მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
56901.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქარისა ისეთი ხის ანაჭერი გახლდათ, თავის გაპარტახებულ ეზო-ყურეში სხვას არ ჩაახედებდა, არც ეჭვის ჭიას მისცემდა ნებას, სხვების თვალწინ გამოცოცებულიყო.
Chalciope was carved of special wood: she wouldn't let others see into her ravaged home, and nor let her doubts creep out for others to see.
56902.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ახლაც უცებ გამოფხიზლდა, ცრემლმა გამოაფხიზლა და ღვარძლიანად გაუღიმა სიცარიელეს.
So she quickly came to her senses, sobered by her tears, and she smiled biliously at the emptiness around.
56903.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მან მიიღო ქმარ-შვილის გამოწვევა და საბრძოლველად მოემზადა.
She took up the challenge from her husband and sons and prepared to do battle.
56904.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ასე გაიარა შემოდგომამ, მერე ზამთარმაც და, როცა კარიბჭის თაღებში პირველი მერცხალი დატრიალდა, მხოლოდ მაშინ იგრძნო ქარისამ, რა დრო გასულიყო ამ უაზრო თვალთვალსა და მიყურადებაში.
Thus autumn, and then winter passed. Only when the first swallow dived under the gate arches did Chalciope feel how much time had been spent on pointless vigilance.
56905.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
„კიდევ ერთი გაზაფხულიო“, - გაიფიქრა სევდიანად.
"Yet another spring," she thought sadly.
56906.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მიწა ჯერ კიდევ სველი იყო, ჯერ კიდევ იდო თოვლი შორეულ მწვერვალებზე, ფრიქსემ სახედარს ბარ-ნიჩაბი რომ აჰკიდა, ვაჟებიც თან გაიყოლა და მთებისკენ გასწია.
The earth was still damp, snow still lay on the distant peaks when Phrixos loaded a pack-mule with spades and shovels, gathered his boys and set off for the mountains.
56907.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
როცა ჰკითხეს, სად მიდიხარ, რა გადაგიწყვეტიაო, ვალიდან ამოსვლაო, უპასუხა ფრიქსემ.
Asked where he was going, what he had set his mind on, Phrixos said, "I have a debt to repay."
56908.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქარისამ თავისი ხელით ჩაულაგა ქმარ-შვილს საგზალი.
Chalciope personally prepared her husband's and sons' food for the journey.
56909.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
არც იმათ უთქვამთ, სად მიდიოდნენ და არც ქარისას უკითხავს.
They didn't say where they were going, and she didn't ask.
56910.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
სხვებს კი ეუბნებოდა: წავლენ, გაივლიან, კაცები არიან, ახლა მამასთანაც არაფერი გაუჭირდებათო.
She told others, "They're going off, they'll walk about, they're men, and with their father there they'll be all right."
56911.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
სანამ მისი ქმარ-შვილი პირველად გავიდოდა უიმისოდ სასახლის გალავანში, სახიდან ღიმილი არ მოშორებია.
Her husband and sons were going outside the palace walls for the first time without her, but she kept smiling.
56912.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
სამი თვე სარკმელთან იდგა ქარისა, სამი თვე თავგანწირულად იგერიებდა ავ წინათგრძნობას, რადგან დარწმუნებული იყო, ხუთივენი დაბრუნდებოდნენ, ასე ვერაგულად, სიტყვის უთქმელად არ მიატოვებდნენ, ვერ გაბედავდნენ მის გაცურებას.
For three months Chalciope stood by the window, for three months she fended off forebodings, for she was sure that all five would come back, that they wouldn't abandon her so treacherously, without saying a word, that they wouldn't dare dupe her.
56913.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ხეები აყვავდნენ, დაიკვირტნენ და შეიფოთლნენ კიდეც.
The trees came into blossom, then unfurled their leaves.
56914.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ჰაერში ირმის დორბლი დაფრინავდა.
Old cobwebs flew through the air.
56915.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
სამი თვის თავზე ქალაქში ბარ-ნიჩბების ხმამ მოაღწია და ვანელებმა მალე დაინახეს კიდეც წელამდე თხრილში ჩამდგარი ფრიქსე და მისი ვაჟები.
After three months the sound of spades and shovels reached the city, and soon the people of Vani saw Phrixos and his sons again, standing up to their waists in a ditch.
56916.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მათ ზურგსუკან პირღია და დაკლაკნილი თხრილი ნისლით გაბაცებულ მთებამდე გადაჭიმულიყო.
Behind them a wide-mouthed, winding ditch stretched back to the mountains made pallid by mist.
56917.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ხუთი კაცი გამალებით თხრიდა მიწას, თხრილის კიდეზე ხმელი პური და ხელადა შემოედგათ.
The five men had hurriedly dug the earth; dry bread and a drinking vessel stood at the side of the ditch.
56918.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ვანელები შეწუხდნენ, ამ დღეში რომ იხილეს მეფის სიძე და შვილიშვილები, მაგრამ ფრიქსემ ახლოს არავინ გაიკარა: ქალაქში წყლის შემოყვანა ღმერთებმა დამავალეს, რათა ამით მაინც გადაგიხადოთ მადლობა, უპატრონო ბავშვს თავშესაფარი რომ მომეცითო.
The people of Vani were upset to see the king's son-in-law and grandsons in this state, but Phrixos would not let anyone come near. "The gods ordered me to bring water down to the city, so that I can at least give you thanks for giving me, a homeless boy, asylum," he said.
56919.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
- ეს მარტო ჩემი და ჩემი შვილების საქმეა, - მტკიცედ განაცხადა ფრიქსემ და გაოფლილი სახე ხელის ზურგით მოიწმინდა, გალეულ კისერზე ლურჯი ძარღვი უფეთქავდა, მოხრილი და სუსტი ბეჭები მზეზე დასწვოდა.
"This is my and my sons' business only," Phrixos declared firmly, wiping the sweat from his face with his hand; a blue vein pulsed in his neck, his hunched, weak shoulders were sun-tanned.
56920.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქალაქში უფრო გაჭირდა თხრილის გაყვანა, სახლებისთვის გვერდი უნდა აექციათ, ქუჩები გადაეჭრათ, სანამ მთავარ მოედანს მიაღწევდნენ.
It was harder to continue the ditch into the city, the sides of houses had to be negotiated, streets had to be crossed before they reached the main square.
წინა შემდეგი