მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
57221.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქალიშვილის ხათრით მაინც თავი შეიკავა.
For his daughter's sake, however, he restrained himself.
57222.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ქარისამ განაცხადა: სადაც ჩემი ქმარ-შვილი იქნება, მეც იქ უნდა ვიყოო და თვითონაც შეუდგა ბარგის ჩალაგებას.
Chalciope declared, "Wherever my family goes, there I must go," and she, too, began to pack.
57223.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ფრიქსე დააბნია ქარისას გადაწყვეტილებამ, ყველაფერს ელოდა, ამას კი არა.
Phrixos was taken aback by Chalciope's decisiveness: he had expected this least of all.
57224.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ის ადრეც ფიქრობდა შინ დაბრუნებას, მაგრამ ახლა ასე თუ ჩქარობდა, ქარისას ბრალი იყო, ის ქარისას გაურბოდა, რცხვენოდა და ეშინოდა კიდეც მისი.
He had long thought of returning home, but it was Chalciope's fault if he was now in a hurry: he was running away from Chalciope, she made him feel ashamed, even afraid.
57225.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
იმ ღამის შემდეგ მათი ერთ ჭერქვეშ ცხოვრება წარმოუდგენლად მიაჩნდა და ესეც აბედვინებდა ოდინდელი განზრახვის აღსრულებას, შორეულსა და საიდუმლო წარსულში შებრუნებას.
After that night, he found living under the same roof unimaginable, and this was what gave him the courage to carry out what he had long planned, to go back to a distant, secret past.
57226.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
ფრიქსემ ხელაღებით უარის თქმა მაინც ვერ გაუბედა ცოლს და ცალყბად მიუგდო: შენ იცი შენი საქმისაო.
But Phrixos did not dare openly say no to his wife; he merely grunted, "It's up to you."
57227.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
სამაგიეროდ ფრიქსეს ვაჟები სიხარულისგან მართლა გადაირივნენ, მთელი დღე ვანის ქუჩებში დარბოდნენ და გაჰკიოდნენ: მივდივართ, კარგად ბრძანდებოდეთ, ყველაფრისთვის მადლობა მოგვიხსენებიაო.
On the other hand, Phrixos's sons were out of their minds with joy; all day they ran down Vani's streets, shouting, "We're going. Goodbye, we'll always be grateful for everything."
57228.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი II
მაგრამ ფრიქსეს მოულოდნელმა სიკვდილმა ყველაფერი წაღმა შეატრიალა.
But Phrixos's sudden death turned everything around.
57229.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ფრიქსე ლოგინში ნახეს მკვდარი.
Phrixos was found dead in bed.
57230.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მოკუნტული იწვა, თითქოს ძილში საბანი გადახდია და შესცივნიაო.
He lay there curled up, as if he had thrown off his bedcovers in his sleep and then felt cold.
57231.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ფრიქსე ცოტა უფრო ადრე რომ მომკვდარიყო, არავის გაუკვირდებოდა, ერთი პირობა ყველამ ხელი ჩაიქნია კიდეც.
If Phrixos had died a little earlier, nobody would have been surprised and they might even have shrugged and thought nothing of it.
57232.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მაგრამ ახლა, როცა თვალში გამოიხედა, ცხოვრებაზე გული მოუბრუნდა და ამხელა გზაზე აპირებდა დადგომას, მისმა სიკვდილმა ხალხი საგონებელში ჩააგდო.
But now, when he seemed to be in good health, to have started to enjoy life and was planning to set off on such a journey, his death set people wondering.
57233.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
იმ დღეს ერთხელ კიდევ გაიხსენეს მისი უცნაური გამოცხადება, როგორ გამოიყვანეს მეთევზეებმა ნაპირზე ისიცა და ვერძიც, როგორ ჩაასხა ბედიამ პირში ღვინო და როგორ გაეცინა ყველას, როცა მან უკანვე ამოაბრუნა ბედიას ღვინო.
That day they recalled again his extraordinary arrival, how fishermen brought him and the ram to shore, how Bedia poured wine into his mouth and how they all laughed when he brought up Bedia's wine.
57234.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სასახლის მსახურებს კი მხოლოდ ახლა გაახსენდათ, რომ ფრიქსეს ვერძი, რომელიც იქამდე ოქროს კერპივით გარინდული იდგა საკუთარ სინათლეში, გათენებამდე რქებით ეხეთქებოდა კედელს, სწორედ იმ ღამეს, როცა ფრიქსე კვდებოდა.
Only now did the palace servants remember that Phrixos's ram, which was still standing trance-like, like a golden idol, in its own light, was butting the walls with its horns until dawn on the night that Phrixos died.
57235.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ფრიქსეს სიკვდილი ყველაზე მეტად მაინც ბოჩიამ განიცადა.
Bochia felt Phrixos's death more acutely than anyone.
57236.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მთელი ღამე იწრიალა ლოგინში, თითქოს ჭიანჭველების ბუდეზე იწვა.
All night he tossed and turned in bed as if he lay on an ants' nest.
57237.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ფოთოლას აკვანი საწოლთან ედგა და როცა მისი ნაბოლარა ძილში წამოიკნავლებდა, ფეხით წაურწევდა ხოლმე.
Potola's cradle was next to the bed and when their latest baby started to mewl in its sleep, Bochia would rock the cradle with his foot.
57238.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„თითქოს შვილი მომკვდომოდესო“, - ხვნეშოდა ბოჩია.
"It's as if my own child had died", - Bochia sighed.
57239.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ბოჩია არ ტყუოდა, როცა მან პირველად იხილა ფრიქსე, ზღვის ნაპირას გაშოტილი, ზღვის წიაღში ნახეტიალები ტოტივით გამოფიტული და ფერშეცვლილი, ისე შეწუხდა, თითქოს მართლა მისი შვილი ეგდო სილაში ასე საცოდავად და ასე სამადლოდ.
Bochia meant what he said: when he first saw Phrixos sprawled on the shore, like a splinter of wood drifting from the ocean depths, exhausted and drained of colour, he was so upset, as if it were his own son lying, wretched and innocent, on the sand.
57240.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
აიეტს რომ არ ეშვილა ფრიქსე, ბოჩია იშვილებდა და გაზრდიდა კიდეც.
If Æëtes hadn't done so, Bochia would have adopted and reared him.
წინა შემდეგი