მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
56661.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
„მე მაინც არასოდეს არ გავხდები მეფეო“, - ამბობდა აფრასიონი და ამას იმიტომ კი არ ამბობდა, მეფობას ქურუმობა რომ ერჩია, არამედ იმიტომ, წინასწარ რომ შეეძლო ყველაფრის განჭვრეტა, რაც მომავალში უნდა გადახდომოდა თავს.
"But I'll never become king", - Absyrtus used to say, and not because he preferred priesthood to kingship, but because he was clairvoyant and could see what would happen to him in the future.
56662.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
წინასწარ განჭვრეტის უნარი ბუნებას ეჩუქებინა მისთვის და ამით სამუდამოდ გამოერჩია სხვა ბავშვებისაგან, სამუდამოდ წაერთმია მოულოდნელობის განცდის სიმძაფრე.
Nature had endowed him with the gift of foresight and had thus for ever distinguished him from other children, for ever depriving him of the tension of experiencing the unexpected.
56663.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მეორე და მთავარი უბედურება კი ის იყო, არავის რომ არ სჯეროდა მისი, არც მამიდას და, ალბათ, ყველაზე მეტად მამიდას, რადგან, თავად მისანმა, სხვებზე კარგად იცოდა, რამდენი ცოდნა და გამოცდილება სჭირდებოდა, კაცის ბედი კი არა, ამინდი რომ გამოგეცნო ერთი დღით ადრე.
His other, and main misfortune was that nobody, not even, indeed particularly, his aunt, believed him, because she was a soothsayer herself and knew better than others how much knowledge and experience was needed just to predict tomorrow's weather, let alone a man's fate.
56664.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მაგრამ აფრასიონმა უცნაური ბავშვის სახელი მაინც დაიმკვიდრა.
But Absyrtus still won himself the reputation of being a strange child.
56665.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
აიეტს არ მოსწონდა, მეოცნებე მემკვიდრე რომ ეზრდებოდა, მას მუხლებგადატყაული, გახვითქული, ცხენის ფაფარს გამობმული ქაჯი ერჩია, მაგრამ ჯერ საქმეში არ ერეოდა, ჯერ აფრასიონი ქალებს ეკუთვნოდა და აიეტიც იცდიდა.
Æëtes didn't like his heir growing up a dreamer, he would rather have had a little devil with grazed knees, covered in sweat and always hanging on to a horse's mane; for the time being the king left well alone, and Absyrtus belonged to the womenfolk, while Æëtes bided his time.
56666.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
„ბავშვია, გაუვლისო“, - ამბობდნენ მის გასაგონად სასახლეში.
"He's a child, he'll get over it", - the palace people said in the king's hearing.
56667.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
აიეტს არც ეს ესმოდა, არ უნდოდა გაეგო, თითქოს თუ ყურადღებას არ მიაქცევდა, უკეთესად მოერეოდა ბავშვობას მისი ვაჟიშვილი.
Æëtes wasn’t listening and didn’t want to, as though his son would grow out of this childishness if he paid no attention.
56668.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
აიეტმა არ იცოდა, რას უნდა გაევლო, რა უცნაურობა სჭირდა ტახტის მემკვიდრეს.
Æëtes didn't know what his son had to get over, what strangeness the heir to the throne was suffering from.
56669.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მაგრამ ხვდებოდა, „უცნაურობა“ რბილად ნათქვამი სიტყვა იყო და ამ სიტყვას შეიძლებოდა ათასნაირი მნიშვნელობა მიეღო, თუკი ჩაეძიებოდა.
But he realised that "strangeness" was too mild a word for it and, on reflection, could have countless different meanings.
56670.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
შეიძლება, ამის ეშინოდა აიეტს და ამიტომაც არ ერეოდა საქმეში.
That may be what Æëtes afraid and why he let well alone.
56671.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ასე იყო თუ ისე, აფრასიონი ჯერ ისევ ქალების ფრთის ქვეშ იზრდებოდა.
In any case, Absyrtus was growing up for the time being under the women's care.
56672.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ძიძა-გადიებს კი, მოუსვენარი, თამაშზე გადაგებული, ძნელად მოსავლელი ქარისა ერჩიათ, წყნარსა და გამგონ აფრასიონს.
The nurses preferred the restless Chalciope, who was preoccupied with playing, to the quiet and obedient Absyrtus.
56673.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
აფრასიონი ხანდახან ისეთ რამეს ეტყოდათ, ფეტვივით დააბნევდათ ხოლმე. ქარისა კი ჩვეულებრივი ბავშვი გახლდათ, ცელქი, დაუღალავი, კისკისა.
At times Absyrtus would say something to them which left them at a total loss, whereas Chalciope was a normal child, naughty, tireless, full of laughter.
56674.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ერთხელ აფრასიონი ავად გახდა, მაშინ ხუთი წლისაც ძლივს იქნებოდა.
Once, when he was barely five, Absyrtus fell ill.
56675.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
სიცხე მოსვენებას არ აძლევდა და მთელი ღამეები შამფურივით ტრიალებდა საწოლში.
He was restless with fever and for whole nights turned in his bed like a spit.
56676.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ძიძა სასთუმალთან ეჯდა და ყვინთავდა.
His nurse sat drowsing by his bedhead.
56677.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ჭადარი ამბობს... - დაიწყო უცებ აფრასიონმა.
The plane tree says… - Absyrtus suddenly began.
56678.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
აბა, ჭადარიო? - წამოვარდა გულგახეთქილი ძიძა.
Did you say plane tree? - said the alarmed nurse.
56679.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ჭადარი ამბობს, ვინმემ ფოთოლი რომ შემაწყვიტოს და აფრასიონს დააფაროს შუბლზე, მაშინვე მორჩებაო, - თქვა აფრასიონმა.
The plane tree says someone should pluck a leaf and put it on Absyrtus's brow, then he'll get better instantly, - said Absyrtus.
56680.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
რა უნდა ექნა ძიძას, ამ შუაღამისას ხეზე ხომ არ აძვრებოდა, ან რა იცოდა, რომელი ჭადარი ელანდებოდა სიცხისაგან გადაბლენტილ ბავშვს.
What could the nurse do: she could hardly climb a plane tree at midnight, and she didn't know which plane tree the fever-stricken child meant in his delirium.
წინა შემდეგი