მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
56841.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ფრიქსე თითქოს ვერ ამჩნევდა ქარისას, აღარც მისი დანახვა უნდოდა და აღარც მისი ხმის გაგონება.
Phrixos seemed not to notice Chalciope, not to want to see her or hear her voice.
56842.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ამ ამბავმა ქარისა ჯერ დააბნია, იმდენად ძნელი წარმოსადგენი, იმდენად ძნელი დასაჯერებელი იყო, ქმარს მობეზრებოდა, აღარ ყვარებოდა.
At first this dismayed Chalciope, so hard was it to imagine or to believe that her husband was tired of her, that he no longer loved her.
56843.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ერთი პირობა ისიც იფიქრა, მისნებმა და მკითხავებმა ხომ არ შემიცვალესო, მაგრამ რაც დრო გადიოდა, ცხადი ხდებოდა, ფრიქსე შეგნებულად არიდებდა თავს.
She even thought that soothsayers and seers might have put a spell on him to stop him loving her, but as time passed it became clear that Phrixos was deliberately avoiding her.
56844.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მაშინ კი გაცეცხლდა ქარისა, მაგრამ ავადმყოფობისგან ჩამომჭკნარ ფრიქსეს რომ უყურებდა, საცოდაობით იწვოდა და თავს იკავებდა.
Then Chalciope became furious, but when she looked at Phrixos, withered by his illness, she felt a burning pity and restrained herself.
56845.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ოღონდ თვითონაც არ იცოდა, სანამდე ეყოფოდა მოთმინება.
But she didn't know how long her patience would last.
56846.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მათი საწოლი ჯერ კიდევ გათიშული იყო, ფრიქსე დუმდა, ქარისას კი თავმოყვარეობა არ აძლევდა ნებას, თვითონ შეეთავაზებინა თავისი თავი.
They still didn't share a bed: Phrixos was silent, but Chalciope's pride would not let her offer herself first.
56847.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მაგრამ ახლა უფრო გვიანობამდე ეჯდა ქმარს სარეცელთან, თუმცა მისი ქმარი, ხისგან გამოჩორკნილ თოჯინასავით უძრავი და უმწეო, შორს იყო მისგან, ღრუბლებში დაფრინავდა და აღარ შეეძლო, ან არ უნდოდა ქარისას მშვენიერებათა დანახვა.
But now she sat up later by her husband's bedside, although he, as motionless and inert as a carved wooden doll, was far away, flying in the clouds: he was no longer able or willing to see Chalciope's beauty.
56848.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქარისა შეურაცხყოფილად გრძნობდა თავს, მაგრამ, ამავე დროს, საგონებელში აგდებდა ქმრის გულგრილობა.
Chalciope felt insulted but, at the same time, her husband's indifference set her pondering.
56849.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
იმასაც გრძნობდა, ფრიქსე ახლა უფრო იზიდავდა თავისი გულგრილობით, უფრო მნიშვნელოვანი და უფრო საინტერესოც გამხდარიყო მისთვის.
She sensed that by being indifferent Phrixos had become more attractive, more significant and more interesting to her.
56850.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მაგრამ ეს მეორე მხარე იყო, შედარებით უმნიშვნელო.
But this was a secondary, relatively trivial aspect.
56851.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
იქამდე ვერ მოისვენებდა, სანამ არ გაიგებდა ამ გულგრილობის მიზეზს.
She could not rest until she understood the reason for this indifference.
56852.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მისი ბუნება ვერ შეეგუებოდა, თუნდაც ერთი დღით ყოფილიყო დავიწყებული, უგულველყოფილი, მობეზრებული.
Her nature couldn't accept for even one day being forgotten, undesired, found tiresome.
56853.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
არა, ქარისა ამას ვერ აიტანდა, ჯობდა ისევ სიკვდილს წაერთმია ქმარი, ვიდრე ქმარი თავისით წავიდოდა მისგან.
No, Chalciope couldn't put up with that; better that death should take away her husband, than that her husband should leave of his own free will.
56854.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მაგრამ ჯერჯერობით მოთმინება ჯობდა, თავი ისე უნდა დაეჭირა, ვითომ ვერაფერს ამჩნევდა, ვითომ არაფერი არც იყო შესამჩნევი.
But for the time being, it was better to be patient, she had to act as if she didn't notice anything, as if there wasn't anything to notice.
56855.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მეუღლის სარეცელთან ჩამომჯდარი, სიცოცხლესავით მომხიბვლელი და ხალისიანი, გათენებამდე ეჩურჩულებოდა ძილგამკრთალსა და ერთიანად მოჩვარულ ქმარს, რომელსაც ყველაზე მეტად მისი მომხიბვლელობისა და სიხალისის ატანა უჭირდა.
Sitting at her husband's bedside, as enchanting and joyful as life itself, she would whisper until dawn broke to her drowsy and listless husband, who found her enchantment and her joyfulness the hardest thing to bear.
56856.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქარისაც ხვდებოდა ამას, თვითონაც ღიზიანდებოდა, მაგრამ არ იმჩნევდა, დაფარული სიბრაზისაგან გაუხეშებული ხმით ახსენებდა თავიანთ ბავშვობას, პირველ კოცნას, პირველი შვილის დაბადებას... თითქოს გაჭირვეულებულ ბავშვს დასაძინებელ ზღაპარს უყვებოდა
Chalciope realised this, she was herself irritated by it, but she wouldn't show it and in a voice coarsened by repressed anger she reminded him of their childhood, their first kiss, the birth of their first child...as if she was telling a fairy story to send a capricious child to sleep.
56857.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
შეიძლება, თვითონაც ვეღარ გრძნობდა, ყოველი მისი სიტყვა ცუდად შენიღბული მუქარა რომ იყო, ქალის მუქარა, რომელიც არავის არ მისცემდა ნებას მასხრად აეგდო მისი ყველაზე ბედნიერი დღეები.
Perhaps she herself couldn't feel any more that every word she said was a badly disguised threat, a woman's threat which forbade anybody to make a mockery of her happiest days.
56858.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქარისა ამაყი, პატივმოყვარე ქალი გახლდათ, მაგრამ ჯერ კიდევ შერჩენოდა ბავშვური გულუბრყვილობა: რასაც ფიქრობდა, იმას ხედავდა და ისეთად ხედავდა, როგორიც უნდოდა რომ დაენახა.
Chalciope was a proud woman who stood on her dignity, but she still had a child's naivety: she thought as she saw, and she saw what she wanted to see.
56859.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ის იმ ყაიდის ქალებს ეკუთვნოდა, წინასწარვე რომ გადაწყვეტენ, ვის შეაყვარონ თავი, ერთ დღეს რომ დაიჯერებენ შეყვარებულნი ვართო და უყოყმანოდ, უდრტვინველად იბლანდებიან წარმოდგენილი სიყვარულის ბადეში.
She belonged to that class of women who decide in advance who they will fall in love with: one day they are convinced, "We are in love," and without hesitation or doubts they get entangled in a net of imaginary love.
56860.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ეს რწმენა, ხანდახან, მთელი სიცოცხლის მანძილზე, ნამდვილი სიყვარულის მაგივრობას უწევთ და სხვა ქალებთან შედარებით, გაცილებით მტკივნეულად განიცდიან ყოველგვარ მარცხს, რადგან ქვეცნობიერად იმასაც გრძნობენ, თვითონვე რომ არიან ყველაფრის წამომწყებნი.
This belief can sometimes last a lifetime as their substitute for real love and, compared with other women, they feel any defeat much more painfully, because they subconsciously sense that they are the ones who initiated everything.
წინა შემდეგი