მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
57541.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„გინდოდა და იმიტომ ფიქრობდი მამაჩვენის სიკვდილზეო“, - უთხრეს დისშვილებმა.
"You were thinking about our father dying because you wanted him to die", - his nephews told him.
57542.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
აფრასიონი კი ტყეში გაიპარებოდა ხოლმე და ბალახში პირჩამხობილი ტიროდა სევდიანად მოღიმარ ფრიქსესაც, უდარდელად მოკისკისე ქარისასაც და მუხლებგადატყაულ, ოფლისაგან ქოჩორგადაგლესილ დისშვილებსაც, ერთმანეთის მიყოლებით რომ ხტებოდნენ ციხის კედლიდან.
Absyrtus used to slip off to the forest, lie face down on the grass and weep for the sadly smiling Phrixos, for happily laughing Chalciope and his nephews, with their grazed knees and sweat-smoothed curls, leaping one after the other off the castle walls.
57543.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მერე კი თავჩაღუნული დადიოდა და ყველას არიდებდა ცრემლნარევი მიწით მოთხუპნულ სახეს.
Then, his head bowed, he would walk, not letting anyone see his tear-stained and dirt-spattered face.
57544.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ფრიქსე მიდიოდა, მიიპარებოდა, როგორც გაბზარული ჭურჭლიდან წყალი.
Phrixos was going, slipping away, like water from a cracked vessel.
57545.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
აფრასიონი ისე შეზარა მისი შვილების უდარდელობამ, ვეღარ მოითმინა და უთხრა: „მამათქვენი მოკვდებაო“.
Absyrtus was so horrified by Phrixos's sons' lack of concern that he couldn't refrain from telling them: "Your father is going to die".
57546.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ოთხივეს მიწის ფერი დაედო სახეზე, სიძულვილისაგან აწრიალებული თვალები ძლივს ააწყვიტეს მართლაც ბავშვივით ასლუკუნებულ ბიძას, უხერხულად რომ იხოცავდა ცრემლს.
All four went pale, they could barely avert their eyes, flashing with hate, from their sobbing uncle, who was awkwardly wiping his tears.
57547.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
შეტრიალდნენ და წავიდნენ.
They span round, and left.
57548.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
აფრასიონს ცრემლი ღაპაღუპით ჩამოსდიოდა აკანკალებულ სახეზე, რადგან ფრიქსეც უყვარდა და მისი ვაჟებიც.
Tears dripped on Absyrtus's trembling face, because he loved both Phrixos and the boys.
57549.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
როცა აფრასიონმა მიცვალებულთა ჭალაში გაიფიქრა „მაინც წავლენო“, არგუსმა დაბღვერილმა გამოხედა, თითქოს მიხვდა, რას ფიქრობდა ბიძამისი და გააფრთხილა, ენას კბილი დააჭირეო.
When Absyrtus in the grove of the deceased thought, "They'll go, all the same", Argus looked round and scowled at him, as if he had guessed what his uncle was thinking and was warning him to keep his mouth closed.
57550.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მაგრამ აფრასიონი ისედაც არავის გაუმხელდა, რადგან უკვე ბევრჯერ გამოეცადა, რომ წინასწარ თქმას არავითარი მნიშვნელობა არ ჰქონდა, მაინც ისე მოხდებოდა, როგორც უნდა მომხდარიყო, როგორც უკვე გადაეწყვიტათ ბედისწერის ქალღმერთებს.
In any case, Absyrtus confided in nobody, because experience had many times taught him that foretelling something was pointless: it would still happen as it had to, as the goddesses of fortune had decided.
57551.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ამიტომაც ჰგავდა აფრასიონის ცხოვრება სიზმარს, ყველაფერი იცოდა, გაკეთებით კი ვერაფერს აკეთებდა ისე, როგორც თვითონ უნდოდა.
What was life seemed a dream to Absyrtus: he knew everything but couldn't actually do anything as he wanted to.
57552.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ცოდნა თრგუნავდა, თითქოს თავს ამადლიდა.
Knowledge weighed heavily on him, it had a grudge against him.
57553.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
არც სხვებს სიამოვნებდა წინასწარ შეტყობა იმისა, რაც მომავალში ელოდებოდათ, სასიხარულო იყო თუ სამწუხარო.
Nobody found it pleasant to have foreknowledge of what awaited them, whether it was joy or sorrow.
57554.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
აფრასიონს ერთადერთი რამე ანუგეშებდა მხოლოდ: დიდი ხნის სიცოცხლე არც მას ეწერა.
Absyrtus's only consolation was that he, too, was not fated to live long.
57555.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სწორედ იმ დღეს, როცა მედეამ სიზმარი ნახა, აფრასიონმა, დაგვილსა და წყალმოპკურებულ ეზოში მარტო რომ დასეირნობდა, ისე უცნაურად გაუღიმა ჯორებშებმულ ეტლზე შემდგარ დას, მედეა უნებურად შეკრთა.
On the day that Medea had her dream, Absyrtus was strolling on his own in the courtyard, which had been swept and sprayed with water: he smiled so oddly at his sister, who was standing by her mule-drawn carriage, that Medea couldn't help being alarmed.
57556.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
იმდენი სითბო, სიყვარული და სინანული გამოსჭვიოდა აფრასიონის ღიმილიდან.
Absyrtus's smile expressed so much warmth, love, and regret.
57557.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მედეამაც დაბნეულად გაუღიმა ძმას და რატომღაც ჯორებს მათრახი გადაუჭირა.
Medea smiled awkwardly back at her brother, and for some reason lashed the mules with her whip.
57558.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
განაწყენებული ჯორები თავების კანტურით გავიდნენ ალაყაფში.
The mules took offence and, jerking their heads up and down, moved off through the gates.
57559.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მედეა უკვე მზად იყო სიზმრისათვის, რომელიც ლამაზ, მაგრამ მძიმე გვირგვინად უნდა დაედგა მის შინაგან მღელვარებას, დაბნეულობასა და შეუცნობლისაკენ უნებლიე ლტოლვას.
Medea was now ready for her dream which crowned, albeit heavily, her inner turmoil, confusion and unconscious flight towards the unknowable.
57560.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
იმ დღესაც დიდხანს იჭყუმპალავეს ზღვაში გოგოებმა.
That day the girls spent a long time splashing about in the sea.
წინა შემდეგი