მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
წინა შემდეგი
57281.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
გუშინდელ დღესავით ახსოვდა ბოჩიას მისი გამოცხადება და მართლაც ერთ დღესავით გაფრინდა ბოჩიასთვის ის ორმოციოდე წელი, რაც ფრიქსესთვის გამოემეტებინა ბუნებას.
Bochia remember his arrival on the scene, as if it were yesterday, and the forty odd years which nature had granted Phrixos flew past for Bochia like a single day.
57282.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ბუნების ეს სიძუნწე და უსამართლობა უკლავდა გულს, აბეჩავებდა და აბოროტებდა ბოჩიას, როგორც ხუროთმოძღვარს წლობით ნაშენი და მიწისძვრისგან ერთბაშად დანგრეული ტაძარი.
To Bochia nature's meanness and unfairness was heartbreaking, devastating and outrageous: as if a temple, which an architect had spent years building, were instantly destroyed by an earthquake.
57283.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ისე დაათენდა თავზე, ოხვრა და ვიშვიში არ შეუწყვეტია.
All night long he groaned and lamented without stopping.
57284.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
როცა ფოთოლამ აჩხავლებული ჩვილი აკვნიდან ამოიყვანა და პირში ძუძუ ჩაუდო, მხოლოდ მაშინ გამოფხიზლდა, ცოლი შეეცოდა და უთხრა: დღეს ფეხზე როგორღა უნდა იდგე, შე საბრალოო.
Only when Potola took the crying baby from the cradle and gave it her breast did he comes round, his wife felt sorry for him and said, "There's no way you can get up today, poor thing".
57285.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ფრიქსე ძველებური წესით დაკრძალეს.
Phrixos was buried in the traditional way.
57286.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ხარის ტყავში გაახვიეს და მიცვალებულთა ჭალაში ხეზე ჩამოკიდეს.
They wrapped him in an bull's skin and hung him from a tree in the grove of the deceased.
57287.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
როცა გვამით დამძიმებული ტყავის კუბო საკიდრებზე აქანავდა, ფრიქსეს ვაჟებმა ამოიგმინეს: „გაფრინდა მამაჩვენიო“.
When the leather coffin, weighed down by the corpse, swung on its hooks, Phrixos's sons howled: "Our father has flown away".
57288.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მაგრამ ფრიქსე ვეღარსად გაფრინდებოდა, ვეღარასოდეს იხილავდა იმ სანატრელ ქვეყანას, მთელი სიცოცხლე სიზმარივით რომ ახსოვდა და ამ სიზმრიდან აყოლილმა სევდამ აკი ზეზეურად ჩამოახმო კიდეც.
But Phrixos could no longer fly anywhere or see that longed-for country which he remembered all his life as a dream, which caused the sadness that had in fact, at least apparently, sucked him dry.
57289.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ვანმა ღირსეულად დაიტირა თავისი შვილობილი.
Vani mourned its adopted son with all due ceremony.
57290.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სახელგანთქმული მოტირალი ქალები მთელი კვირის მანძილზე ენაცვლებოდნენ ერთმანეთს და აიეტის ძაძით მოსილ სასახლეში წუთითაც არ შეწყვეტილა მოთქმა-ტირილი.
For a whole week a series of famous keening women kept up a wailing and lamenting that never stopped for a minute in Æëtes's palace, draped in mourning black.
57291.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ვანელები უწყვეტ ნაკადად მოედინებოდნენ სასახლისკენ.
Vani's inhabitants streamed constantly to the palace.
57292.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
იმ დღეებში ისე არავინ გამოვიდოდა შინიდან, ხელში დაფნის ან ტირიფის ტოტი არ დაეჭირა.
All this time nobody left their house without holding a branch of laurel or willow.
57293.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
სასახლის წინა ეზოში დასვენებულ ფრიქსეს გარს უვლიდნენ და რტოებს ესროდნენ.
In the courtyard facing the palace people walked round Phrixos, who was lying in state, and threw the branches over the body.
57294.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
თავთით ვერძი დაებათ, ფეხებთან კი მისი ბავშვობის დროინდელი ცალი სანდალი და მოკლე, ოქროს სირმებით გაწყობილი თეთრი ტუნიკი დაეწყოთ.
The ram was tethered by Phrixos's head, and the single sandal and the short gold-edged white tunic from his childhood was laid by his feet.
57295.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ფრიქსეს მთელი ქალაქი გლოვობდა.
The whole city was in mourning.
57296.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ხალხს არც ხეიბრები და მიხრწნილი ბებრები დავიწყნოდათ, „ცოცხალი თუ ვერ ნახეს, მკვდარი მაინც ვაჩვენოთო“.
The people had not forgotten even cripples and the infirm elderly, saying, "If they didn't see him alive, then at least let's show them his corpse".
57297.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ატატებულნი მოჰყავდათ, ანდა ფარდაგებზე დაეწვინათ და მოათრევდნენ.
They brought them tottering along, or laid them on carpets and dragged them there.
57298.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მთავარ კარიბჭეში შესული ხალხი უკანა კარიბჭიდან გადიოდა, რათა ახლა ბედიასთვის მიესამძიმრნა, მობუზული, განზე რომ გამდგარიყო და ცრემლიანი სახე კისერზე გადაცმულ თოკის გაბურძგნულ ხლართებში ჩაემალა.
People came in through the main gates and left through the back ones, so that they could then give condolences to Bedia who stood hunched to one side, hiding his tear-stained face in the tangled loops of the rope round his neck.
57299.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ფრიქსეს ვაჟები თაღის ქვეშ შეყუჟულიყვნენ.
Phrixos's sons huddled under an arch.
57300.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ერთი დღის ობლობას ოთხივენი გაეცრიცა და დაეპატარავებინა, მაგრამ ოთხივენი აღგზნებულნი იყვნენ, თითქოს უცებ, მოულოდნელად, გადაუდებელი საქმე გასჩენოდათ, ანდა იმედი, რომელსაც აღარ ელოდებოდნენ.
One day's bereavement had made them paler and smaller, but the four of them were excited, as if they had suddenly found an urgent task, or a hope they had stopped expecting.
წინა შემდეგი