668068 Records found
Previous Next
15401.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
მისთვის სული წინაარსებობს და ადამიანის ისტორიული დაბადება სულის „ქმნად [ე.ი. გრძნობად სამყაროში] შთამოვრდომაა”.
For him soul preexists and historical birth of man is “fall of soul in [the world of] becoming”.
15402.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
ამაში პეტრიწი მიჰყვება ძველ ქრისტიანულ ტრადიციას, რომელიც ორიგენედან იღებს სათავეს.
In this, Petritsi follows an ancient Christian tradition that originates from the thought of Origen the Alexandrian.
15403.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
სწორედ ამ ტრადიციის მიმდევარია მის მიერ ნათარგმნი ქრისტიანი ავტორი ნემესიოს ემესელიც;
Nemesius of Emesa, 4<sup>th</sup> century bishop, whose major opus “De natura hominis” Petritsi translated, also follows the same tradition.
15404.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
პეტრიწი უკომენტაროდ თარგმნის მის ბიბლიურ ეგზეგეზას იმის შესახებ, რომ ექვსი დღის მერე ღმერთის დასვენება მეტაფორულად აღნიშნავს იმას, რომ ღმერთმა ყველა სული შექმნა, და რომ სიტყვა „ქმნა” იოანეს სახარების პასაჟში „მამაჩემი დღემდე იქმს და მეც ვიქმ” აღნიშნავს უკვე შექმნილის განგებას და არა შექმნას.
In fact Petritsi translates without any commentary and explanation Nemesius’ biblical exegesis that God’s rest after six days metaphorically indicates that He has created universe in its completeness, including all souls, while the words of Johannine Gospel “My father works until now and I work” he interprets in terms of providential care upon the things already created and not any sort of new creations.
15405.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
ამდენად ტყუიან ისინი, ვინც ამბობს, რომ სული სხეულთან ერთად იქმნება.
Thus, according to Nemesius those who say that souls are created together with bodies, are in a grave error.
15406.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
ეს და ამგვარი იდეები (მაგალითად, ამგვარივე იდეები ჰქონდა სულის შესახებ ქრისტიან ეპისკოპოს სინესიუს კირენელსაც) ოფიციალურად უარყო მეხუთე საეკლესიო კრებამ, მაგრამ პეტრიწი ქრისტიანულ აზროვნებაში არსებულ ერთ-ერთ ძველ, მეხუთე კრებამდე არსებულ ტრადიციას მიჰყვება.
This and suchlike ideas (for instance, another Christian bishop of 5<sup>th</sup> century, Synesius of Cyrene cherished similar ideas about soul) were officially rejected and condemned by the fifth Ecumenical Council, however, Petritsi still adheres to one of those ancient traditions in Christian thought that predated the abovementioned council.
15407.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
კიდევ ერთი პრობლემაა პლატონური იერარქიული კაუზაციის მორგება ტრინიტარულ ხედვასთან არაიერარქულ კაუზაციაზე მამისგან ძის და სულიწმინდის.
One more problem encountered by a Christian in dealing with the Neoplatonic thought is to accommodate the latter’s rigid doctrine of hierarchical causation with Christian vision of non-hierarchical causation in Holy Trinity: of the Son and the Holy Spirit from the Father.
15408.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
პეტრიწი ერთ შემთხვევაში ვერტიკალურ-იერარქიულად წარმოაჩენს მამის მიმართებას საზღვართან - ძესთან და უსაზღვროობასთან - სულიწმინდასთან. მაგრამ სხვა შემთხვევებში, როდესაც საუბრობს მათ „გაურთიერთარსებულობაზე” ან როდესაც მოჰყავს მუსიკალური ანალოგია, ვფიქრობ, გამორიცხავს იერარქიულობას.
At least once Petritsi presents relationship of the One-the Father with the Son-the Limit and the Infinity-the Holy Spirit in a vertical-hierarchical fashion, however in other cases, where he speaks about “consubstantiality”, or when he adduces musical analogy of the Trinity, he seems to exclude any notion of hierarchy.
15409.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
პეტრიწი ასევე დიდ პრობლემას გადააწყდა, როდესაც თარგმნიდა და განმარტავდა პროკლეს ჰენადურ თეორიას.
In addition, Petritsi faced a major difficulty in translating and explicating Proclus’ henadic theory.
