მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
48441.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დავით აღმაშენებელი
სახელმწიფოსა და ეკლესისს ურთიერთდამოკიდებულების მოდელი XII საუკუნის საქართველოში ასეთია:
The model of the interrelationship of the state and the church in 12th century Georgia may be summarized as follows:
48442.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დავით აღმაშენებელი
ეკლესია სახელმწიფო ხელისუფლების, მეფის დიდ გავლენას განიცდის, განსაკუთრებით დავით აღმაშენებლის მეფობის დროს.
The church was subordinated to the royal power, especially during the reign of David the Builder.
48443.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დავით აღმაშენებელი
თუმცა XII საუკუნის მეორე ნახევარში ადგილი აქვს ამ გავლენის გარკვეულ შესუსტებას.
However, this influence was somewhat weakened during the second half of the 12<sup>th</sup> century.
48444.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
დიდგორის ბრძოლა.
THE BATTLE OF DIDGORI.
48445.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
ძველი ისტორიკოსების (დავით აღმაშენებლის ისტორიკოსი, შატთეოს ურჰაეცი, ალ-ფარიკი) მოწმობით, განდევნილმა თურქ-სელჩუკებმა და თბილისის, დმანისისა და განძის მმართველთა წარმომადგენლებმა მუსლიმ მფლობელებს შორის დაიწყეს დახმარების ძებნა.
According to the information, presented by the old historians (David the Builder's historian, Matteos Urhaietsi, Al-Farik), the routed Seljuks, along with the representatives of the rulers of Tbilisi, Dmanisi and Gandza, began to seek help from the Muslim rulers.
48446.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
ისინი, პირველ რიგში, სპარსეთის სულთანთან მივიდნენ, ხოლო შემდეგ სხვა მუსლიმან მფლობელებსაც ეახლნენ.
In the first place, they went to the shah of Persia, then to the other Muslim rulers as well.
48447.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
ალ-ფარიკის მიხედვით, თბილისის მმართველობის წარმომადგენლებმა 1121 წელს თხოვნით მიმართეს მარდნისა და მაიაფარიკინის პატრონს ნეჯმ-ად-დინ ილღაზის, რათა მოსულიყო და ქალაქს დაპატრონებოდა.
According to Al-Farik, the representatives of the Tbilisi government in 1121 asked Nejm-ad-Din llghazi, the ruler of Mardini and Maiafarikini, to come and take possession of the city.
48448.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
ილღაზის დიდძალი ლაშქარი შეუკრებია და თბილისისკენ წამოსულა.
llghazi, gathered a large army and marched towards Tbilisi.
48449.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
ამ დროისათვის თბილისში ქრისტიანული (ძირითადად ქართული, ნაწილობრივ სომხური) მოსახლეობის ძლიერი ფენა იყო.
By that time, there was a strong Christian element (mainly Georgian and partly Armenian) in the population of Tbilisi.
48450.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
დიდი რაოდენობით უნდა ყოფილიყო ებრაული მოსახლეობაც.
There must also have been a significant number of Jewish population.
48451.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
მუსლიმურ მოსახლეობას რომ მნიშვნელოვნად ჭარბობდა ქრისტიანული მოსახლეობა, იქიდანაც ჩანს, რომ დავით აღმაშენებელმა თბილისის შემოერთების უმალ სწორედ მოსახლეობის ამ ნაწილისაგან მოითხოვა, არ შეევიწროებინათ მუსლიმები.
That the Christian population considerably exceeded the Muslim population can be seen from the fact, that as soon as David the Builder took Tbilisi, he asked this part of the population not to oppress the Muslims.
48452.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
ეს იყო საერთო ინტერესები ყველა თბილისის მოსახლეობისათვის.
This was in the interest of all the inhabitants of Tbilisi.
48453.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
ასე რომ, დიდგორის ბრძოლის განმაპირობებელი ძირითადი მიზეზი იყო დავით აღმაშენებლის მიერ საქართველოდან თურქ-სელჩუკების განდევნა, დამოუკიდებელი ქალაქების დამორჩილებისათვის წარმატებული ბრძოლა.
Thus, the main reason for the battle of Didgori was that David the Builder had driven the Seljuk Turks out of Georgia, had achieved success in the fight to subordinate the independent cities.
48454.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
ეს აიძულებდა მუსლიმური სამყაროს მესვეურთ ძლიერი საქართველოს სახელმწიფოს სახით თავიანთი დიდი მტერი დაენახათ და ერთად შეკავშირებულთ სამკვდრო-სასიცოცხლო ომი გამოეცხადებინათ მისთვის.
This caused the leaders of the Muslim world to see a powerful enemy in the Georgian state and to engage in a life-and-death struggle against it.
48455.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
დახმარების საძებნელად დაძრულ თურქ-სელჩუკები და მაცხოვრებლები განძიდან და თბილისიდან, პირველ რიგში სპარსეთის სულთანთან მივიდნენ, ხოლო შემდეგ სხვა მუსლიმან მფლობელებს მიმართეს.
The Seljuks, along with the inhabitants of Gandza and Tbilisi, sought the aid first of the shah of Persia, and after that turned to the other Muslim rulers for help.
48456.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
მუსლიმანთა გაერთიანებული ლაშქრის საქართველოზე თავდასხმის ორგანიზატორი და წამომწყები ჩანს ერაყის სელჩუკიანთა გამგებელი, სულთანი მაჰმუდ მუჰამედის ძე.
The ruler of the Iraqi Seljuks, sultan Mahmud, the son of Muhamed, seems to have been the organizer and initiator of the united Muslim attack on Georgia.
48457.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
მაჰმუდ მუჰამედის ძე დაუყონებლივ გამოეხმაურა თბილისელთა თხოვნას.
Mahmud responded immediately to the request of the Tbilisians.
48458.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
მან მიმართა მუსლიმანებს: „ვინც კი სადმე იყო დამასკო და ალეპოდან მოკიდებული, ყველას, მოლაშქრეობის შემძლებელს“, მონაწილეობა მიეღოთ საქართველოს წინააღმდეგ ომში.
He addressed the Muslims with the following words: "Wherever any might be, from Damascus and Aleppo, to all make preparations for an expedition", to take part in the war against Georgia.
48459.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
დავით აღმაშენებლის ისტორიკოსის, მატთეოს ურჰაეცის, არაბი ისტორიკოსების იბნ ალჯაუზისა და იბნ ალ-ასირის ცნობათა შეჯერების შედეგად დგინდება კოალიციური ლაშქრის მეთაურები.
Having studied the information presented by David the Builder's historian, Matteos Urhaietsi, and the Arabian historians Ibn Aljauzi and Ibn Al-Asir, we have ascertained the names of the commanders of the coalition army.
48460.
საქართველო რუსთველის ეპოქაში | დიდგორის ბრძოლა
ნეჯმ ად-დინ ილღაზი - ბაღდადის გამგებელი, ციხესიმაგრე მარდინის, მაიაფარიკინისა და ალეპოს მფლობელი.
Nejm ad-Din llghazi - the ruler of Baghdad and owner of the fortresses of Mardini, Maiafarikini and Aleppo.
წინა შემდეგი