მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
57521.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ახლა კი გაიცინებდნენ ხოლმე დედის ხმის გაგონებაზე;
Now they laughed when they heard their mother's voice;
57522.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
გასძახებდნენ, „გვაცალე, დედილო, რა დროს ძილია, ბავშვები ხომ არა ვართო“.
They called out, "Leave off, mama, it's too early to sleep, we're not children".
57523.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ბავშვობა აღარ უნდოდათ, რადგან ჯერ ისევ ბავშვები იყვნენ.
They'd finished with childhood: they weren't children any more.
57524.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„იმ გოგრის თესლი თუ არ ვჭამე, ისე ცხოვრებას რა ფასი აქვსო“, - იტყოდა არგუსი.
"Until I've eaten pumpkin seeds, life won't be worth living", - Argus would say.
57525.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ოთხივენი ისე მადიანად აწკლაპუნებდნენ პირებს, თითქოს მოხალული და მარილმოყრილი გოგრის თესლი კალთაში ეყარათ.
All four smacked their lips with such relish as if they had roasted salted pumpkin seeds in their coat-tails.
57526.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„ჩვენი გოგრა უთესლოა?“ - უკვირდა მედეას და აღფრთოვანებული შესცქეროდა ძმების აქოჩრილ თავებს, სადაც მისთვის გაუგებარი ფიქრები ბუდობდნენ.
"Don't our pumpkins have seeds?" - asked Medea, surprised, and stared with animation at the brothers' curly-haired heads, which harboured thoughts she could not comprehend.
57527.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ძმებიც გრძნობდნენ მედეას აღფრთოვანებულ მზერას და ოთხივეს უარესად ეუფლებოდა თავის გამოჩენისა და ბაქიბუქობის ჟინი ამ ერთადერთი ქალის წინაშე, რომელიც დადაც ეკუთვნოდათ და დეიდადაც.
The brothers sensed Medea's animated gaze and all four were overcome by an even stronger urge to show off and boast in front of this unique woman who was both sister and aunt to them.
57528.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„ვინ იცის, მამაჩვენის ქონებას ვინ ოხერი ანიავებს“.
"Who knows if some wretch is squandering out father's property?"
57529.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„ჯერ ჩავიდეთ...“ - იმუქრებოდნენ ფრიქსეს ვაჟები და თან პაპის ჯიბრზედაც ლაპარაკობდნენ ასე, რადგან გულის სიღრმეში ოთხივენი ნაწყენები იყვნენ აიეტზე, მიცვალებულთა ჭალაში ყველას გასაგონად რომ განაცხადა: „მორჩა და გათავდა, ყველა თავის ადგილას დაეტიოსო“.
"When we get there…" Phrixos's sons threatened, talking like this to spite their grandfather, because in their hearts all four resented Æëtes for declaring, for all to hear, in the grove of the departed: "That's the end of it, everyone is to stay as they are."
57530.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ფრიქსეს გვამი უკვე ხეზე ქანაობდა, მისი ვაჟები კი მჯიღით იწმენდნენ მდუღარე ცრემლს და უკვე გაქცევაზე ფიქრობდნენ.
Phrixos's corpse was already swinging from a tree, but his boys were drying their burning tears with their clenched fists and thinking of running away.
57531.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
არა, გაქცევაზე მერე დაიწყეს ფიქრი, როცა აიეტმა თქვა: „მორჩა და გათავდა, ყველა თავის ადგილზე დაეტიოსო“.
Actually, they began thinking about running away when Æëtes said: "That's the end of it, everyone is to stay as they are".
57532.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„მაინც წავლენო“, - გაიფიქრა აფრასიონმა და თვითონვე შეეშინდა, ხმამაღლა არ წამოსცდენოდა ის, რაც მხოლოდ მან იცოდა.
"They'll go, all the same", - thought Absyrtus, afraid lest he blurt out aloud what only he knew.
57533.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მართალია, ფრიქსეს ვაჟებიც იმ წუთას გაქცევაზე ფიქრობდნენ, მაგრამ ეს უფრო დამუქრება იყო, ვიდრე გადაწყვეტილება.
True, Phrixos's sons were at that moment thinking of running away, but it was more a threat than a decision.
57534.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
რაც ფრიქსე მოკვდა, აფრასიონს თავი არ აუწევია მაღლა, თითქოს თვითონ იყო დამნაშავე ფრიქსეს სიკვდილში, თითქოს ის იყო დის დაქვრივებისა და დისშვილების დაობლების მიზეზი.
Once Phrixos had died, Absyrtus kept his head bowed, as though it was his fault that Phrixos had died, as though he was the reason for his sister's being widowed and his nephews orphaned.
57535.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
არც მთლად უსაფუძვლოდ გასჩენოდა აფრასიონს ამგვარი გრძნობა.
Absyrtus thought this feeling not entirely baseless.
57536.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ყველაზე ადრე ხომ მან იგრძნო ფრიქსეს სიკვდილი და მისთვის მაშინაც მკვდარი იყო ფრიქსე, როცა თვალში გამოიხედა და საწოლიდან წამოდგა. მაშინაც, როცა წელამდე შიშველი, მიწას თხრიდა.
He had been the first to foresee Phrixos's death and Phrixos was dead to him at the time when he was getting better and had got out of bed, and when, naked to the waist, he was digging the ditch.
57537.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სიკვდილი ჯერ აფრასიონის გონებაში ჩასახლდა და იქედან სტაცა ხელი ფრიქსეს.
Death settled first in Absyrtus's mind and from there reached out to grab Phrixos.
57538.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მართალია, აფრასიონი ვერაფერს გახდებოდა, ვერაფრით გადაუკეტავდა გზას.
Of course, Absyrtus was powerless and had no way of blocking death.
57539.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მაგრამ წინასწარ რომ იცოდა მისი არსებობის შესახებ, ესეც დანაშაულად მიაჩნდა, სიკვდილმა ის თანამზრახველად გაიხადა, მესაიდუმლედ.
But, knowing in advance that it existed, he seemed guilty, death had made him an accomplice, a fellow-conspirator.
57540.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
თუმცა აფრასიონმა საიდუმლო არ შეუნახა, მაგრამ ამითაც დააშავა, დისშვილებს შეაჯავრა თავი.
Even though Absyrtus had revealed the conspiracy, he had done harm and made his nephews hate him.
წინა შემდეგი