მოიძებნა 668043 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
130961.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
ბოლოს, პლაზმისა და შარდის მაჩვენებლები ძლიერ ექვემებარება დიეტურ და ქცევით ცვლილებებს.
Finally, measures in plasma and urine are very susceptible to confounding dietary and behavioural changes.
130962.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
ბიოქიმიური გამოკვლევების შედეგებს მკითხველი შემდგომ თავებში გაეცნობა.
The reader will find accounts of the results of biochemical research in subsequent chapters.
130963.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
ამ ეტაპზე მიმოვიხილავთ რამოდენიმე მაგალითს სხვადასხვა ტიპის კვლევებიდან.
At this point a few examples will be given of the different kinds of investigation.
130964.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
გარდაცვალების შემდგომი კვლევები.
Post- mortem studies.
130965.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
თავის ტვინის გვამური მასალის გამოკვლევით შესაძლებელია თავის ტვინში მიმდინარე ქიმიური ცვლილებების პირდაპირი აღწერა.
Post-mortem studies of the brain can provide direct evidence of chemical changes in brain.
130966.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
სამწუხაროდ, რთულია ამ მონაცემთა ინტერპრეტაცია.
Unfortunately, interpretation of the findings is difficult.
130967.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
მეტიც, ფსიქიკური აშლილობა უშუალოდ არ იწვევს სიკვდილს, არამედ გარდაცვალების საბოლოო მიზეზი ძირითადად სხვა მდგომარეობაა (ხშირად ბრონქოპნევმონია ან წამლის გადაჭარბებული დოზა), რომელმაც, შესაძლოა, გამოიწვიოს ცვლილებები თავის ტვინში.
Moreover, because psychiatric disorders do not lead directly to death, the ultimate cause of death is another condition (often bronchopneumonia or the effects of a drug overdose) that could have caused the changes in the brain.
130968.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
თუ ამ შესაძლებლობას გამოვრიცხავთ, მაინც დასაშვებია, რომ მიღებული ქიმიური ცვლილებები მკურნალობის შედეგია და არა დაავადების.
Even if this possibility can be ruled out, it is still possible that the biochemical changes are the result of treatment rather than of disease.
130969.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
მაგალითად, დოფამინის რეცეპტორების გაზრდილი სიმკვრივე შიზოფრენიით დაავადებული პაციენტების თავის ტვინში მდებარე ბირთვებში შეიძლება მივიჩნიოთ იმ ჰიპოთეზის მტკიცებულებად, რომ შიზოფრენიის გამომწვევი მიზეზი არის დოფამინის ფუნქციის ცვლილება თავის ტვინის აღნიშნულ უბნებში.
For example, the increases in density of dopamine receptors in the nucleus accumbens in patients with schizophrenia might be interpreted as supporting the hypothesis that schizophrenia is caused by changes in dopamine function in these areas of the brain.
130970.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
მეორეს მხრივ, ეს შეიძლება იყოს ანტიფსიქოზური წამლების ხანგრძლივი მიღების შედეგი, რაც ბლოკავს დოფამინის რეცეპტორებს, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს რეცეპტორების რიცხვის კომპენსატორული გაზრდა.
On the other hand, this could equally be the result of long-term treatment with antipsychotic drugs which block dopamine receptors and might lead to a compensatory increase in the number of receptors.
130971.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
როგორც ზემოთ იყო აღნიშნული, მოლეკულური გენეტიკის მეთოდების მეშვეობით შეიძლება შევავსოთ გვამურ მასალაზე ბიოქიმიური კვლევის მეთოდებით მიღებული ინფორმაცია.
As mentioned above, molecular genetic techniques can be used to complement biochemical investigations in post-mortem brain.
130972.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
თავის ტვინის ბიოქიმია და ვიზუალიზაცია.
Brain biochemistry and brain imaging.
130973.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
უკანასკნელ წლებში შეიქმნა ცოცხალ თავის ტვინში ბიოქიმიური პროცესების შესწავლის ეფექტური მეთოდები, რომლებიც ზოგიერთი ფსიქიკური აშლილობის კვლევისათვის გამოიყენება.
Over the past few years, effective methods of studying biochemical events in the living brain have become available and have been used in some studies of psychiatric disorders.
130974.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
მაგნიტურ რეზონანსული ტომოგრაფია (მრტ);
Magnetic resonance imaging (MRI);
130975.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
ერთეული ფოტონის ემისიის ტომოგრაფია;
Single-photon emission tomography (SPET);
130976.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
პოზიტრონის ემისიის ტომოგრაფია (პეტ).
Positron emission tomography (PET).
130977.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
აღნიშნული მეთოდების გამოყენება თავის ტვინის სტრუქტურისა და სისხლის მიმოქცევის შესწავლისას ქვემოთ, შესაბამის თავებში იქნება განხილული.
The use of these techniques to measure cerebral structure and blood flow is discussed below under the relevant headings.
130978.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
თუმცა, თავის ტვინის ვიზუალიზაციას თავის ტვინის ბიოქიმიის ზოგიერთი ასპექტის განსასაზღვრადაც მიმართავენ.
However, brain imaging can also be employed to measure aspects of brain biochemistry.
130979.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
მაგალითად, ფსიქიატრიული პაციენტების სხვადასხვა ჯგუფებში შესაძლებელია რეცეპტორთან დაკავშირების ინ ვივო შესწავლა პოზიტრონ ნიშანდებული ლიგანდების და პეტ-ის და SPET-ის გამოყენებით.
For example, it is possible to carry out in-vivo receptor binding in different groups of psychiatric patients using positron-labelled ligands and PET or SPET imaging.
130980.
ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში | თავი 5, ეტიოლოგია
5-HT<sub>1A</sub> რეცეპტორს მნიშვნელოვანი როლი ენიჭება ნეიროტრანსმიტერ 5-HT-ის ფუნქციონირების რეგულაციაში.
The 5-HT<sub>1A</sub> receptor plays an important role in the regulation of 5-HT neurotransmission.
წინა შემდეგი