverished or enriched, weakened or strengthened one another.
57428.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მისი თაყვანისცემა, მორჩილება და სამსახურიც მარადიული იყო, შეურყეველი, გაუნელებელი, განურჩეველი.
His reverence, submission and service were eternal, unshakable, unstoppable, indiscriminate.
57429.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ძველსაც და ახალსაც, დამარცხებულსაც და გამარჯვებულსაც, ერთი და იგივე ღვთაება განასახიერებდა, ოღონდ ოდნავ ფერშეცვლილი, გაძლიერებული, გაზრდილი, გალამაზებული და დაბრძენებული.
Old or new, defeated or victorious, they all incarnated one and the same god, just a little transfigured, more powerful, more adult, beautiful and wise.
57430.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
იმ დღეებში კიდევ ერთი უჩვეულო სიზმარი დაიბადა ვანში და თუ ბედიას სიზმარივით ისიც ყველას საკუთრება არ გამხდარა, მხოლოდ იმიტომ, რომ მისმა პატრონმა ვერ გაბედა ამ სიზმრის მოყოლა.
At this time yet another weird dream came to Vani. If, like Bedia's dream, it didn't become everybody's property, that was only because the dreamer didn’t dare tell the dream to anyone.
57431.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სიზმრის პატრონი კი აიეტის უმცროსი ქალიშვილი გახლდათ.
The dreamer was Æëtes's younger daughter.
57432.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სასახლეში და საერთოდ ვანში მომხდარმა ამბებმა მედეაც შეაკრთო და დააფიქრა.
What had happened in the palace and in the city had given Medea, too, cause for alarm and thought.
57433.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მართალია, მედეას თავისი განსაკუთრებული ქვეყანა ჰქონდა და იმ ქვეყნისა, სადაც ეს ამბები ხდებოდა, ბევრი არაფერი გაეგებოდა, მაგრამ რაც დრო გადიოდა, მით უფრო შესამჩნევი, მით უფრო ხმაურიანი და საინტერესო ხდებოდა იგი.
True, Medea had her own particular world: she had little understanding of the world where these happenings occurred, but as time passed that world became more noticeable, noisier and more interesting.
57434.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
როგორც მოზეიმე სახლის უცებ გამოღებული კარიდან, გამოიჭრებოდა ხოლმე იქიდან ქარისას უდარდელი კისკისი და ერთი წამით ააფორიაქებდა ყველაფერს, რაც კარს აქეთ დარჩენილიყო.
As from a suddenly opened door in a house of merriment, Chalciope's carefree peals of laughter used to burst out, disturbing everything outside that door for a moment.
57435.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მედეაც კარს აქეთ იდგა, მასაც უცნაურად შეაკრთობდა ხოლმე დის კისკისი, სისხლის გემოს უჩენდა პირში და მისთვის უცხო, თითქოს არარსებული ყვავილების სურნელი ასდიოდა.
Medea was standing outside that door, her sister's laughter alarmed her strangely, striking her like the scent of a non-existent flower.
57436.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
არასოდეს არ დაბადებია მედეას იმ კარში შესვლისა თუ შეხედვის სურვილი; რცხვენოდა და იმიტომ, ეგონა ყველანი სიცილს დააყრიდნენ, ამას აქ რა უნდაო.
Medea had never had the slightest wish to walk, or even look through that door; she was too embarrassed and she thought everyone would greet her with laughter, asking what she was doing there.
57437.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მედეას იმისაც რცხვენოდა, საკუთარ დის ნალაპარაკევს რომ ვერ ხვდებოდა. და გულს უხსნიდა, მას კი შიგ ჩახედვა არ შეეძლო.
Medea also felt awkward because she never understood what her own sister said. Her sister would pour her heart out, but Medea couldn’t see inside it.
57438.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სამაგიეროდ, ქარისამ საკუთარი გული აპოვნინა მედეას.
Yet Chalciope helped Medea discovered her own heart.
57439.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მას მერე მედეას მოსვენება დაეკარგა, გულის უნებართვოდ ნაბიჯს ვეღარ გადადგამდა, სიტყვას ვეღარ იტყოდა.
Afterwards Medea could find no peace, she couldn't move a step without asking her heart, she couldn't utter a word.
57440.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
თუ რამეს არ მოუწონებდა, ისეთ დღეს დააყრიდა, მამიდა ყამარი მოგონილი იყო, ბალიშში თავჩარგულს დილამდე მწარედ აქვითინებდა ხოლმე.
If her heart disapproved of something, it would give her a hard time, worse than Aunt Qamar: her head buried in her pillow, she would sob all night."
წინა შემდეგი