მოიძებნა 668060 ჩანაწერი
57301.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
უცნაურია, მაგრამ ადამიანს სწორედ მაშინ უჩნდება იმედი, როცა თითქოს ყველაფერი უკვე გადაწყვეტილია.
It is odd, but a man finds hope just when almost everything is decided.
57302.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ის ამ იმედს ჯიუტად, ბოლო წუთამდე ებღაუჭება და ურჩევნია უკეთესზე იფიქროს, ვიდრე უარესი შეამჩნიოს.
He stubbornly clings to that hope to the last moment, and prefers to think about the best, rather than notice the worst.
57303.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ასეთია მისი ბუნება და თუკი საამისოდ რაიმე საშუალება გააჩნია, საკუთარ უბედურებას არ დაიჯერებს.
That is human nature, and if there is any way of doing so, a man will not believe in his own misfortune.
57304.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
რადგან დაჯერება უბედურების ბოლო საფეხურია, იქ წყდება კიბე და მერე აღარაფერი აღარაა, სიმარტოვის სუსხისა და წყვდიადის გარდა.
Because belief is the last rung of misfortune, and at that point the ladder breaks and there is nothing left, except for biting cold, darkness and loneliness.
57305.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მან შეიძლება ძვირფას ცხედარს მკერდზე ყურიც დაადოს, ხომ არ მეშლებაო, და ალბათ, ამიტომაც არ მარხავს მაშინვე.
He can put his ear to the beloved corpse's chest, wondering if he's mistaken, and therefore delay the burial.
57306.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
იმედი აიძულებს ფეხი აითრიოს და რაც შეიძლება გვიან შეხედოს სიმართლეს მკაცრსა და გათოშილ თვალებში.
Hope makes him drag his feet and put off as long as possible looking the truth in its cruel and unfeeling face.
57307.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ფრიქსეს ვაჟები, თვალგაფაციცებულნი, კისერდაგრძელებულნი, ათვალიერებდნენ უწყვეტსა და ფეხათრეულ პროცესიას, რომელიც ნელა, მაგრამ მაინც არბილებდა და თითქმის აქარწყლებდა კიდეც იმ საერთო მწუხარებას, მათი მამის სიკვდილს რომ ჩამოეგდო ქალაქში.
Phrixos's sons, straining their eyes, stretching their necks, watched the endless trudging procession which, albeit slowly, softened and almost dispersed the general sadness that their father's death had brought upon the city.
57308.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„რამდენი ხალხი მოსულაო“, - ფიქრობდნენ და თან თითის წვერებზე იწეოდნენ, თითქოს ამ უცნაური მდინარის სათავის დანახვას ცდილობდნენ.
"All those people coming!" - they thought, standing on tip-toe, as if trying to see the head of this strange river.
57309.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ყველაზე მეტად მათი უმცროსი ძმა, ფრონტისი დაეტყვევებინა სანახაობას, დაძაბულობისაგან პირი დაეღო და ენის ვარდისფერი წვერო გამოეყო, თითქოს ციყვი იხედებოდა ფუღუროდან.
The youngest, Phrontis, was more captivated than anyone by the spectacle: tension made his jaw gape and poked out the pink tip of his tongue, like a squirrel looking out from a hole in a tree.
57310.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
როცა უფროსი ძმები ერთმანეთს მუჯლუგუნს წაჰკრავდნენ შეფარულად და გადაუჩურჩულებდნენ - „კიდევ მოდიანო“, ისიც ძმებს ახედავდა და სახეზე სიამაყის შეკავებული ღიმილი გადაურბენდა.
While his older brothers furtively jostled each other and whispered among one another, -"There are more coming", he looked up at his brothers and a restrained smile of pride ran over his face.
57311.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ქარისა მედეასა და აფრასიონს ჩაეყენებინათ შუაში.
Chalciope was placed between Medea and Absyrtus.
57312.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
შვილებისა არ იყოს, მასაც ეამაყებოდა, ასე რომ გლოვობდნენ მის ქმარს ვანელები.
Like her sons, she too was proud that the people of Vani were mourning her husband in this way.
57313.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ის უკვე შეეჩვია, შეიფერა და დაიჯერა კიდეც, ფრიქსე მართლაც რომ იმსახურებდა ყველას სიყვარულსა და პატივისცემას.
She was now reconciled and attuned to things, and even believed that Phrixos really deserved everybody's love and respect.
57314.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
განა ქარისა უღირსს ქმრად გაიხდიდა?
She couldn't have chosen an unworthy husband, could she?
57315.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
„კარგი კაცი იყო ფრიქსე“, - ფიქრობდა იგი, - „მაგრამ მაინც გამეპარაო“.
"Phrixos was a good man", - she thought, - "but he still got away from me".
57316.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ცოდვა გამხელილი სჯობს და ქარისას ცოტა გაუხარდა კიდეც ქმრის სიკვდილი.
However sinful, it's better confessed that Chalciope was a little bit pleased by her husband's death.
57317.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ნახევარცოლობას, განუწყვეტელ თვალთმაქცობასა და გულის ბრუნებას, ისევ ქვრივობა ერჩია.
Even widowhood was better than being half a wife, than constant pretence and emotional turbulence.
57318.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
ქარისას რწმენით, ქმარი მაინც ცოლზე ადრე უნდა მომკვდარიყო და რაღა მნიშვნელობა ჰქონდა, დღეს მოხდებოდა ეს ამბავი თუ დღეისწორს.
She believed that a husband should die before his wife: it made little difference if this was today or a year later.
57319.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მას სულის სიღრმეში უკვე მოსწონდა კიდეც ოთხი ობლის დედობა და ქვეყნის საპატივსაცემო კაცის ქვრივობა.
Deep down, she even liked being the mother of four orphans and the widow of a man respected by the whole country.
57320.
გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა | აიეტი, თავი III
მათი საწოლის საიდუმლო ქმარმა თან გაიყოლა, მისგან კი ისედაც ვერავინ გაიგებდა.
Her husband had taken with him the secret of their bed: now there was now way he could tell anybody.