მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
56681.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
აფრასიონი კეთილი ბიჭი იყო.
Absyrtus was a kind boy.
56682.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ყველაფერზე გული შესტკიოდა.
He felt pity for everything.
56683.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ქათამი რაა, ქათმის დაკვლას ვერ აყურებინებდით.
He couldn't even bear the sight of a chicken being slaughtered.
56684.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
თონეს რომ გაახურებდნენ, დაკვირტული ფიჩხის ტკაცატკუცზე ცრემლი მოადგებოდა ხოლმე.
Tears would well in his eyes when the budding twigs crackled as the bread oven was heated up.
56685.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
„ასეთი თუ დარჩა, როგორ უნდა იცხოვროს?“ - გულს ასკდებოდა აიეტი.
"If he's going to be like that, how will he live?" - Æëtes asked in anguish.
56686.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
აიეტმა რა იცოდა, სასახლეში თავსაც რომ იქცევდნენ მის მემკვიდრესთან ლაზღანდარობით, თორემ დიდი ცოდვა დატრიალდებოდა ალბათ.
If Æëtes had known that people in the palace amused themselves by making fun of the heir to the throne, there would very likely have been bad trouble.
56687.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ამდენს ვეღარ მოითმენდა ვერც მამა და ვერც მეფე.
As father and as king, he would not have put up with this.
56688.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
„ერთი მითხარი, თუ ბიჭი ხარ, შარშან რომ შავტარიანი დანა დამეკარგა, სად არის და როგორ არის ახლაო“, - ეკითხებოდნენ შუაში ჩაყენებულ აფრასიონს სასახლის უსაქმურები.
"Tell me, if you're a good lad, where the black-handled knife I lost last year is, and what it's doing", - the idle courtiers who surrounded Absyrtus would ask.
56689.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
აფრასიონი კი წუხდა, ტუჩებს იჭამდა, შუბლზე ოფლი ასკდებოდა, ამდენის გაგება რომ არ შეეძლო.
Absyrtus was upset, bit his lips and his brow sweated because he didn't know such a small thing.
56690.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მართლა ესმოდა, რას ამბობდა ჩიტი, ან ბალახი, ბზარში ჩამალული ჭრიჭინა თუ ფოთლებზე ადგაფუნებული წვიმა.
He understood what a bird, a herb or a cricket hidden in a cranny, or the rain dripping on the leaves was saying.
56691.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
გული წინასწარ უგრძნობდა, თუკი რამე სასიხარულო, ანდა საწყენი უნდა შეხვედროდა მასაც და მის ახლობლებსაც, ხოლო იმ დანის ავანჩავანი, შარშან რომ დაჰკარგოდა ვიღაცას, და ისიც საკითხავი იყო, მართლა დაჰკარგოდა თუ არა, რა თქმა უნდა, არ იცოდა და ვერც გაიგებდა.
He had a premonition if any joy or sorrow was in the offing for him and those close to him, but he didn't know and couldn't guess about that business about the knife lost by someone last year, and it might even not have been lost.
56692.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ამიტომაც წუხდა აფრასიონი და დამნაშავესავით თავჩაღუნული იდგა „დაკარგული დანის“ პატრონის წინაშე, თითქოს თვითონ მოეპარა ის დანა და ახლა ნაქურდალის გამოჩენისა რცხვენოდა.
So Absyrtus was upset and stood there, his head bowed, as if guilty, before the owner of the "lost knife", as if he himself had stolen the knife and was too ashamed to show that he had stolen it.
56693.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
თუმცა, ისეთი უცნაური ლაპარაკი იცოდა, არავის გაემტყუნებოდა, თავშესაქცევად გაეჩერებინა ეს ფერმკრთალი ბიჭი, სასახლის ტალანებში მართლა მისანივით რომ დახეტიალობდა.
But he had such an odd way of speaking that nobody could be blamed for finding it fun to accost this pale-faced boy who wandered the palace corridors like a soothsayer.
56694.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
„ყველა პეპელა ბრმაა“, - ამბობდა აფრასიონი და როცა ჰკითხავდნენ, რატომ აბრმავებ პეპლებს, რა დაგიშავესო, სრულიად სერიოზულად პასუხობდა, „მე კი არ ვაბრმავებ, ბრმებად იბადებიან, ორი დღის სიცოცხლე უფრო გრძელი რომ ეჩვენოთო“.
"Every butterfly is blind", - Absyrtus would say and, when asked why he blinded butterflies, what had they done to him, he replied in all seriousness, "I don't blind them, they're born blind so that their two days of life seem longer to them".
56695.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
„პეპელა რომ ბრმა არ იყოს, ჩამოსაჯდომი ყვავილის არჩევასაც ვერ მოასწრებდა, ყველა ყვავილი ერთნაირად მოხიბლავდა, ერთნაირად მიიზიდავდა და იმასაც უნდა ეწვალა, ეყოყმანა და ამ წვალებასა და ყოყმანში მოკვდებოდა კიდეც“.
"If a butterfly weren't blind, it would take too long to choose which flower to fly to, every flower would seem equally delightful and alluring, and it would suffer pain, would hesitate and would even die of pain and hesitation".
56696.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
„ახლა კი უფრო მეტსაც ასწრებს და უფრო მეტ ყვავილსაც პოულობს, რადგან ბრმაა და არჩევანის უნარი არა აქვსო“, - ამბობდა აფრასიონი და მოდი და ნუ გაგიკვირდებოდა ამ ცეროდენა ბავშვისაგან ასეთი ლაპარაკი.
"As things are, it has time to find more flowers, because it's blind and can't choose", - Absyrtus used to say: it was hard not to be astounded by such talk coming from a Tom Thumb of a boy.
56697.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
„ბავშვისა არაფერი სცხიაო“, - ამბობდნენ ძიძა-გადიები და ისევ „დასაბმელი“ ქარისა ერჩიათ, წყნარსა და თვინიერს, უდროოდ დაბრძენებულსა თუ სულელად დაბადებულ აფრასიონს.
"There's nothing childlike about him", - said the nurses, who continued to prefer the "wildcat" Chalciope to the calm and meek, precociously wise or congenitally silly Absyrtus.
56698.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ახლა აფრასიონი სხვებთან ერთად ნავში იჯდა და წყალუხვი მდინარის ნაპირებს ათვალიერებდა.
Now Absyrtus was sitting with the others in the boat and gazing at the banks of the well-watered river.
56699.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
მან ეს გზა ზეპირად იცოდა, მაგრამ რაც სხვებისათვის ჩვეულებრივი ხე, ბუჩქი ან ყვავილი იყო, სხვა ათასი ხის, ბუჩქისა და ყვავილის მსგავსი, მისთვის ყოველ მათგანს უთვალავი სული და სახე ჰქონდა.
He knew the route by heart, but what to others was an ordinary tree, bush or flower, like any of a thousand trees, bushes or flowers, every one of them had, as far as he was concerned, a unique soul and appearance.
56700.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი I
ნაირნაირ, უცნაურ ჩვენებად შეიძლება ქცეულიყო უცებ წვიმით ჩამორეცხილი ფლატე თუ სოკოებით გადაჭმული კუნძი.
A rain-scoured river bank or a fungus-eaten stump could become any sort of extraordinary vision.