მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
56561.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
დაუმთავრებელი აკვანი ნელა ირწეოდა.
The unfinished cradle was gently rocking.
56562.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ბოჩიას მამობილისაგან ბევრჯერ ჰქონდა გაგებული, ცარიელი აკვნის გარწევა არ ვარგაო, და აკვანი გააჩერა.
Bochia had often been told by his foster-father that rocking an empty cradle was wrong, so he stopped the cradle.
56563.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ბოჩიამ ფოთოლა მამობილის სახლში მოიყვანა, მამობილის ფეშტამალი აიფარა, მამობილის ჩარხს მიუჯდა და მუხლებამდე ჩაჰყო ფეხები ცაცხვის სურნელოვან ბურბუშელაში.
Bochia brought Potola into his foster-father's house, put on his foster-father's leather apron, sat down to his foster-father's lathe and plunged his legs up to the knee in fragrant lime-wood shavings.
56564.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მერე იმდენი შვილი გაუჩნდათ, ანგარიში აერიათ და ყველა ბავშვს შვილად თვლიდნენ, თავიანთი იყო თუ სხვისი.
Then they had so many children that they lost count and treated every child, theirs or someone else's, as their own son or daughter.
56565.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
„ხომ შეიძლება ჩემი შვილი ყოფილიყოო“ - პირველი ეს გაიფიქრა, როცა ფრიქსე დაინახა, ამოდენა ხალხის თვალწინ უმწეოდ გაშოტილი სილაზე, წყალმცენარის ღეროსავით სუსტი და უსიცოცხლო.
"Well it might have been our child", - was his first thought when he saw Phrixos, sprawled helpless on the sand in front of so many people, as weak as a seaweed stalk, and lifeless.
56566.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ბოჩია მიგდებული ბავშვი იყო და შეიძლება ამიტომაც უყვარდა ბავშვები.
Bochia himself was a foundling, which may be why he was so fond of children.
56567.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მართალია, თვითონაც აღარ ახსოვდა თავისი ასაკი, მაგრამ აქამდე თვალწინ ედგა ის მზიანი დილა, როცა მისმა მამობილმა ფრთხილად გადააძრო კალათას ჭრელი ხელმანდილი და შიგ ჩაიხედა.
True, he no longer remembered how old he was, but he could still see the sunny morning when his foster-father cautiously removed the colourful kerchief covering the basket and looked inside.
56568.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
კალათაში ბოჩია იწვა და სწორედ მაშინ აეხილა თვალი, როცა მამობილმა ხელმანდილი გადახადა კალათას.
Bochia was lying in the basket and opened his eyes just when his foster-father removed the kerchief.
56569.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
პირველი, რაც მან დაინახა, რაც სამუდამოდ აღიბეჭდა მის მახსოვრობაში, მამობილის გაოცებული, გაღიმებული და დილის მზით განათებული სახე იყო.
The first thing that he saw and that was permanently imprinted in his memory was his foster-father's face, amazed, smiling and lit up by the morning sun.
56570.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ამის მერე ბოჩიასთვის მთელ ქვეყანას ასეთი სახე ჰქონდა: გაოცებული, გაღიმებული და დილის მზით განათებული.
Afterwards in Bochia's eyes the whole world had the same face — amazed, smiling and lit up by the morning sun.
56571.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ახლა ფრიქსეზე ფიქრობდა.
Now he was thinking of Phrixos.
56572.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მჭედლის ოხუნჯობამ ისევ გაახსენა გადაფითრებული, ტუჩებგალურჯებული ბავშვი.
The blacksmith's joke reminded him of the child with a face as pale as mistletoe and blue lips.
56573.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ბოჩიამ ერთი პირობა დააპირა კიდეც გამოსულიყო ხალხიდან და ეთქვა, „ჩემი შვილია, დამანებეთ, მე თვითონ მოვუვლიო“.
Bochia had been on the point of stepping out of the crowd and saying, "It's my child, leave him to me, I'll see to him myself".
56574.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მაგრამ ვერ გაბედა, ისე ღელავდა, ენა ვერ მოუტრიალდებოდა სიტყვის სათქმელად.
But he lacked the courage, he was so moved that he could not get his tongue round the words.
56575.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
დაუფიქრებლად იშვილებდა, უკეთესი პატრონი რომ არ გამოსჩენოდა ამ უცხო ბიჭს.
He decided without a thought to adopt this foreign boy if a better foster-parent wasn't found.
56576.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მჭედელი კი ჭირვეულობდა, გამოსავალს ვეღარ პოულობდა უკვე მარილგამოცლილი ხუმრობიდან.
The blacksmith, meanwhile, was in distress, unable to find a way of ending his joke which had now flopped.
56577.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ამას თვითონაც გრძნობდა, ღიზიანდებოდა და უფრო და უფრო იხლართებოდა შიგ.
He felt this, became irritated, and even more confused.
56578.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ფოთოლამ თუ იცის ეს ამბავი, ფოთოლამ? - ხმაში ბრაზი გაერია მჭედელს.
Does Potola know about all this? Does she? - asked the blacksmith, anger entering his voice.
56579.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
თითქოს ბოჩია ათი წლის წინათ მართლა ჩაპარულიყო საბერძნეთში ერთი ღამით და მართლა ეღალატა ფოთოლასათვის.
As if Bochia really had slipped off for one night to Greece ten years ago and been unfaithful to Potola.
56580.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ყასბის მეტი აღარავინ იცინოდა მის გაჭიანურებულ ხუმრობაზე.
Apart from the butcher, nobody else was laughing at his worm-eaten joke.
წინა შემდეგი