მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
56421.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მეთევზეების გარუჯულსა და გამკვრივებულ სახეებზე სიხარულისა და სიამაყის ღიმილი უცებ ისე შეიფრთხიალებდა ხოლმე, როგორც ჭრელი ჩიტი ქანდარაზე.
A smile of joy and pride, like a colourful bird roosting, suddenly fluttered over the fishermen's sun-tanned weathered faces.
56422.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მაგრამ ყველაზე მეტად მაინც ბედია აეღელვებინა ამ ამბავს.
But Bedia was more excited by this event than anyone else.
56423.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ეს უცხო ბიჭი, მართლაც ახალშობილივით უსახელო და უწარსულო, მისი წყალობით ხელმეორედ მოვლენოდა ქვეყანას.
This strange boy, as nameless and as unprecedented as a new-born baby, had come back to earth thanks to him.
56424.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ეტყობა, ასე ეწერა ბედის ფიცარზე, განსაცდელი შეხვდეს, მაგრამ თავი დააღწიოს და ვანელი მეთევზის ნავში ხელმეორედ დაიბადოსო.
It seemed to be inscribed on fate's tablet that the boy should undergo an ordeal but should escape and be born again in the boat of a fisherman from Vani.
56425.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ბედია მოძალებულ ღიმილს ვეღარ მორეოდა, ისეთი გრძნობა ჰქონდა, თითქოს ორღობეში ჩვილჩაკრული, ჭყეტელა ჭინჭებით დამშვენებული აკვანი მიჰქონდა.
Bedia could not hide his wild smile; he felt as if he was carrying up the alleyway a baby in a cradle embellished with colourful rags.
56426.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ნიჩბები ჭრიალებდნენ.
The oars creaked in their locks.
56427.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ნავი უკვე მსუბუქად მისრიალებდა ნაპირისაკენ და ამოდენა ფარღალალა სივრცეს ოჯახური სიმყუდროვით ავსებდა.
The boat was gently slipping towards the shore, filling this great wide-open space with domestic cosiness.
56428.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ეს სივრცე ბედიას სახლი იყო, აქ გაჩენილიყო, გაზრდილიყო და დაბერებულიყო კიდეც.
This space was Bedia's home; here he had been born, had grown up and grown old, too.
56429.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ამ სახლის კედლებს თავიანთ ჭკუაზე გამოეძერწათ, გამოეწრთოთ და გაეწვრთნათ მისი სული და ხორცი.
The walls of this house had moulded, shaped and trained his soul and flesh to their liking.
56430.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ის ამ სახლში საცხოვრებლად ვარგოდა მხოლოდ;
Only in this house did he feel at home.
56431.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ირგვლივ ყველაფერი გაჩენის დღიდანვე ნაცნობი და ახლობელი იყო.
All around, from the day he was born, everything was familiar and close to him.
56432.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ზღვაზე გასულ ბედიას გული ყოველთვის საგულესა ჰქონდა.
When he was at sea Bedia always felt at ease.
56433.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ტყუილად როდი აერჩიათ მეთევზეებს თავიანთ მეთაურად, ხუთი თითივით იცოდა, სად რა იდო ამ სახლში, საიდან ადგებოდა მზე, საიდან ჩამოდიოდა წვიმა.
The fishermen had chosen him as their chief for good reason: he knew like the back of his hand where everything was in this house, where the sun would rise, where the rain would come from.
56434.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ათასჯერ ჰქონდა გადაჩხრეკილი ყველა კუთხე-კუნჭული, სარდაფიც და საკუჭნაოც.
He had explored a thousand times every nook and cranny, cellar and larder.
56435.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ერთ ნახვად ღირდა ვირთევზების ჯოგს დადევნებული ბედია, ნავის ქიმზე შემდგარი, ოდნავ წინ გადახრილი და იღლიამდე გაშიშვლებული, ბრინჯაოსფერი მკლავით თავს ზევით სამთითა შემართული.
It was an unforgettable sight when Bedia, leaning forward on the prow of his boat, his arms bare to the elbow, holding a harpoon over his head with his bronze-coloured arm, pursued a shoal of cod.
56436.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მაშინ ბედია სანადიროდ გამოსულ ღმერთს ემსგავსებოდა და ამაოდ აწვებოდა გულმკერდზე ქარი, ამაოდ არყევდნენ ნავის ქროლვით გაცოფებული ტალღები, გალახულნი და დამცხრალნი ისევ გამჩენის წიაღს რომ უბრუნდებოდნენ სადღაც, ბედიას ზურგს უკან.
Then Bedia the hunter was like a god; in vain the wind blew against his chest or the waves, enraged by the boat's passage, rocked him, as they were overcome, calmed and sent back behind Bedia, to the depths that created them.
56437.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ბედია ნავის განუყრელი ნაწილი იყო, მისი ამონაყარი, მისი ტოტი, მისი სიმტკიცე და სილამაზეც.
Bedia was an inseparable part of the boat, its offshoot, its branch, its fortress and its beauty.
56438.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ბედიას ნატყორცნი სამთითა მხოლოდ ერთი წუთით გაუჩინარდებოდა ხოლმე მწვანე, აქაფებულ ზვირთებში და თითქმის მაშინვე, წყვდიადიდან ამოსხლეტილ სხივივით, გაბრწყინდებოდა მზეზე, გამარჯვებული, გამარჯვების ცრემლებით სველი.
For just an instant the three-pronged harpoon that Bedia threw vanished in the green, foaming waves; almost instantly, like a beam emerging from the dark, it would shine in the sun, victorious, wet with tears of victory.
56439.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
უცაბედი სიკვდილით გასაცოდავებულ ვირთევზას გარშემო სისხლის შავი ლაქა შემოსდგომოდა და ამაოდ ცდილობდა შესცოცებოდა ზედ, ისევ ჩაბრუნებულიყო თავის მრგვალსა და სლიპინა ჭურჭელში, საიდანაც სამუდამოდ გამოედევნა ბედიას სამთითას.
A black blood stain oozed around the wretched cod, struck by sudden death, and in vain the cod tried to get back to its round slippery vessel from which Bedia's harpoon had irrevocably removed it.
56440.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ზღვაზე მომხდარმა ამბავმა უფრო ადრე მიაღწია ნაპირამდე, ვიდრე ნავებმა.
News of the event at sea reached the shore before the boats did.
წინა შემდეგი