მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
56861.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მარცხი ისევე აღიზიანებთ, როგორც ფიზიკური ნაკლი, რომლის არც შემჩნევა უნდათ და არც დამალვა შეუძლიათ.
Defeat annoys them as much as a physical defect which they don't want noticed but can't hide.
56862.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
თავის მოსულელება ასეთი ქალებისათვის თავდაცვის საშუალებაა და, მართლაც, ყოველთვის ისე უჭირავთ თავი, თითქოს არაფერი ჰქონდეთ შესაშფოთებელი.
Self-deception is for such women a means of self-defence: they always behave as though they had no worries.
56863.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
სინამდვილეში, ხალხისა ეშინიათ, ხალხის თვალში დამცირების, და პირად ცხოვრებას ისეთივე გულმოდგინებით მალავენ, როგორც უადგილო ადგილას ამოსულ ბალანს.
In fact, they are afraid of people, of being demeaned in the eyes of others, and they hide their personal life as carefully as they would hide hairs growing in the wrong place.
56864.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ჯერ კიდევ ბავშვი იყო, მტკიცედ რომ გადაწყვიტა, „ფრიქსეს თავი უნდა შევაყვაროო“.
She was still a child when she firmly decided, "I have to make Phrixos fall in love with me."
56865.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მერე კი ვეღარ გაარკვია, რა უფრო მთავარი იყო მისთვის, ბავშვობაში მიღებული გადაწყვეტილება თუ ფრიქსე.
After that she could never be sure what was more important for her, the decision she took as a child, or Phrixos.
56866.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ეს გადაწყვეტილება ზრდიდა და აქალებდა ქარისას და მხოლოდ მასზე იყო დამოკიდებული, როგორი იქნებოდა იგი, როცა მართლა შეძლებდა კაცის შეყვარებას, თამამი და პირდაპირი, თუ მხდალი და ანგარიშიანი.
This decisiveness made Chalciope an adult and a woman, and on it alone depended how she would be when she really did fall in love with a man: bold and direct, or cowardly and calculating.
56867.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქარისა მხდალიც იყო და ანგარიშიანიც.
Chalciope was both cowardly and calculating.
56868.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
სიყვარული, თუკი მართლა არსებობდა ასეთი რამე, სამკაულად სჭირდებოდა და არა სატანჯველად.
She needed love, if it really existed, as an ornament, not as a source of suffering.
56869.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ის სატანჯველად არ იყო გაჩენილი, ტკივილს ვერ აიტანდა, ის კი არა, თითი რომ გაკაწვროდა, ნახევარ სასახლეს სული უნდა ებერა განაკაწრზე, მეორე ნახევარს კი კოცნითა და საჩუქრებით აევსო.
She wasn't born to suffer, she couldn't stand pain: in fact, if she only scratched a finger, half the palace had to come and blow on her scratch, while the other half had to swamp it with kisses and presents.
56870.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქარისას ის უნდოდა, რაც დაამშვენებდა, კიდევ უფრო გამოაჩენდა და კიდევ უფრო შესაშურს გახდიდა მის ბედსა და სილამაზეს.
Chalciope wanted whatever would enhance her, what would make her more noticed and make her happiness and beauty even more enviable.
56871.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ფრიქსესაც ამიტომ შეაყვარა თავი.
That was why she made Phrixos fall in love with her.
56872.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
უცხოელი მეფის შვილი დღითიდღე იზრდებოდა, მშვენდებოდა და დღითიდღე იქცევდა გოგოების ყურადღებას.
The foreign king's son was growing bigger and more handsome with every day, and with every day was attracting more attention from girls.
56873.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქარისამ კი თავი შეაყვარა, რადგან ქარისა ყველა გოგოს ჯობდა და ის უნდა ყვარებოდა ყველაზე კარგ ბიჭსაც.
Chalciope made him fall in love because she was better than any other girl and had to love the best boy.
56874.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მაგრამ ეს ძველი ამბავი იყო უკვე, ახლა ის „ყველაზე კარგი ბიჭი“ გაპარვას აპირებდა, აღარ უნდოდა ქარისა და ადვილი შესაძლებელია, თუკი მართლა ასე მოხდებოდა, ხვალ მასხრად აეგდოთ ქარისა იმავე გოგოებს, რომლებსაც თავის დროზე თვალი დაუყენა და შურით დაუხეთქა გულები.
But this was all in the past now and the "best boy" was planning to get away: he no longer wanted Chalciope and it was very likely, should this happen, that tomorrow Chalciope would be mocked by the girls whom she had once disdained and who were heartbroken by envy of her.
56875.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
„შვილი კიდევ გავაჩინოთ, ესენი უკვე გაიზარდნენ, რაღა დროს მაგათი მოფერებაა, ხომ ხედავ ახლოსაც აღარ გვიკარებენო“, - ეტიტინებოდა ქარისა ფრიქსეს.
"Let's have another baby, the others have grown up now and are too old to cuddle, you can see they won’t let us come near them," Chalciope murmured to Phrixos.
56876.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
როცა ფრიქსე პასუხობდა: ეგენიც არ უნდა გაჩენილიყვნენო, ვერ გაეგო, რატომ არ უნდა გაჩენილიყვნენ მისი შვილები და გრძნობდა, როგორ ელეოდა მოთმინება, რა ცოტა აკლდა, ქმარს რომ ყელში სწვდომოდა და ფრჩხილებით ამოეძირკვა მისთვის სანახევროდ ისედაც გადმოყრილი თვალები.
When Phrixos replied that they shouldn't have had the other children, she couldn't understand why her children shouldn't have been born and felt her patience running out: she was on the point of grabbing her husband by the throat and with her fingernails gouging out his eyes, which were already half out of their sockets.
56877.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
- მაგათგან რა ხალხი უნდა გამოვიდეს, ჯერ კუჭში საკუთარი პური არ ჩასვლიათო, - ამბობდა ფრიქსე.
"What sort of men are they going to be, when they've never had their own bread in their stomachs?" said Phrixos.
56878.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქმრის სიტყვები მწარედ ხვდებოდა გულზე ქარისას, იმ წუთას დასანახავად ეჯავრებოდა ფრიქსე, რადგან იმას არ ამბობდა, რაც მას აწუხებდა და აინტერესებდა.
Her husband's words hurt Chalciope to the quick; that moment she loathed the sight of him, for what he was saying was not what troubled or interested her.
56879.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მეორეც ერთი, ფრიქსეს უფლებაც არ ჰქონდა, უმადური ყოფილიყო ვინმესი.
Above all, Phrixos had no right to be ungrateful to anyone.
56880.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქარისას ქმარ-შვილს ვინ გაუბედავდა პურის დამადლებას, ან ფრიქსეს როგორ უტრიალდებოდა ენა, თუ ესეც მორიგი ხრიკი არ იყო ქარისასაგან თავის დასაღწევი.
Who would dare grudge Chalciope's family their bread, and how could Phrixos even think of saying such a thing, unless it was just another trick to enable him to escape from her?
წინა შემდეგი