მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
56481.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
აქამდე არც გახსენებია, ანდა სად იყო საამისო დრო.
Until then he had forgotten about it, for he had had no time for worry.
56482.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
დილის თევზი ბარაქიანად ეტანებოდა ბადეს.
The morning's catch had filled the nets with bounty.
56483.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მერე შორს მოტივტივე შავი საგანი დაინახა და ტანმა უგრძნო, რაღაც არაჩვეულებრივი უნდა მომხდარიყო მის ცხოვრებაში.
Then he had seen a far-off black object bobbing up and down and he sensed with his body that something out of the ordinary must be happening in his life.
56484.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მაშინვე იქით გააცურა ნავი.
He immediately headed his boat towards the object.
56485.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მართალია, თევზიც დაჰკარგა და ბადეც, მაგრამ ასეთი ნადავლით არასოდეს დაბრუნებულა ზღვიდან.
True, he had lost his fish and his nets, but he had never come back from the sea with a catch like this.
56486.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ის რომ არა, მართლაც დიდი ცოდვა დატრიალდებოდა.
But for him, a great misfortune would have happened.
56487.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
განა მისი ბრალი არ იქნებოდა, ბიჭი რომ დაღუპულიყო?
Wouldn't it have been his fault if the boy had perished?
56488.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
განა სახლის პატრონმა არ უნდა აგოს პასუხი ყველაფერზე, რაც მის სახლში ხდება?
Isn't the master of the house accountable for all that happens in it?
56489.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ასე ფიქრობდა ბედიაც.
That is what Bedia believed.
56490.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მაგრამ ახლა პირველ მღელვარებას უკვე გაევლო, ბიჭიცა და ვერძიც სამშვიდობოს იყვნენ და ბედიას ისევ გაახსენდა უცაბედად დაგრძელებული მანძილი ზღვასა და ნავების სადგომს შორის.
But now the first excitement was over and the boy and the ram were safe and sound, Bedia again remembered the suddenly extended distance between the sea and the boats' resting place.
56491.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
არა, ზღვა ნამდვილად რაღაცას ეშმაკობდა.
No, the sea really was plotting something.
56492.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მეთევზეები ნავებს უკვე ქვიშაზე მოახრიალებდნენ, ის კი ჩაცუცქებულიყო და ჭროღა, მოუსვენარი თვალებით ხან ზღვას გახედავდა, ხან გადაკაშკაშებულ ნაპირს, სადაც სილის ყველა მარცვალსაც კი ტერფებით ცნობდა.
The fishermen were now dragging their creaking vessels over the sand, while he squatted down, his grey, restless eyes looking now at the sea, now at the brightly shining shore, where the soles of his feet knew every grain of sand.
56493.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მძიმედ მიაბიჯებდნენ და ამაყად მიჰქონდათ თევზით ამოთეთრებული კალათები.
They trod heavily, proudly carrying baskets full of shining white fish.
56494.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ერთი-ორჯერ გამოსძახეს თავიანთ მეთაურს,- რას შვრები, აღარ მოდიხარო?
Once or twice they called out to their chief, "What are you doing, aren't you coming?"
56495.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მაგრამ ბედიამ ხელი რომ აუქნია, მაშინვე გაანებეს თავი.
But Bedia just waved to them, and then they immediately left him in peace.
56496.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ბედია ასე იოლად ვერ წავიდოდა აქედან.
Bedia could not leave so easily.
56497.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მის საკუთარ სახლში ვიღაცას დაუკითხავად გადაეადგილებინა ავეჯი, არა, ავეჯი კი არა, კედელი.
Without asking him, someone had entered his house and moved not just the furniture, but the walls.
56498.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მართალია, უმნიშვნელოდ, მაგრამ თუ დროზე არ მიხედავდა, ასე ცოტა-ცოტაობაში ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება, საერთოდ აღარ დახვედროდა.
It might be insignificant, but if it weren't seen to in time, things would change little by little, and one fine day nothing at all would be there anymore.
56499.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ბედიამ იცოდა, თვალის გაშტერებით ზღვას ვერაფერს დააცდენინებდა, ზღვას თვალიც გაუძლებდა და მოთმინებაც.
Bedia knew that staring at the sea couldn't make it tell him anything, the sea could outdo his eye and his patience.
56500.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ის საკუთარ ეჭვს ათვალიერებდა, წონიდა, ღირდა თუ არა საგანგაშოდ, მოუწონებდა ხალხი ასეთ სიფხიზლეს, თუ ვიღაც ოხუნჯის სამასხარაო გახდებოდა: ჩვენს ბედიას ზურგწამხდარი ვირივით კაჭკაჭი მოლანდებიაო.
He was looking at his own suspicion, he was assessing whether it was worth raising the alarm or not, whether people would appreciate such vigilance, or whether he would become some joker's laughing stock: "Our Bedia’s like a broken-backed donkey, scared of a magpie".
წინა შემდეგი