მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
56921.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
თხრილით გაგლეჯილ ქუჩებზე მორებს სდებდნენ, ხალხს რომ სიარული შეძლებოდა.
Felled trees were laid across streets torn up by the ditch so that people could cross.
56922.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მთავარ მოედანზე ფრიქსემ ქვითკირის ნავი ამოაშენა, თაღი დაადგა, თაღში ღარი დაატანა და ერთ მშვენიერ დღეს მღვრიე, დაუწმენდავი წყალი, მოთვინიერებული ურჩხულივით, წამოჰყვა თხრილს ნისლით გაბაცებული მთებიდან ქალაქამდე - გზადაგზა ისე იკლაკნებოდა, თითქოს უხილავი და შემაწუხებელი ტვირთის მოშორებას ცდილობსო.
On the main square Phrixos erected a masonry tank, put in an arch, installed a spout on the arch, and one fine day muddy, unfiltered water, like a dragon tamed, came down the ditch to the city from the mountains made pallid by mist: on the way down the water wriggled as if it was trying to get rid of an invisible and troublesome burden.
56923.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ბოლოს, თაღში დატანებული ღარიდან ითქრიალა და პირველ შხეფებს შარშანდელი ფოთლები, ბალახის ხმელი ღეროები და შლამიც გადმოაყოლა.
Finally, from the spout in the arch the water gushed forth, its first spurts bringing last year’s leaves, dry stalks of grass, and silt.
56924.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
წელამდე შიშველი, მიწაში ამოგანგლული ფრიქსე ნავის კიდეზე ჩამომჯდარიყო, ხელში ჯამი ეჭირა და ხალხს ეპატიჟებოდა: მოდით, გასინჯეთ ჩემი წყალიო.
Phrixos, naked to the waist, mud-stained, was perched on the water tank's wall; he was holding a bowl and inviting the people, "Come and try my water!"
56925.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ფრიქსე ბედნიერი იყო, მისი ოთხი ვაჟი იქვე, მის ფეხებთან მიყრილიყო და დაღლილობისაგან მძიმედ სუნთქავდა.
Phrixos was happy, as were his four sons, who were at his feet, breathing heavily from exhaustion.
56926.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
წყალი დგაფუნობდა, შხეფებს აფრქვევდა და მთელი ქალაქის თავზე გრილსა და ვერცხლისფერ ბურუსს აყენებდა.
The water roared, spraying out droplets and creating a cool, silvery mist that hung over the entire city.
56927.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ამ ბურუსში გახვეულ ფრიქსეს ისეთი გრძნობა ჰქონდა, თითქოს ოცდახუთი წლის წინათ დაკარგულ სახლში დაბრუნებულიყო.
Enveloped in this mist, Phrixos had the feeling that he was back in the home he had lost twenty-five years ago.
56928.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქარისა მაშინაც სარკმელთან იდგა, მოედანზე შეკრებილი ხალხის ჟრიამული ესმოდა და გრძნობდა, როგორ დაშორებოდა ქმარ-შვილს.
Meanwhile Chalciope was standing by the window, listening to the clamour of the people gathered on the square. She sensed how much her husband and sons had distanced themselves from her.
56929.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ისინი კი მობრუნებულიყვნენ, მაგრამ ისეთები არა, ამ სამი თვის წინათ რომ გაესტუმრებინა.
True, they had come back, but not the same as when they had left three months ago.
56930.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
სამი თვის უკედლებო, უმეთვალყურო ცხოვრებას, თხრილში ძილსა და ერთი ხელადიდან დალეულ წყალს ისინი უარესად დაეახლოვებინა და დაემსგავსებინა კიდეც ერთმანეთისათვის.
Three months of life in the open, unsupervised, sleeping in a ditch and drinking water from the same vessel had brought them closer to each other and made them even more alike.
56931.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მართალია, ქარისას არც ერთი არ ენახა ჯერ, მაგრამ გრძნობდა, გაუჭირდებოდა მათი ცნობა.
Chalciope had not yet seen any of them, but she could feel that recognizing them would be hard.
56932.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
იმ ხუთს, სისხლის გარდა, სხვა რაღაცაც აერთებდათ, თითქოს თხრილი თავიანთ გარშემო შემოევლოთ და ქარისა თხრილს აქეთ დაეტოვებინათ.
Those five men were united by something other than blood, as if the ditch had cut them off and left Chalciope on the other side.
56933.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
გაღმა ნაპირზე არავინ ეპატიჟებოდა და ქარისას უცებ შეეშინდა ქმარ-შვილთან შეხვედრისა, ისინი უფრო ძლიერებიც ჩანდნენ, თანაც ხუთნი იყვნენ და, თუ მათთან ყოფნა უნდოდა, მარტოს უნდა გადმოეძლია ხუთი მამაკაცის ძალა.
Nobody was inviting her to cross to the other bank, and she suddenly feared meeting her husband and sons: they seemed to be more powerful, and there were five of them: if she wanted to be with them, she had to overcome on her own the strength of five men.
56934.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ის ხომ მარტო იყო.
And she was alone.
56935.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
თუმცა არა, ქარისას მედეა ჰყავდა, დაცა და ქალიშვილიც.
Yet she wasn't: she had Medea, who was both sister and daughter.
56936.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მედეა რომ გაახსენდა, შვება იგრძნო, მედეა თხუთმეტი წლისაც არ იყო ჯერ, მაგრამ მაინც მისი იყო, მისიანი!
When she remembered Medea, she felt there was help at hand; Medea was not yet fifteen, but she was Chalciope's, one of her own people!
56937.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მედეა აღმოჩნდა ის ნოყიერი მიწა, სადაც მამიდა ყამარს შეეძლო მშვიდად ჩაეთესა თავისი ცოდნის მარცვალი.
Medea turned out to be fertile soil in which Aunt Qamar could easily sow the seeds of her knowledge.
56938.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მამიდა ყამარი ჯიუტად ებღაუჭებოდა სიცოცხლეს, ქედს არ უხრიდა, ბოლო წუთამდე ჭოკივით წელგამართული დადიოდა, რადგან გული უგრძნობდა, ადრე თუ გვიან, ღირსეული მემკვიდრე გამოუჩნდებოდა იმ საქმეს, რომლისთვისაც, ვინ იცის, რამდენი წელი შეელია.
Aunt Qamar stubbornly clung on to life, held her head high and until the very end walked as upright as a rod, because she felt in her heart that sooner or later she would find someone worthy to inherit the vocation for which she had toiled so hard over God knows how many years.
56939.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქარისამ და აფრასიონმა არ გაუმართლეს იმედი.
Chalciope and Absyrtus had disappointed her.
56940.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ერთს საამისოდ ქალურმა ქარაფშუტობამ შეუშალა ხელი, მეორეს კი - ბიჭობამ.
The first had been excluded from the role by female frivolity, the second by being male.
წინა შემდეგი