15410.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
პროკლესთან ჰენადები მარადიული ღმერთებია;
In Proclus henads represent eternal gods
15411.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
მათ პოლითეისტი პროკლე ეთაყვანება.
Whom, being a polytheist, Proclus worships.
15412.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
პეტრიწი კი ჰენადებს „ღმერთებს” მხოლოდ რელატიური გაგებით უწოდებს, რადგან მისთვის ისინი არიან „ქმნულნი ერთნი” და „ზიარებით განღმრთობილნი”, რაც ახალი და სავსებით არაპროკლეანური დოქტრინაა და აშკარად ქართველი ფილოსოფოსის ქრისტიანობიდან გამომდინარე მოდიფიკაციას წარმოადგენს.
In a drastic contrast, Petritsi calls henads “gods” only in a relative sense, because for him they are “created unities” and metaphysical entities “deified through participation”, which is a novel and a totally un-Proclian doctrine, being obviously a Georgian philosopher’s moidification conditioned by his Christianity.
15413.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
პეტრიწის თეორია ეროსზე, ვფიქრობ, ასევე განსხვავდება ნეოპლატონური სწავლებისაგან.
Petritsi’s theory of eros or passion towards God, I think, also differs from the Neoplatonic tenet.
15414.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
კერძოდ, ნეოპლატონიზმში ეროსი ერთისადმი სრულდება მისტიკური, გამოუხატველი ერთობით, სადაც სრულდება სწრაფვა.
To wit, in Neoplatonism eros towards the One consummates with a mystical, inexpressible union, where the desire is quenched and satisfied.
15415.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
პეტრიწთან კი როგორც ჩანს ეროსი არასდროს სრულდება და სწრაფვა სწრაფვას მოსდევს.
Contrary to this, in Petritsi, as it seems, eros never ends and a new desire follows a previous one and so on and on.
15416.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
ეს კი ისეთი ქრისტიანი მოაზროვნეების მისტიკას თანხვდება, როგორებიცაა გრიგოლ ნოსელი თავისი იდეით მარადიულ მისწრაფებაზე თუ წინ-გაწვდომაზე ღმერთისადმი (ე.წ. ეპეკტასისი), ან სიმეონ ახალი ღვთისმეტყველი, რომელიც თავის რელიგიურ პოეზიაში საუბრობს წყურვილზე, რომელიც ვერასდროს კმაყოფილდება წყლით - ღვთის მადლით, არამედ წყურვილს წყურვილი მოსდევს.
This assimilates Petritsi’s view to mysticism of such Christian thinkers as St Gregory of Nyssa, with his idea of eternal striving, or eternal stretching-forth-towards God (the so called “epektasis”), or St Symeon the New theologian, who in his religious poetry speaks about thirst that is never satiated, due to the fact that new thirst arises upon the previous one.
15417.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
ეს საკითხი, ვფიქრობ უფრო ფოკუსირებულ კომპარატიულ შესწავლას მოითხოვს.
This difficult issue requires, I think, a more focused comparative study.
15418.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
პეტრიწის მიერ შესრულებული პროკლეს ტრაქტატის თარგმანი და განმარტება მრავალმხრივაა საინტერესო თანამედროვე მკვლევარებისთვის.
Petritsi’s commented translation of Proclus’ “Elements of Theology” in many ways represents an interest to modern scholars.
15419.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ღირებულება პეტრიწის ნაშრომს აქვს აღმოსავლურ-ქრისტიანულ, ბიზანტიურ აზროვნებაში პლატონიზმისა და კერძოდ პროკლეს როლის შესწავლისთვის.
One of the significance of this work is to study influence and role of Platonism and in particular of Proclus upon Eastern-Christian and Byzantine thought.
15420.
The Kartvelologist | Volume 19, Ioane Petritsi and His Philosophical-theological Project
ბიზანტიაში მკაცრი იმპერიული ცენზურის გამო არ გვაქვს ნაშრომი, რომელიც ნეოპლატონური ფილოსოფიისა და ქრისტიანობის პეტრიწისავით გაბედულ ჰარმონიზაციას მოახდენდა.
In Byzantium, due to a tight imperial censorship, we do not possess any work that would have struck such an audacious harmonization of Platonic philosophy and Christianity.
Previous Next